Climate justice, now!

Climate justice, now!

Een ritje met de auto, de kachel aan of onder een warme douche stappen. We doen het allemaal, maar het klimaat wordt er niet beter op. We produceren op aarde 40% meer CO2 dan eeuwen geleden. Volgens wetenschappers moet de aarde 2 graden kouder worden vóór 2050 en daar zijn forse maatregelen voor nodig. Wereldwijde klimaat organisatie Extinction Rebellion is het zat en staat op voor het klimaat. Op 7 oktober stonden deze klimaatactivisten op om te demonstreren. Dit keer op de Stadhouderskade in Amsterdam.

‘We beginnen morgenochtend om 5:00 uur ter hoogte van het Rijksmuseum. NIET OP SOCIAL MEDIA ZETTEN, want de politie weet van niks!! ’ Het is een sms van Vincent, een klimaatactivist van Extincition Rebellion. Hij vertelde al eerder dat er een grote demonstratie aan zat te komen. ‘We zijn druk bezig met mensen voorlichten over het protesteren. We willen een positieve vibe, ook als de politie gaat ingrijpen.’
Amsterdam ontwaakt in de donkere vroegte. Zoals iedere maandagochtend hebben mensen haast en halen zij elkaar links en rechts in. De Nassaukade is druk, maar het verkeer verloopt soepel. Tot de overtoom. Daar staan een aantal agenten om auto’s om te leiden.
De stoplichten tikken langzaam op rood. De ijzige wind laat zure gezichten achter en handen worden warm geblazen. Groen. De hele stoet fietst verder richting de Stadhouderskade.

Je hebt geen scherpe ogen nodig om te zien dat een enorme groep mensen zich heeft verzameld voor het Rijksmuseum. Door vlaggen is te zien dat het de klimaatactivisten zijn van de wereldwijde organisatie Extinction Rebellion. Gewapend met protestborden, ukeleles en megafoons blokkeren ze de Stadhouderskade. Een handhaver schudt met zijn hoofd en kijkt erbij alsof hij moet afwassen na een kerstdiner: ‘Dit is zo’n belangrijk verkeersader in Amsterdam. Het wordt nog een klus om al deze mensen weg te krijgen’ zegt hij tegen een oudere dame die samen met haar zenuwachtige chihuahua vol verbazing staat te kijken.
De activisten bakenen zich af door letterlijk arm in arm te staan. Ze houden doeken vast waar teksten op staan als: ‘’Burgers beslissen’’. Het is duidelijk dat de activisten de overheid niet alle verantwoordelijkheid meer willen geven.

Binnen de groep demonstranten wordt getrommeld en mensen zingen.  De megafoon kraakt en er luidt een kreet uit waardoor de hele groep één stem wordt: ‘’What do we want?! Climat justice!’’. Het lijkt op een scène uit de musical HAIR, alleen dragen de mensen hier meer kleding.
Door de demonstratie kan er niemand langs. Een voorbijganger besluit van haar appeltjesgroene fiets te stappen. Ze loopt richting de demonstranten en begint te juichen. De activisten joelen alsof de vrouw net een doelpunt heeft gemaakt.

 Steeds meer mensen sluiten zich aan bij de activisten. Er lopen woordvoerders rond in oranje hesjes. De leeftijden lopen uiteen en een van de woordvoerders ziet er wel erg jong uit.
Zijn naam is Bas Breed, hij is pas 18 jaar oud en spijbelt van school om vandaag te demonstreren. ‘Wij blijven hier net zo lang staan tot dat de overheid onze drie eisen heeft ingewilligd. De eerste eis is dat de overheid eerlijk moet zijn over hoe ernstig deze klimaatcrisis is. Daarnaast moeten ze alles doen dat nodig is om deze crisis te beteugelen en de derde eis is dat de burgers mee mogen beslissen over het klimaat. Wij moeten het samen oplossen.’ Bas is niet onder de indruk van alle politieagenten. ‘Ik ben niet bang om opgepakt te worden, er moet nu iets met het klimaat gebeuren’.

Het is een risico om je aan te sluiten bij de activisten. Een van hen kijkt waarschuwend naar een jong meisje dat richting de demonstratie loopt. ‘Wees bewust dat er kans is om opgepakt te worden’ zegt een dik geklede vrouw met een protestbord in haar hand.

In het midden van de demonstratie is een tentenkamp opgebouwd. Het is een soort Lowlands sfeertje op de zondagochtend. Er zijn muzikanten aanwezig, mensen dansen en er wordt met elkaar geknuffeld. Naast het tentenkamp en thermoskannen staan er ook mobiele toiletten. Om van de ene naar de andere kant te komen is het oppassen om niet te struikelen over de scheerlijnen en protestborden. Ondanks de vreedzame sfeer is iedereen erg op zijn hoede. Er staan tientallen ME bussen en politieagenten die ieder moment in actie kunnen komen. Ondertussen leren twee mensen elkaar nieuwe trucs met jongleerballen.

Onder het Rijksmuseum is een fietstunnel. Ook die is vandaag niet bereikbaar door de demonstratie. Aan de andere kant van het Rijksmuseum keren een aantal fietsers geïrriteerd om. ‘Sorry voor de overlast, maar we doen het ook voor jou’ zeggen twee jonge vrouwen met rode rozen in hun handen. Er staat een meisje van ongeveer twaalf jaar een beetje verdwaalt en treurig om zich heen te kijken. De vrouwen met de rozen kijken betreurd en tonen medelijden aan het meisje.  Een van de vrouwen geeft haar een roos: ‘Neem deze roos mee en laat dat zien aan je leraar’.

De politie heeft een afbakening gemaakt zodat de demonstratie niet groter wordt. Een oudere man met een grijze snor wordt boos en probeert met een kleine aanloop dwars door de agenten te lopen. Dat wordt niet gewaardeerd en hij wordt verzocht weg te gaan. Hij roept nog wat onaangename woorden naar de agenten, maar besluit dan toch eieren voor zijn geld te kiezen en te vertrekken.
Ondertussen komen er steeds meer agenten in actie en worden er langzaam mensen opgepakt. Dat gaat nog niet zo makkelijk. De activisten verstrengelen zich stevig in elkaar. Een jonge man met lang bruin haar wordt met de harde hand losgerukt, maar schakelt expres zijn lichaam uit waardoor hij als een zoutzak opgetild moet worden. Een applaus volgt vanuit de grote groep activisten. Er wordt nog harder gezongen en de gaten worden opgevuld.

Er gaan uren voorbij en de kou is bitter en onaangenaam. Het is inmiddels 15:30 uur. De activisten zijn bijna twaalf uur lang aan het demonstreren. Jumping Jacks en fysiek contact is het enige middel voor de activisten om warm te blijven.

Het is zover. Na uren lang demonstreren komt de politie in actie en pakken ze een voor een activisten op. Ze maken het de politie niet makkelijk door allemaal voor ‘dood’ te spelen. De activisten worden in een bus geplaatst die ze buiten de stad zal brengen. Dat gaat nog drie bussen zo door.
Uiteindelijk zijn alle activisten weggebracht en kan de rust wederkeren op de Stadhouderskade. Althans voor vandaag. Extinction Rebellion zegt dat het niet bij deze ene keer zal blijven.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *