Ernestine de groot: ‘We kijken niet per se naar ziekten en symptomen maar proberen te focussen op gezondhied’

Ernestine de groot: ‘We kijken niet per se naar ziekten en symptomen maar proberen te focussen op gezondhied’

 

Ernestine de Groot is arts en heeft onlangs haar eigen praktijk geopend in Zeist: gezondheidspratktijk de Tol. Hier kan je terecht wanneer je rondloopt met onbegrepen klachten. Ernestine gaat veel verder dan alleen kijken naar een pijntje, bij haar kom je achter de kern van je klachten.

 

Hoe is uw werk anders dan die van een huisarts?

‘Psychosomatiek (ALK) gaat over aanhoudende lichamelijke klachten. Dit gaat dan over mensen die al vaak bij een huisarts zijn geweest of naar specialisten zijn doorgestuurd, meestal krijgen ze dan te horen dat er niks te vinden is. Toch behouden deze mensen klachten. Ze blijven vermoeid, hebben nog steeds pijn of auto-immuunziektes, eigenlijk ziektes die niet goed zijn te verklaren. Voor deze ziektes hebben we deels al behandelingen, maar die zijn vaak symptoom gericht. Zoals auto-immuunziekten onderdrukken met medicijnen of pijn behandelen met pijnstillers. Vanuit de functional medicine proberen we eigenlijk op een andere manier naar gezondheid te kijken, wat breder en meer holistisch. We kijken niet per se naar ziekten en symptomen maar proberen te focussen op gezondheid. Daarnaast is een basisprincipe hierbij ook dat ieder lichaam een zelf genezend vermogen heeft. Je lichaam heeft het vermogen altijd weer in balans te komen. Ik stimuleer het vermogen dat iedereen heeft om het lichaam zo goed mogelijk te ondersteunen in plaats van symptomen die ontstaan te onderdrukken.’

Wat doet u tijdens uw behandelingen?

‘Wat ik doe is eigenlijk twee dingen. Enerzijds, als mensen dat prettig, vinden kijk ik mee naar de medische klachten, wie ernaar gekeken hebben en of er goed is naar gekeken. Ook bij aanhoudende lichamelijke klachten is het belangrijk om toch ook weer te denken of er iets in het lichaam gaande is dat nu moeten worden aangepakt. Anderzijds ga ik samen met de mensen die hier komen opzoek naar de kern van het verhaal. Als je de tijd neemt dan kan je met iemand een soort levensloop maken. Dat hoeft niet tot helemaal in de diepte, maar wel gericht op je lichamelijke klachten en gezondheid en hoe jouw leven is verlopen tijdens de ontwikkeling van de klachten. Ik stel ze dan vragen als; wanneer zijn jouw klachten ontstaan en wat gebeurde er toen in jouw leven? Wat voor opvoedt situatie heb je gehad? Vaak is hier een soort plaatje bij te maken en hieruit ontstaat een verhaal vanuit de fysiologie en door hoe een lichaam reageert op dit soort gebeurtenissen, ook op allerlei invloeden vanuit je omgeving. Ik onderzoek hoe het gekomen is dat deze mensen met dit soort klachten rondlopen. Dat is eigenlijk wat ik doe, het is heel veel praten en uitzoeken. Ook veel emoties voelen en je lichaam voelen en kijken waar lading zit.’

Waarom wilde u zich verdiepen in dit gebied?

‘In het ziekenhuis waar ik werkte liep ik er vooral tegen aan dat tegenwoordig alles vrij protocollair is gemaakt. Ik had het gevoel dat ik te weinig zelf mocht nadenken. Bovendien vond ik dat ik te weinig mens kon zijn en mijn kennis en ervaringen niet kon inzetten. Ik moest lijstjes afvinken en veel nachecken, ook al had ik de inschatting dat het niet nodig was. We zijn vrij defensief, we zijn bang voor fouten maken. De mensen die komen verwachten ook dat er geen of weinig fouten worden gemaakt. Dat wordt vastgelegd met allerlei regels en protocollen, dat voelde voor mijn niet fijn. Daarnaast heb ik altijd een interesse gehad voor precies die scheidslijn tussen lichaam en geest. Dus waarom mensen doen wat ze doen. Daar lijkt een wat groter verhaal achter te zitten wanneer je meer tijd neemt. Ik vond die combinatie altijd fascinerend. Wanneer ik stopte bij de spoedeisende hulp heb ik met wat omwegen en veel lezen en opzoeken gemerkt dat er zoveel meer is dan alleen de tegenwoordige behandeling. Kijken naar je pijnlijke knie, je knie onderzoeken, de foto laat niks zien dus hier heb je een pijnstiller is niet altijd de oplossing voor de pijnlijke knie. In mijn ervaring is daar meer over te zeggen wanneer je wat meer uitzoekt en meer tijd neemt. Ik geloof dat je de mens erbij moet betrekken en niet alleen de knie. Dat vind ik gewoon superleuk.’

Krijg u positieve reacties op uw behandelingen?

‘Wat ik vaak hoor is dat mensen ontroerd raken doordat ze eindelijk gehoord en gezien zijn omdat ik de tijd neem voor ze. Dat is nou eenmaal het systeem waar we inzitten, huisartsen zouden het allerliefst ook een uur de tijd nemen maar dit kan helaas niet. Dit is niet het probleem van de individuele huisarts die misschien geen tijd of zin heeft. Het is simpelweg het systeem waar we inzitten. Zo gaat dit natuurlijk ook bij ziekenhuizen. Een soort opluchting is vaak wat mensen ervaren, ze realiseren zich dat er wel een verklaring is en dat er mogelijkheden zijn. Het geeft ze perspectief en weer hoop. Dat is wel fijn om te horen.

Over de auteur

Julianne Robin

Ik ben Julianne, 18 jaar en ik ben student aan de School voor de Journalistiek in Utrecht. Ik speel gitaar, ik vind boeken lezen leuk en ik ga graag met vrienden de stad in. Ik ga op deze site nieuws publiceren over Zeist.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.