De turbulente jeugd van Yfendo van Praag, vertoond in I don’t wanna dance

De turbulente jeugd van Yfendo van Praag, vertoond in I don’t wanna dance

AMSTERDAM – In de week tegen kindermishandeling kijken wij naar verhalen van ouders, kinderen, professionals. Hieruit wordt inspiratie gehaald en wordt er gekeken naar hoe onveilige thuissituaties voor kinderen tegen kunnen worden gegaan. Acteur, Yfendo van Praag, weet er alles van. Hij is de hoofdrolspeler van de film; I don’t wanna dance en portretteert daarin zijn thuissituatie van toen hij 15 jaar oud was.

“De film gaat over een 15-jarige jongen, Joey, die samen met zijn broertje uit huis is geplaatst en vervolgens bij zijn tante is gaan wonen”, vertelt Yfendo van Praag. “Uiteindelijk komt hij weer terug bij zijn moeder en mag hij het weer proberen. Samen met zijn broertje heeft hij er heel veel zin in, maar naarmate hij weer in huis is en hij zijn moeder weer leert kennen lopen de problemen weer op en moet hij keuzes maken. Gaat hij de destructieve situatie aanhouden met zijn moeder en maakt hij zichzelf zo kapot of kiest hij voor zichzelf en zijn eigen groei. In de film zie je dat er twee kanten van het verhaal zijn. Een negatieve kant in het begin en die loopt uit naar een positief eind.”

In de film zien we dat de relatie tussen Joey en zijn moeder geen makkelijke was. Hij kreeg vaak vervelende en ongezonde uitspraken toegeslingerd. “Waarom denk jij alleen maar aan jezelf? Waarom moet jij altijd op de voorgrond staan? Dat dansen is niks, je gaat daar niks mee bereiken! Terwijl juist zíjn moeder degene was die vaak de aandacht naar zich toe trok. Joey wilde het liefst gewoon dat zijn moeder naar zijn dansvoorstellingen kwam kijken en trots op hem zou zijn.

Van Praag had op jonge leeftijd al grote ambities en hobby’s. Hij begon al vroeg met dansen, maar dit werd niet echt goed opgevangen door zijn moeder. “Er werd mij continu geleerd door mijn moeder om dingen die ik leuk vind en dingen waar ik voldoening uit haal uit te zetten. Maar bij dansen kon ik mij juist uiten. Ik merkte dat door mijn ontwikkeling hierin er juist nieuwe mogelijkheden op mijn pad kwamen”, vertelt van Praag. Op jonge leeftijd speelde ik ook klarinet en werd ik gezien. Zo kreeg ik de mogelijkheid om een documentaire te maken. Het was toentertijd nog echt heel puur en sindsdien zijn mijn ambities steeds groter geworden. Ik had misschien ook een bepaalde bewijsdrang. Ik zei dan ook altijd tegen mijn moeder; ‘Wacht maar, je zult wel zien’.”

De terugkeer naar huis

‘Ik heb geen spijt van het feit dat ik weer terug ben gegaan naar mijn moeder nadat ik bij mijn tante heb gewoond. Ik denk dat iedereen zijn droom wanneer is nadat diegene uit huis is geplaatst om weer terug naar zijn ouders te keren. In het verleden wilde ik dat super graag, omdat ik het niet begreep en het gevoel had dat ik zomaar weg werd genomen. Ik begreep toen niet waarom mijn moeder bepaalde keuzes had gemaakt. Maar ja, ik heb geen spijt, want ik heb wel gewoon mijn moeder en de situatie beter leren kennen. Ik heb ontdekt dat het misschien gewoon niet nu de tijd is om met elkaar te zijn. Als ik bijvoorbeeld wel bij mijn tante was blijven wonen, waren deze dingen misschien niet gebeurd.

Gevolgen en de ontwikkeling

“Ik ben wel gevormd door mijn hele jeugdsituatie in zowel negatieve als positieve aspecten. Twee negatieve dingen zijn dat ik heel veel loog, omdat ik erbij wilde horen. Nu ben ik pas op een punt gekomen waar ik dat kan loslaten. Een ander ding waar ik tegen aanliep was het binden met mensen. Voornamelijk met de verkeerde mensen. Ik wilde toentertijd graag DIE guy zijn, maar ik besef mij nu dat dat allemaal niet belangrijk is. 

De positieve dingen en gevolgen zijn dat ik altijd mijn uitlaatklep had. Ik kon rappen, muziek maken en dansen. Het is iets dat me altijd gaande heeft gehouden en het maakte mij ook een doorzetter. Ik wist dat er altijd wel iets zou zijn waarin ik veel beter kon worden.

Ook ben ik nu in staat om heel goed praten. Ik weet dat ik met mijzelf altijd heel goed zal kunnen praten en dat ik dat ook met mijn omgeving kan doen.  

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.