Nieuw begin voor Nederland en Suriname

Nieuw begin voor Nederland en Suriname

Unsplash

Op donderdag 25 november wordt Srefidensi Dey gevierd. De Onafhankelijkheidsdag van Suriname tegenover Nederland dat in 1975 officieel in zijn werking ging. Normaal gesproken trekken mensen naar de Palmentuin, Waterkant en het Presidentieel Paleis. Door de nieuwe coronamaatregelen zijn de publieke activiteiten dit jaar niet doorgegaan. Ondanks de onafhankelijkheid worden de banden met Nederland sinds de komst van de nieuwe Surinaamse president Chan Santokhi herstelt. De samenwerking tussen Nederland en Suriname verliep namelijk voor een lange tijd stroef.

Suriname en Nederland kennen een lange geschiedenis. Suriname was vanaf 1650 eerst een kolonie van Engeland en later tussen 1667 en 1954 een kolonie van Nederland. De Surinaamse slavenhandel begint in de zeventiende eeuw. De slaven verrichtten dwangarbeid op plantages. In 1863 verbiedt Nederland de slavernij in Suriname, maar ondanks de afschaffing werken veel oud slaven de eerste tien jaar nog verplicht als contractarbeiders voor heel weinig geld. Deze Surinaamse arbeiders waren de creolen. Na de afschaffing van de slavernij haalt Nederland ook arbeiders uit Azië, China en Java om in Suriname te komen werken. Dit gebeurde meestal onder valse voorwendselen. Suriname kent daarom veel verschillende bevolkingsgroepen.

Meer vrijheid

Na de Tweede Wereldoorlog krijgt Suriname meer onafhankelijkheid. Ze krijgen voortaan meer zelfbestuur en kiesrecht. In 1954 worden deze afspraken definitief vastgelegd. Het bestuur in Suriname is in deze tijd niet gebaseerd op ideeën, maar verschillende afkomsten. Deze groepen met verschillende achtergronden werden het niet eens met elkaar en de toekomst van Suriname.

Botsingen

De gemoederen in het land worden er niet beter op als oud militair Desi Bouterse een sergeantencoup pleegt. De eerste regering Henk Arron van de republiek van Suriname werd hierdoor omvergeworpen. Zij zouden het arrogante gedrag van Arron niet pikken. Desi Bouterse wordt na de staatsgreep leider van de Surinaamse strijdkrachten. Hij vormt met andere militairen de Nationale Militaire Raad. Twee jaar later vindt er in Suriname een drama plaats. Op 8 december 1982 worden er vijftien tegenstanders van het Militaire regime van Bouterse neergeschoten. Deze gebeurtenis wordt de ‘Decembermoorden’ genoemd. De militairen die deze vijftien tegenstanders neerschoten, waren onder leiding van Bouterse. Bouterse ontkent zijn aandeel in de Decembermoorden. De band met Nederland verslechterd door dit voorval en Nederland schort de ontwikkelingshulp voor Suriname op.

Bouterse aan de macht

Door het militaire regime van Bouterse ging het met de economie in Suriname steeds slechter. In 1997 werd de hulprelatie met Nederland weer aangehaald door nieuwe afspraken. Het akkoord duurde alleen niet al te lang want Nederland had een internationaal opsporingsbevel opgesteld tegen Bouterse door verdenking van drugshandel. Drie jaar later werd de ontwikkelingshulp hervat en mocht Suriname de resterende 350 miljoen gulden van Nederland besteden. Het was alleen niet genoeg om de moeizame samenwerking tussen de twee landen te herstellen. Nadat Bouterse in 2010 president werd van Suriname stond de samenwerking tussen Nederland en Suriname bijna stil. In 2012 riep Nederland zijn ambassadeur zelf terug nadat het Surinaamse parlement had besloten dat Bouterse vrijuit ging. Hij is dit jaar op 30 augustus wel in Suriname veroordeeld voor de Decembermoorden.

Nieuwe start

Toen president Chan Santokhi verkozen werd tot de nieuwe president van Suriname vloog hij naar Nederland. Suriname is erg opzoek naar landen die handel willen drijven en investeringen willen doen. Ze hebben te maken met een zware coronacrisis, corruptie en criminaliteit. Santohki heeft met premier Mark Rutte gesproken over samenwerkingen. Volgens Rutte heeft Suriname, Nederland wel iets harder nodig, maar Nederland kan ook enorm van deze samenwerking profiteren. De olie aan de kust van Suriname zou een handel kunnen zijn voor Nederland. Daarnaast kunnen goud, hout en bauxiet ook interessant zijn.

Alida Herewood is in 1965 geboren in Suriname en weet hoe verschillend Surinamers denken over de samenwerking tussen de twee landen. ”Mijn opvatting hierin is dat een deel van de Surinamers er positief tegenover staan, mede vanwege het feit dat er veel familie, vrienden en kennissen van Surinamers in Nederland wonen. Een ander deel vindt het minder leuk omdat zij een afkeer hebben tegen Politiek Den Haag. Zij vinden dat Bouterse tijdens zijn presidentschap niet erkend werd door Nederland.” Als ze kijkt naar de toekomst van Suriname dan denkt ze dat het samenwerken op verschillende gebieden positief kan zijn, maar wel eerlijk moet verlopen. “Suriname heeft ook zeggenschap en ik vind niet dat alles bepaald moet worden door Nederland. De ontwikkelingsrichting moet uiteraard door Suriname bepaald worden.” Of er echt goede steun gaat komen is echter de vraag want Nederland is in het verleden volgens Alida niet erg hulpbehoevend geweest. “Ik vind dat Nederland als kolonisator tekort is geschoten om grote ontwikkelingsprojecten uit te voeren. We weten allemaal dat Nederland de titel bezit van de beste bruggenbouwers. Toch hebben ze in 300 jaar nooit één brug gebouwd.” Een goede samenwerking tussen beiden landen blijft dus twijfelachtig.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.