Lammert Prikken leert Afghaanse evacués veilig fietsen: ‘Iedereen moet veilig over straat, maakt niet uit waar je vandaan komt’

Lammert Prikken leert Afghaanse evacués veilig fietsen: ‘Iedereen moet veilig over straat, maakt niet uit waar je vandaan komt’

Lammert Prikken is voorzitter van de vrijwilligersorganisatie Veilig Verkeer Nederland in Zeist. Lammert leert in zijn vrije tijd Afghaanse evacués fietsen, zodat ook zij zich kunnen voegen in de Nederlandse samenleving. Deze lessen zijn gestart doordat er een vluchteling was aangereden in Zeist op de fiets, dit wil Lammert voorkomen.

Motivatie 

Wat Lammert doet voor de Afghaanse evacués is allemaal vrijwilligerswerk. Hij stopt veel van zijn vrije tijd in dit programma om de vluchtelingen te leren fietsen. ‘Wat motiveert om vrijwilligerswerk te doen is vanuit de gedachte wanneer je iets voor een ander doet het in feite ook voor jezelf is. Het geeft een goed gevoel dat je andere mensen verder in deze samenleving kan helpen. Wij hebben natuurlijk spullen en allerlei andere mogelijkheden om onszelf verder te kunnen ontplooien, maar genoeg andere kinderen hebben dat niet. Ouderen die kwetsbaar zijn bijvoorbeeld hebben dit ook niet, dat geldt ook voor vluchtelingen. Wanneer ik ze veilig en zelfstanding kan helpen deel te nemen aan de Nederlandse samenleving, wordt iedereen daar toch vrolijk van. Ons motto van veilig verkeer Nederland is daarom ook: iedereen veilig over straat. Iedereen hoort daarbij, maakt niet uit waar je vandaan komt,’ aldus Lammert.

Ondersteuning

De organisatie van Veilig Verkeer Nederland bestaat uit vrijwilligers en professionals. Dat betekent dat als ze deskundige hulp nodig hebben voor bijvoorbeeld campagnematerialen, dat deze voor hen ontwikkeld kunnen worden. Er is basismateriaal nodig voor allerlei leerlingen om het verkeer een beetje zich eigen te kunnen maken. ‘De lessen beginnen met kinderen van 4 tot 8 jaar waar we een zogeheten schoolpleinpakket voor hebben, waarmee je met tape en krijtjes kan aangeven wat je met het verkeer wil signaleren. Gele hesjes zijn dan bijvoorbeeld voetgangers,’ aldus Lammert. Naast deze hulp is Lammert tevens de leider van de lessen. ‘Tijdens de les ben ik wel de baas, dat laat ik mij ook niet ontglippen. Als je niet de regisseur bent van je eigen verhaal dan wordt er over je heen gelopen,’ aldus Lammert.

Uitdagingen  

‘Een deel van de mensen die hier komt spreekt ook niet goed Engels. Communiceren gaat lastig, maar we hebben een tolk die ons hiermee helpt. Het is best tijdrovend om dan het lespakket te vertalen en dit dan vervolgens te vertellen in het Engels. Daarnaast moet ik ook de tolk de gelegenheid geven om zijn verhaal uit te spreken, vervolgens moet ik dan weer nadenken en aansluiten waar ik op dat moment was in mijn eigen verhaal. Normaliter heb ik zo’ n soort les in een uur wel gedaan, nu kan het wel tot twee uur duren,’ aldus Lammert. Hij ervaart in zijn lessen wel andere tegenslagen dan alleen de taalkloof. De Afghaanse vluchtelingen komen uit een dermate ander milieu, waardoor ze vragen stellen waar Lammert lastig een antwoord op kan bedenken. ‘Vragen zoals: hoe weet ik nu dat ik op de openbare weg fiets? Wat noemen jullie de bebouwde kom? Dit spreekt voor ons vanzelf omdat wij hiermee zijn opgegroeid, maar die mensen kennen dit niet. Dit zijn dan gezond verstand antwoorden die je probeert te geven met een mooie omschrijving. Op onze verkeersborden staan soms ook Nederlandse teksten, ik probeer daar dan ezelsbruggetjes voor te maken. Je moet het simpel houden. Ik kan helaas niet alle vragen beantwoorden. Ik sluit mijn verhaal altijd af met een quiz in het Engels en daar discussiëren we over. Dan wordt er vervolgens onderling ook weer gediscussieerd, hier begrijp ik niks van. Ik vind dat niet erg want ze zijn heel toegankelijk. Het valt mij juist erg op dat de motivatie om te leren bijzonder sterk is bij deze mensen,’ aldus Lammert.

Positieve berichten en verhalen

De evacués die hij leert fietsen zijn zeer positief over het werk wat Lammert doet, hij krijgt fijne reacties terug die hem ook weer motiveren om hiermee door te gaan. ‘Als ik met een meisje van 13 jaar fiets en die zegt ineens; je bent mijn vriend, wil je niet mijn opa zijn? Dan blijft dat hangen. Blijkbaar kon haar eigen opa niet mee naar Nederland. Je hoort veel schokkende verhalen over hoe ze hier zijn gekomen waarbij gezinnen werden gescheiden. Soms hoor je  verdrietige verhalen, dan is het natuurlijk geweldig mooi om die mensen te helpen via veilig leren fietsen. De kinderen zoeken natuurlijk Nederlandse vriendjes, dan is het fijn dat ze zelfstandig met de fiets op pad kunnen,’ aldus Lammert. Hij heeft nog geen enkele klacht gekregen over de lessen, alles wat hij vertelt is nieuws voor hen. Ze luisteren graag naar wat hij te vertellen heeft.

Ook ging verslaggever Nina Hooft in gesprek met Lammert Prikken, bekijk deze video voor meer informatie

Over de auteur

Julianne Robin

Ik ben Julianne Robin, ik ben 19 jaar en tweede jaars student aan de School voor Journalistiek. Ik maak graag audio- en video opnames en schrijf veel in mijn vrije tijd.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *