”In bidden vind ik mijn energie, steun en daadkracht”

”In bidden vind ik mijn energie, steun en daadkracht”

UTRECHT – Ook het Leger Des Heils heeft het ongelofelijk moeilijk in deze corona pandemie. ‘’Juist de mensen die het nodig hebben zijn door de beperkingen lastig te bereiken.’’ En dan gaan de kerstvieringen ook nog eens niet door. Huub Stijvers verteld hoe het de afgelopen tijd was voor het Leger Des Heils en hoopt op een corona vrij 2022.

Wat voor jaar was het voor jou en het Leger Des Heils?

‘’Voor mij en het Leger Des Heils hier in Utrecht is het een jaar dat vol was met anticiperen op steeds weer wisselende omstandigheden.’’

Je hoort veel van dat de zorg overbelast is, speelt dit bij het Leger Des Heils ook?

‘’Ja, zeer zeker. Als Leger Des Heils zijn we actief in dak- en thuislozenopvang, reclassering, jeugdzorg etc. En je wilt er gewoon echt zijn voor mensen. In een jaar als dit met corona en het voorgaande jaar hebben we hier bij het Leger Des Heils lange en intensieve dagen.’’

Kunt u zo’n dag beschrijven? Hoe ziet een dag van jou er uit?

‘’Ik sta op, ontbijt en klap meteen mijn laptop open, dan ga ik een hoop mails doorlopen en papierwerk maken, dan ga ik naar locatie waar ik vooral mensen te woord sta en vragen beantwoord. Ook ga ik pastoraal met mensen in gesprek om hun problemen te bespreken. We zijn natuurlijk een gelovige organisatie, ik heb elke dag wel even ergens een korte overdenking.’’

Heb je het gevoel dat vanwege corona je de mensen misschien niet kan bieden wat ze nodig hebben?

‘’Zeer zeker, omdat we op allemaal manieren worden beperkt. Iets als een arm om je schouder is al niet mogelijk. Om mensen het gevoel te geven dat ze gezien en gehoord worden, de persoonlijke aandacht te geven die ze eigenlijk zouden moeten hebben, dat lukt voor een deel van de mensen, maar juist de mensen die het nodig hebben zijn vaak door de beperkingen lastig te bereiken. Dat maakt toch dat het moeilijk is om je elke keer weer op te laden om het op een andere manier te proberen.’’

Hoe doe je dat?

‘’In mijn geval is dat door af en toe even contact te maken met mijn maker. Met een mooi woord heet dat bidden. Daar vind ik mijn energie, steun en draagkracht in. En ook een luisterend oor. Want ook ik heb af en toe wel eens dat ik het niet meer weet. Maar juist de reactie van mensen die zich gezien en gehoord voelen. Dat geeft energie om door te gaan.’’

Heb je een verhaal dat je specifiek energie geeft?

‘’Iemand bijvoorbeeld die hier vlakbij woont, dit jaar zijn we begonnen met een buurttuin, daar is hij deel van uit gaan maken. Inmiddels is hij hier dagelijks te vinden, vaak ruimt hij hier ook op of maakt hij schoon. Hij verteld vaak hoe blij hij is dat hij hier terecht kan. Ook zodat hij even zijn eenzaamheid achter kan laten. Het is voor ons ook fijn om dit soort dingen af en toe te horen, het is eigenlijk een soort toetsing. Dit zijn de verhalen waar je het voor doet. Om mensen iets te bieden. Een soort toevluchtsoord. Er zijn veel mensen die hier gewoon dagelijks zijn om even te ontsnappen aan de eenzaamheid. Er zijn ook mensen hier die helemaal in paniek raken van de komende lockdown. Een mevrouw wist gewoon niet waar ze heen moest. Gelukkig mogen we nog wel koffie en thee aanbieden. Daar help je een hoop mensen al mee. Veel mensen raken in blinde paniek als ze weten dat ze op zichzelf aangewezen zijn.’’

Wat hoop je voor het nieuwe jaar?

Lachend: ‘’Een corona vrij jaar! Een modus waar in we weer samen kunnen leven. Ik hoop dat in de praktijk weer veel meer mogelijk wordt. Dat we ons weer minder aan restricties hoeven te houden.’’

En hoe zou het Leger Des Heils kunnen helpen als corona ook volgend jaar nog zo overheersend blijft?

‘’Door toch weer opnieuw te beginnen. Het Leger Des Heils heeft een lange historie waarin lang niet alles van zelf gaat. Juist daar waar tegenslag is moet je opzoek gaan andere manieren om het toch voor elkaar te krijgen. Dat zullen we ook in het nieuwe jaar gaan doen, mocht corona zo overheersend blijven. Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zo als het gaat.’’

Heb je in deze moeilijke periode moeite gehad je vast te houden aan je geloof?

‘’Nee. Er is nergens beloofd dat wij een zorgen vrij leven zouden kunnen leiden omdat we geloven. Ikzelf put er een hoop kracht uit. Juist op de momenten dat het moeilijk is voel ik mij gedragen en gesteund. Er is zelfs een gedicht ‘de voetafdruk in het zand’ ‘langs het meer lopen twee voetsporen en toen het moeilijk werd toen was er nog maar één voetspoor alsof diegene niet geholpen werd, dan is het antwoord van God zelf ‘ja mijn lieve kind, op de momenten dat het moeilijk werd heb ik je gedragen en daarom is er maar één voetspoor.’ En zo ervaar ik het ook.’’

Bekijk hier het hele interview:

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.