{"id":22858,"date":"2026-01-28T15:08:23","date_gmt":"2026-01-28T14:08:23","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/specialisaties\/?p=22858"},"modified":"2026-01-28T15:10:17","modified_gmt":"2026-01-28T14:10:17","slug":"geen-vergane-glorie-hoe-boze-jongeren-punk-in-leven-houden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/specialisaties\/22858\/geen-vergane-glorie-hoe-boze-jongeren-punk-in-leven-houden\/","title":{"rendered":"Geen vergane glorie: hoe boze jongeren punk in leven houden"},"content":{"rendered":"\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Punk wordt vaak beschreven alsof het iets is dat voorbij is: een jeugdcultuur uit de jaren zeventig, vastgepind op archiefbeelden van veiligheidsspelden, hanenkammen en rook in kraakpanden. In die nostalgische framing is punk een reliek: interessant voor musea, maar irrelevant voor het heden.
Wie vandaag een kleine zaal binnenloopt, ziet echter iets totaal anders: jonge mensen, volle moshpits, zelfgeorganiseerde shows en bands die schreeuwen over woningnood, oorlog, ongelijkheid en een toekomst die steeds verder uit zicht lijkt te raken. Punk is niet verdwenen; punk is veranderd en wordt vandaag grotendeels gedragen door boze jongeren die zich niet gehoord voelen.<\/strong><\/p>