{"id":690,"date":"2025-02-05T12:57:12","date_gmt":"2025-02-05T11:57:12","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/samwouters\/?page_id=690"},"modified":"2025-09-12T13:49:35","modified_gmt":"2025-09-12T11:49:35","slug":"mmp","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/samwouters\/portfolio-slow\/mmp\/","title":{"rendered":"Hoe Stella de Swart overleefde in armoede"},"content":{"rendered":"\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\"\"<\/span>
\n
Hoe Stella de Swart <\/em>overleefde in armoede<\/h6>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n

Als alleenstaande moeder hield ze na het betalen van haar vaste lasten nog zo\u2019n 65 euro per week over. Voor boodschappen, schoolspullen, kleding \u2013 alles. Welke keuzes neem je dan? Wat doet dat met je leven, met je zelfbeeld, met hoe je naar de toekomst kijkt? Dit is hoe die tijd voor Stella voelde: jaren waarin armoede haar leven bepaalde, maar waarin ze bleef vechten voor haar kinderen, omdat opgeven geen optie was.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Multimediale Productie \u2013 13 juni 2025
Tekst\/ontwerp: Sam Wouters
Beeld: Sam Wouters & Stella de Swart<\/em><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n

Tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 2023 was bestaanszekerheid h\u00e9t thema. Politieke partijen beloofden structurele hulp voor mensen met een laag inkomen: minder regels, minder maatwerk en een menswaardig sociaal vangnet. Nu, anderhalf jaar later, is daar voor veel mensen weinig van terechtgekomen. De inflatie stijgt opnieuw. Vooral boodschappen en energie zijn duurder geworden en juist mensen met weinig financi\u00eble ruimte voelen dat het hardst. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tegelijkertijd lijkt armoede steeds meer een ondergeschoven kindje te worden. De verontwaardiging neemt af. We horen zo vaak dat mensen niet rondkomen, dat het bijna normaal is geworden. Alsof het er gewoon bij hoort dat kapotte spullen niet worden vervangen of dat een kind met een lege broodtrommel naar school gaat.<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Stella groeit op in een warm, liefdevol en welgesteld gezin. Haar vader is huisarts, haar moeder een wereldwijze vrouw uit Cura\u00e7ao. Ze wonen in ruime huizen, eerst in het Gooi en later in een grachtenpand in Oudewater. Na de scheiding van haar ouders verhuist haar vader naar een villa in Zeeland, waar hij zijn huisartspraktijk voorzet. Winkelen met honderd gulden op zak, vakanties naar Mallorca of Schotland tijdens de kerst: geld was er altijd.<\/p>\n\n\n\n

\n

\u2018Armoede heb ik als kind nooit gekend. We leefden gewoon in luxe.\u2019
– Stella de Swart<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Na haar schooltijd verhuist Stella voor haar werk naar Amsterdam. Ze maakt carri\u00e8re in de modewereld en werkt voor grote merken, onder meer als areamanager bij Esprit. Tijdens die jaren ontmoet ze in de stad de vader van haar kinderen, een bedrijfsjurist. Samen leiden ze een comfortabel leven in Amsterdam-Zuid, in een luxe huurappartement op Het Kwartier. Zwembaden, een kindercr\u00e8che, een loungeruimte met gratis koffie en kranten \u2013 je kon het zo gek niet bedenken, of het was er. Alles was tot in de puntjes geregeld, een leven zonder zorgen.<\/p>\n\n\n\n

Maar zekerheid bleek kwetsbaarder dan gedacht. Van het een op het andere moment veranderde Stella haar leven ingrijpend.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/figure><\/div>
<\/figure><\/div>
<\/figure><\/div><\/div><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

De geboorte van haar zoon Kick in 2004 luidt een nieuwe fase in. Twee jaar later volgt Pleun. Het gezin verruilt hun comfortabele huurwoning voor een koopwoning aan de Lumi\u00e8restraat, op IJburg. Het huis is ruim, modern en met een tuin. De hypotheek staat op beider naam, maar alleen haar partner betaalt die af. Stella neemt gas, water en elektra voor haar rekening.<\/p>\n\n\n\n

\n

\u2018Een constructie die ik echt niemand zou aanraden.\u2019
– Stella de Swart<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Na de komst van de kinderen komt de relatie onder druk te staan. De liefde raakt op. In 2009 valt de bodem onder haar bestaan weg: de relatie strandt, ze verliest haar baan en raakt daarmee haar financi\u00eble stabiliteit kwijt. Hoewel ze nog kinderalimentatie ontvangt en wat eigen geld heeft, is het lang niet genoeg om zelfstandig verder te kunnen. Omdat haar naam nog altijd op de koopwoning staat, zit ze muurvast. Hij wil het huis niet verkopen, de huizenmarkt zit in een diepe crisis en Stella heeft het geld niet om hem uit te kopen. Door die constructie kan ze nergens heen, maar komt ze ook nergens voor in aanmerking.<\/p>\n\n\n\n

Wat volgt is een onstabiele en uitputtende periode. In anderhalf jaar tijd verhuist Stella met haar kinderen vijf keer. Ze leven in tijdelijke huizen via een \u2018time-being\u2019-constructie: woningen van mensen die al vertrokken zijn, maar hun huis nog niet verkocht hebben.<\/p>\n\n\n\n

Toch doet Stella er alles aan om haar kinderen niet te belasten. Ze verzint uitstapjes, organiseert logeerpartijen en probeert het gezellig te houden.<\/p>\n\n\n\n

\n

\u2018Ik wilde dat ze zich kind konden voelen, ondanks alles.\u2019
– Stella de Swart<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Ondertussen probeert ze opnieuw haar eigen boontjes te doppen. Ze begint een winkelconcept, de One-Day Shop. Maar de lasten zijn te hoog en de opbrengst te laag. Alles glipt verder uit haar handen. De financi\u00eble rek is eruit, het spaargeld slinkt en de stress neemt toe.<\/p>\n\n\n\n

Ze houdt het vol zolang het kan, maar op een gegeven moment is het op. Uiteindelijk komt er iets van beweging: ze krijgt een urgentieverklaring van de gemeente en via een juridische omweg weet een rechter haar \u2018failliet\u2019 te laten verklaren, waardoor ze zich eindelijk losmaakt van de koopwoning op IJburg. In 2011 verhuist ze naar een kleine tussenwoning in de Transvaalstraat, een plek waar ze eindelijk kan blijven. Maar wat een opluchting moest zijn, markeert in werkelijkheid het begin van haar leven in armoede.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>\n\n\n\n
<\/div><\/div>
\n

Terwijl Stella met haar kinderen van de ene tijdelijke woning naar de andere trekt, woont ze op een gegeven moment een tijdje op woonboot Trankieltje<\/em>. Samen keren we terug naar die plek op het water.<\/strong><\/p>\n\n\n\n