Column: Text me when you get home xx

Column: Text me when you get home xx

De dood van de Britse Sarah Everard (33) bewijst maar weer dat de straten nog niet veilig zijn voor jonge meiden en vrouwen. De angst om in het donker alleen naar huis te lopen is voor iedere vrouw op de wereld waarschijnlijk wel een bekend gevoel.

Met je sleutel tussen je vingers lopen, bellen met een vriendin, je live-locatie op WhatsApp delen en je hakken verruilen voor sneakers. Deze handelingen gaan bij mij, en andere vrouwen, op de automatische piloot zodra ik in het donker alleen over straat moet lopen. Al van jongs af aan wordt ons geleerd om extra op te letten in het donker. Terwijl mijn broer overal heen mocht fietsen tot in het diepst van de nacht, werd ik zodra het donker was opgehaald door mijn vader. Je zou kunnen denken: ‘fijn, ik hoef niet te fietsen.’ Ik daarentegen vond het oneerlijk dat mijn broer meer vrijheid had. Als ik vroeg waarom, was het antwoord altijd: “Jij bent een meisje.”

De dood van Sarah, hoe erg het ook is, was niet iets wat mij verbaasde. Bijna maandelijks lees je in de media hoe vrouwen in elk land worden lastiggevallen. Mij choqueerde het dat de vermeende dader een politieagent is. Iemand die te vertrouwen moet zijn om vrouwen tot de voordeur veilig af te zetten.

Viral post
De dag nadat het lichaam van Sarah was gevonden, scrolde ik door mijn Instagrampagina. Ik werd gebombardeerd door een foto van een sms met de tekst: Text me when you get home xx. Bijna elke vrouw die ik volg had deze foto van de Britse influencer Lucy Mountain gerepost. Het enige wat ik kon denken was hoe triest het is dat elke vrouw wel een keer te maken krijgt met straatintimidatie. Van het nageroepen worden door mannen tot het achterna gelopen worden. Uit onderzoek van de Erasmus universiteit Rotterdam blijkt dat 44 procent van de vrouwen in de stad te maken heeft met straatintimidatie. In Amsterdam ligt dit aantal op 41 procent volgens de gemeente.

Zielig wetsvoorstel
Nederland loopt achter de feiten aan om de vrouwelijke burgers veilig te houden. Landen zoals België, Frankrijk, Portugal en Peru hebben een wet tegen seksuele intimidatie. In deze landen kan het uitvoeren van seksuele intimidatie uitlopen op een boete tot een gevangenisstraf. In Nederland zijn we nog niet verder gekomen dan een wetsvoorstel. Die tot nu toe geen verschil maakt en eerder een grap is dan een middel om vrouwen veilig te houden.

Voor nu is het enige wat ik kan doen hopen. Hopen dat een andere vrouw niet hetzelfde lot ondergaat als Sarah, dat jonge vrouwen niet meer met de sleutel in de hand naar huis moeten lopen en hopen dat we nooit meer deze woorden hoeven te versturen maar, dat het vanzelfsprekend is: I got home safe.

Over de auteur

Lisa Bakker

Een passievolle 21 jarige journalist in spé. Ik ben graag bezig met beeldende verhalen maar duik ook graag in de schrijvende journalistiek. Ik verdiep mij in verhalen die een taboe doorbreken of die niet vaak belicht worden. Zodra ik door iets geïnspireerd word ben ik getriggerd om er een verhaal van te maken, daardoor heb ik een brede interesse. Met veel plezier maak ik schriftelijke en beeldende content voor het designbedrijf Designlinq. Mijn passie voor verhalen dateert sinds mijn zestiende toen ik de boeken Ontwaken en Onwillig schreef.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *