In 1917 kregen vrouwen voor het eerst passief kiesrecht; het recht om verkozen te worden in een vertegenwoordigende functie. Vanaf dat moment is er veel gebeurt op het gebied van inclusiviteit in de politiek, maar helaas zijn vrouwen al jaren ondervertegenwoordigd in de Nederlandse politiek. Nederland heeft bijvoorbeeld nog nooit een vrouwelijke minister-president gehad en is het grootste deel van de Tweede Kamerleden man. In de gemeenteraden ligt de vertegenwoordiging nog lager. Tijdens de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen is er een verschuiving in het aantal vrouwen ontstaan. Door heel Nederland zijn er in totaal 459 extra vrouwen de raad in gestemd die op een onverkiesbare plek stonden (stemopeenvrouw, 2022).<\/p>\n
Vier jaar geleden kwamen er 2.570 vrouwen in de raden terecht. De afgelopen verkiezingen waren dat er 3.039. Dit schrijft Stem op een vrouw<\/a>, een organisatie die zich hard maakt voor de politieke gelijkheid van vrouwen. Zij plaatsten een oproep met het verzoek te stemmen op een laaggeplaatste vrouw op de kieslijst en spreken nu van een historisch resultaat. In steden is een toename van vrouwelijke raadsleden met name te zien. In 2018 werden in de zeventig grootste gemeenten in totaal zeventig vrouwen toch nog met voorkeurstemmen verkozen, dit jaar gaat het om ongeveer 180 vrouwen. Het gemiddelde deel van vrouwelijke raadsleden klimt in de zeventig grootste gemeenten naar 41 procent, dit is hoger dan ooit.<\/p>\n