{"id":19697,"date":"2025-06-13T17:42:54","date_gmt":"2025-06-13T15:42:54","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/specialisaties\/?p=19697"},"modified":"2025-06-15T22:11:46","modified_gmt":"2025-06-15T20:11:46","slug":"keuken-als-erfgoed-representatie-van-de-vietnamese-eetcultuur-in-nederland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/specialisaties\/19697\/keuken-als-erfgoed-representatie-van-de-vietnamese-eetcultuur-in-nederland\/","title":{"rendered":"Keuken als erfgoed: Representatie van de Vietnamese eetcultuur in Nederland"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wat betekent het als een gerecht zijn vertrouwde geur verliest? Als vissaus wordt vervangen door chilisaus, koriander achterwege wordt gelaten, of als bouillon niet meer wordt getrokken, maar uit een pakje komt? Voor veel Vietnamezen in Nederland is eten meer dan iets functioneels, het is een vorm van erfgoed. Een keuken draagt herinneringen en familiegeschiedenis met zich mee. Het is een manier van thuiskomen, ook al ben je duizenden kilometers verwijderd van waar je vandaan komt. Maar in een land als Nederland, waar de smaak van het grote publiek bepaalt wat op de kaart blijft staan, is het bewaren van die authenticiteit niet vanzelfsprekend.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Na de val van Saigon in 1975 arriveerden leden van de eerste generatie Vietnamese vluchtelingen in Nederland. Deze gemeenschap werd over het hele land verspreid gehuisvest, vaak in kleinere dorpen of buitenwijken, wat leidde tot een versplinterd sociaal netwerk. In die context groeide eten uit tot een belangrijke manier om culturele cohesie te behouden, keukens werden plekken van overdracht. Zoals socioloog An Nguyen (2020) beschrijft in zijn onderzoek naar Vietnamese diaspora in Noord-Amerika, functioneert eten in migratiecontexten als een \u2018cultureel archief\u2019: een levend geheugen waarin tradities, verhalen en sociale structuren worden bewaard.<\/p>\n\n\n\n

Aanpassing heeft gevolgen <\/strong><\/p>\n\n\n\n

De eerste Vietnamese eetgelegenheden in Nederland verschenen vaak in de vorm van snackbars en loempiakramen. De loempia, oorspronkelijk ge\u00efnspireerd op de Indonesische snack en aangepast naar de Vietnamese smaak, werd razend populair. Maar al snel werden er concessies gedaan, de gefermenteerde dipsaus werd vervangen door zoete chilisaus, en koriander liet men vaak weg. Deze verschuivingen zijn voorbeelden voor wat Kloosterman en Rath (2001) in hun theorie van \u2018mixed embeddedness\u2019 benoemen: migranten navigeren voortdurend tussen economische overlevingsstrategie\u00ebn en cultureel behoud. Om te overleven als ondernemer is aanpassing soms noodzakelijk, maar dat heeft gevolgen voor de representatie van een cultuur.<\/p>\n\n\n\n

De Vietnamese gemeenschap groeit, Nederland telt zo\u2019n 25.000 mensen van Vietnamese afkomst (Migratie Uit Vietnam en Vietnamese Inwoners (Vietnamezen) in Nederland<\/em>, 2025). Met deze groei staat een nieuwe generatie Vietnamese Nederlanders op, mensen die in Nederland zijn geboren of op jonge leeftijd zijn gemigreerd. Ze groeien op tussen culturen en combineren die werelden. In steden als Amsterdam, Rotterdam en Utrecht openen regelmatig Vietnamese restaurants waar traditionele gerechten worden gepresenteerd op een moderne manier. Denk aan b\u00e1nh m\u00ec met pulled pork en ingelegde jalape\u00f1o, of ph\u1edf met een kortere kooktijd en glutenvrije noedels. Deze \u2018fusion\u2019- benadering biedt nieuwe kansen, maar roept ook vragen op: tot hoever kun je aanpassen zonder dat de ziel van het gerecht verloren gaat?<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Luister naar onderstaand audio-interview met Katherine T\u00f4. Ze werkt sinds anderhalf jaar in een Vietnamees restaurant in de binnenstad van Utrecht, en reflecteert op hoe ze ondernemen in Nederland ervaart.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Beeld: Thirza Sonneveld <\/p>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n