![\"\"](\"https:\/\/svjmedia.nl\/sofiebouwmeester\/wp-content\/uploads\/sites\/1824\/2025\/11\/IMG_9231-2-1024x766.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
Foto’s: Sofie Bouwmeester<\/em><\/a><\/p>\n\n\n\n Een dag met gemengde gevoelens<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het is de dag na de verkiezingen van 29 oktober 2025. We ontmoeten Kirsten van den Hul op de zonnige donderdagmiddag in een roze kamertje van DutchCulture aan de Nieuwe Herengracht te Amsterdam. Nederland is in spanning aan het afwachten op de verkiezingsuitslag. Zal Jetten winnen met D66 of komt Wilders weer aan de macht met de PVV?<\/p>\n\n\n\n \u201cDe verkiezingsuitslag stemt niet gerust,\u201d zegt Van den Hul terwijl ze haar handen rond haar theekop legt. \u201cJa, ik ben blij voor partijen als D66, maar de Kamer is rechtser geworden dan in de afgelopen periode. En dat betekent vaak ook: minder vrouwen, minder diversiteit.\u201d Van den Hul is een van de bezorgde stemmen. \u201cAls een rechtse partij als PVV wint, gaat de representatie in de Kamer achteruit. Niet alleen qua geslacht, maar ook qua culturele achtergrond en levenservaring.\u201d<\/p>\n\n\n\n Digitale haat in De Kamer<\/strong><\/p>\n\n\n\n Die zorg om representatie staat niet op zichzelf. Minder diversiteit in de Tweede Kamer betekent niet alleen minder stemmen aan tafel, maar ook meer kwetsbaarheid voor degenen die w\u00e9l zichtbaar zijn. Want naast politieke druk is er een andere realiteit die veel politici ervaren: digitale haat.<\/p>\n\n\n\n \u201cJa..,\u201d zegt Van den Hul, \u201chelaas heb ik dat zelf ook ervaren. Op sociale media, via e-mail, soms zelfs op straat. En een deel daarvan is specifiek gericht op vrouwen: geseksualiseerde haat, opmerkingen over je uiterlijk, bedreigingen met verkrachting. Dat hoort niet bij het werk. Punt.\u201d<\/p>\n\n\n\n Uit het rapport \u201cGa aardappelen schillen of zoiets\u201d van Atria en Ipsos I&O (2024) blijkt dat bijna de helft van de vrouwelijke politici te maken heeft met online agressie. De onderzoekers schrijven dat de mentale belasting van herhaalde agressie niet onderschat mag worden. Veel vrouwen melden stress, emotionele uitputting, slaapproblemen en zelfs paniekaanvallen.<\/p>\n\n\n\n Van den Hul herkent deze effecten niet direct, maar ziet wel andere gevolgen in. \u201cEen vriendin zei ooit tegen me: \u2018Laat iemand anders je sociale media checken na een tv-optreden. Dat was niet voor niets,\u201d vertelt ze. \u201cDe reacties kunnen soms keihard binnenkomen.\u201d Onder een post over partnergeweld las ze ooit: \u2018Had hij maar beter moeten raken, dan hoefden we dit gezeik niet aan te horen.\u2019 V<\/em>an den Hul: \u201cDat ging nota bene over partnergeweld, iets wat ik zelf heb meegemaakt. Zo\u2019n reactie komt z\u00f3 hard aan, dat is echt pijnlijk.\u201d<\/p>\n\n\n\n Mijn priv\u00e9leven<\/strong><\/p>\n\n\n\n Wanneer het gesprek op haar thuissituatie komt, valt er even stilte. \u201cMijn man komt uit Egypte,\u201d zegt Van den Hul. \u201cHij is moslim en juist dat maakte hem zelfs doelwit van haatberichten. En dan te bedenken dat mijn man, die nooit voor de politiek koos, daar dus ook in werd meegesleurd. Dat raakt me het meest.\u201d<\/p>\n\n\n\n Ze kijkt even naar beneden. \u201cIk kreeg mails met opmerkingen over onze relatie, over zijn geloof, over hoe iemand als ik \u2018nooit een echte Nederlander\u2019 zou kunnen vertegenwoordigen,\u201d vertelt ze. \u201cDie islamofobie zat overal in verweven en dat vond ik nog erger dan de haat die op mij persoonlijk gericht was. Zodra het mijn gezin raakt, dan gaat het te ver.\u201d<\/p>\n\n\n\n Ze vertelt hoe zelfs roddelbladen hun huwelijk als onderwerp gebruikten. \u201cToen hij werd aangesproken op iets wat in de media over mij stond, voelde ik pas \u00e9cht wat de impact was. Want ik wil niet dat mijn werk anderen schaadt. Zeker niet degene van wie ik het meest hou.\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cIk wil geen dikke huid kweken\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n Toen Van den Hul in 2017 Kamerlid werd, kwam ze terecht in een periode waarin haar partij een enorme verkiezingsnederlaag leed. PvdA ging van 36 naar 9 zetels. \u201cDat betekende: een kleine fractie, veel portefeuilles, lange dagen en ondertussen de constante online storm. Je leert snel, maar het is zwaar.\u201d Van den Hul droeg verantwoordelijkheid voor zware dossiers zoals Buitenlandse Handel, Ontwikkelingssamenwerking en later Onderwijs en Emancipatie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Van den Hul vertelt dat ze, ondanks alles, bewust weigerde om zich af te sluiten. \u201cMensen zeggen vaak: \u2018Je moet een dikke huid kweken<\/em>.\u2019 Maar ik vind dat een gevaarlijke uitspraak. Alsof je ongevoelig moet worden voor haat. Ik wil juist mens blijven. Als haat je niets meer doet, dan ben je iets verloren.\u201d<\/p>\n\n\n\n Toch leerde ze strategie\u00ebn om zichzelf te beschermen. \u201cIk heb geleerd dat het soms helpt om een buffer in te bouwen. Niet meteen alle reacties lezen, even afstand nemen. Maar ik ben nooit van sociale media afgegaan. Juist niet, want zichtbaarheid is belangrijk. Als vrouwen zich terugtrekken, wint de haat.\u201d Ze voegt toe: \u201cJe balanceert voortdurend tussen jezelf beschermen en jezelf verliezen. En dat is een prijs die vrouwen te vaak moeten betalen.\u201d<\/p>\n\n\n\n In de jaren daarna begon ze steeds beter te zien wat dat met haar deed. \u201cToen ik stopte, zei mijn man: \u2018Welkom terug<\/em>.\u2019 En dat was confronterend. Want ik was er weer, letterlijk. Tijdens mijn Kamerperiode draaide alles om werk. Je merkt pas hoe heftig het was, als je eruit stapt.\u201d Toch stelt ze: \u201cIk zou het niet hebben willen missen.\u201d<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n De normalisering van vrouwenhaat<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het Montesquieu Instituut (2021), ook wel het kenniscentrum voor de parlementaire democratie, waarschuwt voor die normalisering.<\/p>\n\n\n\n Van den Hul noemt dat \u201clevensgevaarlijk\u201d. Ze legt uit: \u201cZodra we haat zien als iets wat er gewoon bij hoort, verschuiven de grenzen. Dan stomp je af. Dan denk je: het hoort erbij. En dat is het moment dat we allemaal verliezen. Want racisme, seksisme, transfobie, dat zijn geen meningen. Dat zijn misdrijven.\u201d Ze zucht. \u201cHet is precies dat mechanisme waardoor vrouwen op een gegeven moment minder vaak hun mening durven te geven. En dat raakt uiteindelijk de hele democratie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Mannencultuur in de Tweede Kamer<\/strong><\/p>\n\n\n\n Volgens het Monitor Integriteit en Veiligheid 2024 \u2013 Deelrapport Agressie (Ipsos I&O, 2024) ervaren vrouwelijke politici vaker gevoelens van machteloosheid en frustratie door agressie dan mannelijke collega\u2019s.<\/p>\n\n\n\n Van den Hul ziet waarom: \u201cIk heb nooit gehoord dat Lodewijk Asscher een opmerking kreeg over zijn stropdas of zijn haar. Terwijl ik eindeloos commentaar kreeg op mijn kleding of lippenstift. Bij vrouwen gaat het altijd over uiterlijk of over hun priv\u00e9leven. Dat is een teken van een politieke cultuur die nog steeds door mannen is gevormd.\u201d<\/p>\n\n\n\n Die cultuur verandert langzaam, zegt ze. \u201cGelukkig zien we meer jongeren, meer vrouwen in de Kamer. Maar er is nog een wereld te winnen. Want zolang vrouwen zich moeten verdedigen voor het feit d\u00e1t ze vrouw zijn, is er geen gelijk speelveld.\u201d<\/p>\n\n\n\n Online haat als verlengde van geweld<\/strong><\/p>\n\n\n\n In haar tijd als Kamerlid diende Van den Hul een initiatiefnota in over de aanpak van geweld tegen vrouwen. \u201cVoor mij horen online haat en fysiek geweld bij hetzelfde probleem,\u201d zegt ze. \u201cZe komen voort uit dezelfde cultuur: een wereld die masculiniteit verheerlijkt, die dominantie en minachting voor vrouwen beloont. Je ziet het in de online manosphere<\/em>, bij figuren als Andrew Tate. Dat gedachtegoed wint terrein, ook onder Nederlandse jongens en dat is verontrustend.\u201d<\/p>\n\n\n\n Van den Hul kreeg het advies om voorzichtig te zijn met persoonlijke verhalen, toen ze openlijk deelde over haar eigen ervaring met huiselijk geweld. \u201cMensen zeiden: \u2018Wees voorzichtig, straks gaat het aan je kleven<\/em>.\u2019 Maar ik dacht: het \u00eds al een deel van mij. Waarom zou ik me daarvoor schamen? Daders moeten zich schamen, niet slachtoffers.\u201d Kwetsbaarheid tonen is volgens haar geen zwakte, maar juist een politieke daad.<\/p>\n\n\n\n Die openheid bleek krachtig. \u201cNa dat debat kreeg ik talloze brieven en berichten van vrouwen die zeiden dat ze eindelijk ook durfden te spreken. Als dat het effect is, dan was het de moeite meer dan waard.\u201d Haar advies: \u201cWe moeten meer politici met geleefde ervaring hebben. Mensen die niet alleen beleid maken, maar weten hoe het \u00e9cht voelt.<\/p>\n\n\n\n Wat is de manosphere? <\/strong>Manosphere is een benadering voor het online netwerk van groepen die zich verzetten tegen feminisme en vaak vrouwonvriendelijke idee\u00ebn verspreiden. Denk aan incels, pick-up artists en mannenrechtenactivisten. Andrew Tate is hier een voorbeeld van. Zijn invloed groeit, vooral onder jongeren.<\/em><\/p>\n\n\n\n Het belang van steun en solidariteit<\/strong><\/p>\n\n\n\n Volgens Van den Hul is steun essentieel om vrouwen in de politiek te behouden. \u201cDe organisatie Stem op een Vrouw doet daar fantastisch werk in. Hun mentor- en buddyprogramma\u2019s zijn van levensbelang. In mijn tijd was er nog geen vertrouwenspersoon in de Kamer, nu gelukkig wel, dankzij Vera Bergkamp. Maar het kan beter. Sociale veiligheid moet een basisvoorwaarde zijn, geen luxe.\u201d<\/p>\n\n\n\n Ze pleit voor sterkere netwerken binnen partijen: \u201cBij de PvdA heb je de Rode Vrouwen, bij GroenLinks FemNet, bij D66 het Els Borst Netwerk. Zulke netwerken zijn cruciaal. Ze bieden een vangnet, een community. Want in de politiek kun je je soms heel alleen voelen Zonder mijn eigen \u2018support squad\u2019 was het me niet gelukt.\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201cLaat je niet tegenhouden\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n Aan het einde van het gesprek, wanneer de thee koud is geworden, richt Van den Hul zich tot de volgende generatie vrouwen: \u201cDoe het,\u201d zegt ze vastberaden. \u201cLaat je niet tegenhouden door angst of haat. Zoek een partij waar diversiteit geen slogan is maar een waarde en omring je met steun.<\/p>\n\n\n\n Ze glimlacht even en besluit: \u201cWe hebben vrouwen nodig in de politiek. Zolang haat vrouwen het zwijgen oplegt, moeten wij blijven spreken.\u201d<\/a><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"![\"\"](\"https:\/\/svjmedia.nl\/sofiebouwmeester\/wp-content\/uploads\/sites\/1824\/2025\/11\/IMG_9219-1-1024x768.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n