{"id":21917,"date":"2025-11-07T11:01:44","date_gmt":"2025-11-07T10:01:44","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/specialisaties\/?p=21917"},"modified":"2026-01-23T11:02:22","modified_gmt":"2026-01-23T10:02:22","slug":"de-kerstavond-die-zijn-levenskoers-veranderde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/specialisaties\/21917\/de-kerstavond-die-zijn-levenskoers-veranderde\/","title":{"rendered":"De kerstavond die zijn levenskoers veranderde"},"content":{"rendered":"
\u201cH\u00e9 Piet, Piet, moet je komen luisteren. Ga zitten, kom eens luisteren. Vertel het nog eens een keer,\u201d klinkt het uit een kille, grijze verhoorkamer.<\/em><\/p>\n Fred is een echte ras-Rotterdammert<\/em>. Zo een van het kaliber \u201cniet lullen maar poetsen.\u201d Hij gaat voor het raam op een grote leren stoel zitten. De zonnestralen glinsteren naar binnen en weerkaatsen licht in het kleine brilletje dat hij draagt. Hij steekt een sigaret op en neemt zijn eerste trek. Een dunne sliert rook stijgt op en hij begint te vertellen.<\/p>\n In de jaren tachtig gaat Fred vrijwilligerswerk doen bij Bureau Slachtofferhulp. Daar gaat hij zich langzaam specialiseren in hulpverlening aan mannen. \u201cIk kreeg mannelijke cli\u00ebnten die mishandeld waren. Als ik vermoedde dat een mishandeling te maken had met anti-homogeweld, vroeg ik niet aan ze: \u2018Heeft u een vrouw thuis?\u2019, maar draaide ik het om: \u2018Heeft u een vriend of een vriendin thuis met wie u hierover kunt praten?\u2019 Op die manier geef je mannen de ruimte om te zijn wie ze zijn.\u201d Na een tijdje gaat Fred binnen Bureau Slachtofferhulp mannelijke zedenslachtoffers begeleiden. Dit gaat om delicten waarbij de seksuele integriteit van een ander wordt geschonden. Dit is een strafbaar feit binnen het Nederlandse strafrecht. Fred helpt mannen die binnen homoseksuele intimiteitsrelaties zo\u2019n delict meemaken.<\/p>\n Die ene kerstdag<\/strong><\/p>\n De dag begon als ieder ander: opstaan, klaarmaken en met de metro door Rotterdam naar Bureau Slachtofferhulp. Toch is deze dag ook anders dan de andere dagen uit het jaar. Het is kerst. Een tijd van liefde, warmte en familie. Maar niet voor Fred en zijn cli\u00ebnt.<\/p>\n Na een koffie en een sigaret loopt Fred naar zijn cli\u00ebnt. Ze gaan samen aangifte doen van een zedenmisdrijf. Zedenmisdrijven houden er geen rekening mee dat het kerst is.<\/p>\n Op dit moment weet Fred nog niet dat deze aangifte de koers van zijn leven zal veranderen.<\/p>\n Terwijl Fred zijn sigaret aftikt in de keramieken asbak die voor hem op tafel staat, ontstaat er een frons op zijn gezicht. Hij gaat even verzitten, zijn ogen knijpen samen en zijn blik wordt intenser. De glinstering in zijn ogen, die hij tot dan toe heeft als hij over zijn tijd bij Bureau Slachtofferhulp vertelt, dooft. Hij vervolgt het verhaal:<\/em><\/p>\n De twee mannen stappen binnen bij het politiebureau. Fred gaat vanuit Bureau Slachtofferhulp mee om mijn cli\u00ebnt bij te staan, \u2018\u2019emotioneel te steunen zeg maar.\u201d Ze gaan zitten in een kleine ruimte. \u201cDie is maar een paar vierkante meter; de grijze muren komen daar snel op je af. Het is de meest ongeschikte ruimte om iemand zijn verhaal te laten doen.\u201d Fred rolt met zijn ogen.<\/em><\/p>\n Tegenover de twee mannen zit een rechercheur. Op zijn voorhoofd is duidelijk een fronsrimpel zichtbaar en de jaren in dienst tekenen zich af in zijn gezicht.<\/p>\n Het aangifteproces gaat van start\u2026<\/p>\n Fred zijn cli\u00ebnt vertelt zijn verhaal. Een zedenmisdrijf dat plaats heeft gevonden tussen twee mannen. De agent trekt zijn dikke, donkere wenkbrauwen omhoog. \u201cSchijnbaar was het voor die rechercheur iets nieuws, maar hij vond het verhaal van die man blijkbaar zo smeu\u00efg, en misschien ook ongeloofwaardig, dat hij zijn collega erbij riep.\u201d Fred maakt een wenkend gebaar.<\/em><\/p>\n \u201cH\u00e9 Piet, Piet, moet je komen luisteren. Ga zitten, kom eens luisteren. Vertel het nog eens een keer,\u201d klinkt het uit een kille, grijze verhoorkamer.<\/p>\n Fred zet het gesprek samen met zijn cli\u00ebnt stop. \u201cIk wil acuut een andere rechercheur spreken. Zo niet, dan wil ik nu een gesprek met de chef van dienst hebben.\u201d Hij vindt het afschuwelijk hoe deze rechercheurs met de situatie omgaan.<\/p>\n In de woonkamer op de grote leren stoel kijkt Fred naar beneden terwijl hij zijn hand voor zijn mond houdt. \u201cNou, ik kreeg er kippenvel van. Ik voelde me niet goed.\u201d<\/em><\/p>\n Roze in Blauw<\/strong><\/p>\n Inmiddels is er bij de politie veel meer aandacht voor de LHBTI+-gemeenschap. Binnen de politie is Roze in Blauw<\/a> het LHBTIQ+-netwerk. Bij dit netwerk bestaan er twee standaardprocessen: een intern proces en een extern proces.<\/p>\n Voor het externe proces richt de politie zich vooral op het bereiken van de burger, de LHBTIQ+-gemeenschap. \u201cWij willen echt benadrukken dat, als je een strafbaar feit meemaakt, je dit altijd bij ons kunt melden.<\/a> Dat kan bij de politie, maar ook rechtstreeks bij Roze in Blauw,\u201d legt Can G\u00fcneyli uit. Hij is het boegbeeld van Roze in Blauw. Kerststukje<\/strong><\/p>\n \u201cEn nou komt het mooiste.\u201d De glinstering in Freds ogen komt weer terug.<\/em> Fred en zijn cli\u00ebnt doen na dit voorval aangifte bij een andere rechercheur. Uiteindelijk zitten ze twee uur op het politiebureau.<\/p>\n Het is kerstavond en heel koud in de havenstad. Fred en zijn cli\u00ebnt gaan vanaf het politiebureau met de metro naar het huis van die meneer. Op de Coolsingel komen ze een bloemenkraampje tegen met allemaal kerststukjes. Fred koopt zo\u2019n kerststukje, zo een met rode besjes en dennenbladeren. Als ze thuis zijn, drinken ze nog een kopje koffie, waarna Fred dat kerststukje aan die man geeft. \u201cDit wordt een kerst die je waarschijnlijk nooit van je leven zal vergeten. Maar ik ben zo trots op je en ik vind het zo goed van je dat je aangifte hebt gedaan, dat ik voor jou dit kerststukje heb.\u201d<\/p>\n \u201cAls ik eraan terugdenk, heb ik gelijk een lach op mijn gezicht. Ik heb meteen zoiets van: wow, dat heb je goed gedaan, Fred. Soms denk ik weleens: hoe zou het met die man gaan? Maar dat is ook weer irrelevant. Die is ook veertig jaar ouder, ik ook. Misschien is die er niet meer. Nee, maar dat heeft mij goed gedaan.\u201d<\/em><\/p>\n
\nDoordat Fred een veilige plek cre\u00ebert voor deze mannen om open en eerlijk te praten, komt hij erachter dat er veel anti-homogeweld plaatsvindt, waar in die tijd nog weinig of geen aandacht voor is.<\/p>\n
\nBij het interne proces draait het vooral om de ondersteuning richting collega\u2019s die zelf iets meemaken binnen een team of afdeling. Maar het kan ook zijn dat agenten iets meemaken in contact met een burger, waarover ze graag meer kennis willen hebben.<\/p>\n