De Overheid Helpt Mij Niet

De Overheid Helpt Mij Niet

De geestelijke gezondheidszorg (GGZ) zit in een crisis. De wachttijden zijn veel te lang. Met als gevolg dat er mensen dood gaan. 

Allereerst komt het doordat de jeugdzorg is overgedragen naar gemeenten die hiervoor nauwelijks genoeg geld hebben. Veel gemeenten kampen met financiële tekorten door de oplopende uitgaven aan de jeugdzorg (GroenLinks). Daarnaast hebben in de GGZ (de psychische zorg voor volwassenen) zorgverzekeraars een veel te grote vinger in de pap. De zorgverzekeraars moeten de hulp financieren. Voor hen is het aantrekkelijker om zorg te financieren die ‘makkelijk’ is (milde depressie, milde fobie, burn-out). Zorg voor mensen met meer complexe problemen is ingewikkelder, duurt langer en kost meer geld.

Wat is nou het gevolg van deze lange wachtrijen? Mensen gaan dood. Punt. Doordat er mensen met zulke heftige problematiek zolang moeten wachten, kunnen ze het niet meer aan en plegen ze zelfmoord. De Rijksoverheid heeft, in 2017, een rapport uitgebracht waaruit blijkt dat problemen in de zorg relatief vaak een rol speelden bij de zelfdoding van jongeren tussen de tien en twintig jaar. Jongeren raken verstrikt in het web van de zorg, zegt het rapport. Uit het rapport blijkt dat de jongeren met complexe problemen, die in 2017 zelfmoord pleegden, op verschillende plekken in de jeugdzorg geweigerd werden. Er zou geen passende behandeling geboden kunnen worden.

De zeventienjarige Noa heeft veel last gehad van deze wachttijden. Ze moest eerst een halfjaar wachten totdat ze met ‘spoed’ werd opgenomen en toen ze was opgenomen, moest ze ook daar weer wachten op de hulp die ze nodig had. In de wedstrijd ‘Op weg naar het Lagerhuis’ hield Noa een speech over de gevolgen van deze wachttijden. Ze blikt in deze documentaire terug op die wedstrijd en hoe ze haar tijd in de instelling kon gebruiken ter inspiratie.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *