Het leven in Madrid tijdens een totale lockdown: ‘’Alle straten zijn hier echt compleet leeg’’

Het leven in Madrid tijdens een totale lockdown: ‘’Alle straten zijn hier echt compleet leeg’’

Foto: Linda van den Hoogen

Een totale lock down als gevolg van het coronavirus. In Madrid gebeurde dit op 16 maart, daar mag je alleen voor speciale gevallen naar buiten. Dus geen luchtje scheppen, fietsen of hardlopen. Linda van den Hoogen, student aan de Hogeschool journalistiek, zag haar geplande reis voor haar minor totaal veranderen.

Linda op haar balkon in Madrid.

Linda is 20 jaar en derdejaars student aan de Hogeschool in Utrecht waar ze journalistiek studeert. Ze vertrok op 29 januari naar haar zo geliefde Spanje om daar een half jaar haar minor te volgen. Die minor begon op 4 februari en volgde ze vanaf 9 maart vanuit haar slaapkamer in een appartement in het centrum van Madrid, in plaats van aan de CEU San Pablo University.

Op 9 maart kwam in Spanje het nieuws dat scholen dichtgingen en precies een week later volgende er een lockdown. ‘’Het is aan de ene kant wel heel toevallig dat het toen gebeurde. Precies een week eerder was er een heel groot feest in Spanje. Het was internationale vrouwendag en daar kwamen echt ontzettend veel mensen op af. Hier zijn er denk ik veel mensen besmet geraakt.’’ De lockdown was al een keer verlengd en afgelopen weekend is er door de regering besloten om dit nogmaals te doen. Dit betekent dat het land tot sowieso 26 april plat komt te liggen. ‘’Ik kan me niet voorstellen dat ze dit nog eens gaan verlengen, er zijn hier al zoveel mensen ontslagen en die hebben nu geen inkomen. Straks zitten we 45 dagen in een complete lockdown en als dat nog langer gaat duren dan gaat de economie nog verder achteruit. Het wordt een keuze tussen de mensen of de economie. Ook de supermarkten lagen helemaal overhoop. Toen er besloten werd om de scholen te sluiten kreeg ik een bericht van een vriendin dat de hele supermarkt leeg was. Ik kon het niet geloven, dus ik ben zelf even gaan kijken en het was ongelooflijk. Echt alles was leeg, de mensen waren hier volledig in paniek.’’ Inmiddels zijn er in Spanje al ruim 135.000 besmettingen en ruim 13.000 doden. Na de Verenigde Staten zijn er in Spanje de meeste mensen besmet met het coronavirus.

Verschil met Nederland

De rij voor de supermarkt, veel mensen met mondkapjes en altijd met handschoenen.

 We zitten hier dus in een complete lockdown. Dit betekent dat we alleen naar buiten mogen als het echt noodzakelijk is, dat houdt in alleen voor boodschappen, de dokter bezoeken, naar de apotheek gaan of de hond uitlaten. Van dat laatste wordt steeds meer misbruik gemaakt, mensen vragen hier ongeveer 10 euro om hun hond uit te laten. Zo kunnen mensen nog een luchtje scheppen. Ik ben zelf ook niet meer buiten, alleen voor boodschappen die ik één keer in de week doe. Als je hier door de politie wordt aangesproken moet je een bonnetje laten zien dat je ook echt bij de supermarkt geweest bent en geloof me de sancties hier zijn echt geen grapjes. Je kan hier een boete krijgen die oploopt tot 60.000 euro en je kan zelfs een jaar gevangenisstraf krijgen als je je niet aan de regels houdt! Het schrikt de mensen hier behoorlijk af. Om maar een vergelijking te maken, in Nederland is de boete 400 euro.

Ik snap de maatregelen wel in Nederland, ik snap de redenering van Rutte wel om iedereen proberen immuun te maken voor het virus. Waar ik me overigens wel ontzettend aan stoor zijn de foto’s van mensen die samen in een parkje gaan zitten of allemaal bij elkaar komen. Dan denk ik echt zien jullie nou niet wat hier allemaal aan de hand is? Bij sommige mensen dringt het totaal niet door.

In Nederland zie ik tot mijn verbazing ook dat de markt nog open is en dat mensen in de supermarkt niets op hebben. Hier heeft iedereen handschoenen, dat is zelfs verplicht, en bijna iedereen draagt een mondkapje. Het personeel is verplicht om een mondkapje te dragen en als je dan hoort dat er in Nederland een jongen wordt ontslagen omdat hij een mondkapje droeg dan moet je je echt schamen, dat kan in mijn optiek echt niet.

Spijt?

 Nee dat heb ik niet. Negen van mijn elf huisgenoten zijn wel vertrokken, maar ik dacht het gaat wel weg, nou mooi niet dus. Ik wilde mijn buitenland ervaring niet zo snel laten varen, ik had me al ingeschreven in december 2018! Als ik wist dat het allemaal zo erg zou zijn had ik misschien wel een andere beslissing genomen, maar nu moet ik het doen met de situatie waar ik in zit. Mijn familie stond overigens compleet achter mijn beslissing, het is nu vooral veel bellen en appen.

Toch zitten er zowaar nog enkele voordelen aan deze situatie voor mijn journalistieke carrière. Ik schrijf stukjes over het leven hier en ik heb veel media benaderd om iets voor ze te kunnen betekenen. LINDA reageerde toen en ze wilden toen dat ik een vlog zou maken en editen en dat heb ik toen gedaan, toch mooi voor mijn ervaring. Ook is er nog een filmpje van mij voorbijgekomen bij Op1.

Het nadeel van hier zitten is wel dat je je soms wel alleen voelt, vooral in de avonden. Gelukkig is mijn standaard zaterdagavond (ook wel de alcoholische avond) niet verdwenen. Ik zie mijn vriendinnen elke zaterdagavond via Skype en dan drinken we gewoon met z’n allen wijn en kletsen we wat, een goed alternatief laten we maat zeggen.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *