Tuintherapeut Rien Bogert: ‘Ik help mensen om te zien wat er allemaal al is’

Tuintherapeut Rien Bogert: ‘Ik help mensen om te zien wat er allemaal al is’

Binnenkant van de kas bij behandelcentrum Fontein

Tuintherapeut Rien Bogert werkt al bijna 32 jaar bij het behandelcentrum Fontein in Bosch en Duin. Begonnen als een hovenier, doorgestudeerd naar verpleegkundige en nu dus al 32 jaar werkend als tuintherapeut. Over twee jaar gaat Bogert met pensioen en zoekt een nieuwe opvolger.

 De weg naar tuintherapie

‘Ik ben vroeger hovenier geweest. Dat is 30 jaar, 40 jaar geleden en dat was best allemaal zwaar in die tijd. Tegenwoordig heb je overal machines voor. Ik had last van mijn rug. Ik moet iets anders gaan doen. Mijn oudste broer was ook verpleegkundige die zei tegen mij dat ik HBO V moest gaan doen voor verpleegkundige. Ik ben op mijn 28e eraan begonnen en dat was een vier jarige opleiding. Toen kwam er in 1990 hier een behandelcentrum en daar werd ik aangenomen en ben ik begonnen als verpleegkundige. Alleen was er al snel iemand die wat in de tuin wilde gaan doen. De directeur zei: ‘’ja dat is toch jouw vak geweest, misschien vind je het leuk’’. Ik zei gaan we doen en even wat gereedschappen kopen. Dus ging ik in de tuin wat doen en al heel snel wilde er meer mensen meedoen. Toen bedacht ik we maken er therapie van. Dat is het begin geweest en dat was in 1990 geloof ik al. Het is eigenlijk gewoon doorgegaan.

Ik heb het een beetje zelf bedacht en het liep heel erg geweldig. Ik kwam toen iemand tegen die het had over tuintherapie en vertelde mij dat het al bestaat en dat er zelfs een opleiding voor was geweest. Dus het is wel grappig, je hebt iets uitgevonden wat er eigenlijk al was.’

Werken in de tuin

boomhut

Boomhut

‘Ik ben hier begonnen met we gaan wat met elkaar in onderhoud doen. Schoffelen, grasmaaien noem maar op. Ik heb alle gereedschappen die ik moet hebben. Dat is één ding, maar daarnaast hebben we een bos volgebouwd met hutten en allerlei belevingselementen. Iets van het thema hoop, iets van thema boosheid, iets rond the basis emoties met een emotie plein. Een schuilplaats, een schuilhut, een soort boomhut. Als je hier rondloopt, dan kom je allerlei dingen tegen. Als je even goed kijkt dan voel je waarschijnlijk wat het betekent.

Nou aan de andere kant ook wel educatief. Dan gaan we een keer een wandelingetje maken tegenover in het bos. Dan vertel ik wat dingen over bomen, over planten en de beestjes die je tegenkomt. Ik zeg niet wat we gaan doen vandaag. Ik vraag van wat heb je nodig vandaag of hoe zit je erbij?’

Symbolisme

emotie-plein

Emotie plein

‘In de natuur zie je dus al die processen weer terug. Van leven, dood, ziekte, gezondheid, groei en bloei. Mensen kunnen er heel mooi een metafoor uit nemen en daar lessen uit halen. Ik weet wanneer iemand met een hoofd vol zit, te veel prikkels en kan dan niet veel mensen om zich heen hebben. Dan weet ik, ze gaan alleen wandelen. Je krijgt een opdracht mee en je gaat je daarop heel erg concentreren. Daar kan iemand heel rustig van worden. Jaren geleden hebben ze dat plein gemaakt, emotie plein. Op die bankjes staan de vier basisemoties; boos, blij, bang en bedroefd. De volgende groep van een aantal jaren later, die de bankjes opknappen, hebben ze beschilderen met symbolen. Je hebt bijvoorbeeld een bankje met allemaal tranen dat is dan bedroefd en je hebt een bankje met allemaal vuisten en dat is boos.

Wat ik ook wel eens gedaan heb, is dat ze iets moeten opzoeken wat voor hen een betekenis heeft. Die zegt dan zo voel ik me nu of zo wil ik worden noem maar op. Dan vertellen mensen dit hebben we meegenomen. Ik geef dan een opdracht, van probeer met elkaar hiervan samen een werkstuk te maken. Krijg je toch een heel proces want dan heb je jouw ding wat belangrijk voor je is om een werkstuk mee te maken. Want dat ding van jou zou dan onderop kunnen komen, maar dat moet je dus ook goed vinden dat jouw ding onderop komt. Dat allerlei andere dingen opgeplakt worden en dan ga je het daar weer over hebben. Heel grappig want dan ga je dus eigenlijk met hetgeen wat van jou is met elkaar er iets van maken. Uiteindelijk maak je een heel mooi bloemstuk van bij wijze van spreken, met al die materialen en ieders verhaal zit erin.’

‘Het gaat mij met name om het beleven en wat uiteindelijk mijn uitgangspunt is dat ik hulpverlener ben. Dat ik als hulpverlener de natuur wil inzetten om mensen meer bewust te laten worden van dingen om zich heen en ook meer van zichzelf uit te laten komen. Als het goed is, is het ook helend en helpt het mensen om een proces te geven.’

Over de auteur

Jasmijn Hinfelaar

Mijn naam is Jasmijn Hinfelaar, 19 jaar oud en ik kom uit Zeist. Ik ben nu eerstejaars journalistiek student en heb hiervoor MHBO journalistiek en communicatie gevolgd. Ik vind het leuk om te lezen, te schrijven en om creatief bezig te zijn.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.