Column: Onze ivoren toren

Column: Onze ivoren toren

Het jaar 2020 was het jaar dat de mensheid een glansrol aangeboden kreeg in een levende horrorfilm, met als regisseur het coronavirus dat zich als een lopend vuurtje over de wereld verspreidde. Het was alsof iemand even met de vingers knipte, waarna plots veel vormen van luxe verdwenen die ons altijd met de paplepel zijn ingegoten. We zagen onze medemens compleet in de paniek springen. Buren kwamen thuis met winkelwagens vol wc-papier. Vol wantrouwen keken we op als iemand in de buurt een keer hoestte. Het einde van de wereld leek nabij. Maar wat is het gekke hieraan? Dat Nederland eigenlijk een ivoren toren in deze crisis is die op veel andere plaatsen in de wereld neerkijkt. Maar ik vind dat we ons daar nauwelijks van bewust zijn.

Nederland kent geen honderden duizenden coronadoden, zoals de VS of Braziliƫ. Voor Nederland komt corona niet boven op een andere crisis zoals in India of Nigeria, waar honger voor veel mensen al een probleem was. En al durven sommigen de vergelijking te trekken, we hoeven al helemaal niet bang te zijn dat het centrum van Rotterdam morgen ten prooi valt aan Duitse bommenwerpers. Er zijn bijna een miljoen manieren te noemen waarop wij Nederlanders het slechter hadden kunnen treffen in deze crisis, maar toch worden veel van ons er keihard door geraakt. En dat is een feit, het raakt ons ook keihard. En mijn generatie al helemaal. Wij zijn de ontdekkers, wij dromen nog van reizen, wij zijn erachter aan het komen wat onze plek in deze wereld gaat worden. En dat proces wordt nu brutaal en onaangekondigd verstoord. Maar voor mij het is belangrijk dat we ons ervan bewust blijven dat hoewel mensen lijden, er een miljoen dingen zijn waar we ook dankbaar voor mogen zijn. Dankbaar voor onze ivoren toren.

Natuurlijk is het makkelijk om jaloers te zijn op plaatsen waar het beter is dan bij ons. Delen van Australiƫ kunnen vrijwel het normale leven leiden omdat ze daar nauwelijks coronagevallen kennen. Dertigduizend besmettingen op een bevolking van meer dan 25 miljoen, daar ga je van watertanden. Nieuw-Zeeland sluit direct de grenzen wanneer ook maar het vermoeden van een coronabesmetting bestaat, waardoor ook zij nauwelijks getroffen worden in vergelijking met ons. Een overheid die beslissingen durft te nemen, terwijl wij tijdens de eerste golf rustig bleven aankijken wat er zou gebeuren als duizenden Nederlanders gingen wintersporten in risicogebied Noord-Italiƫ. Ook al wisten we dat het virus daar oplaaide. Virus? Meneer Van Dissel heeft gezegd dat dat vast niet naar Nederland komt, omdat er geen directe vluchten tussen Nederland en Wuhan bestaan. Nu zijn we vast veilig. Achteraf een kleine miscalculatie.

Nu zitten we met de gebakken peren. Het kon beter, maar zeker ook slechter. Ja, we voelen ons vaak verloren. Maar als je dan ergens gevangen moet komen te zitten, dan toch het liefst in onze ivoren toren.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *