Frank Sinatra: ‘De beste crooner ever!’

Frank Sinatra: ‘De beste crooner ever!’

pixabay

Frank Sinatra, de man met het gouden stemgeluid en onweerstaanbare charme. Zijn muziek drukte zijn stempel op de ontwikkeling van de bigband, swing en de lichte muziek in het algemeen. Aanstaande zaterdag is zijn sterfdag, 83 jaar werd hij. Sinatra nam ruim drieduizend nummers op en zijn klassiekers klinken nog steeds in ons hoofd. Hoogtijd om terug te blikken met dé imitator van deze legende, Peter Douglas:,,Hij was als een vaderfiguur voor me.’’

 Door Siem van Eck

 Ondertussen is het al 35 jaar terugaar het was The Soundmixshow dat Peter Douglas op de kaart zette. In deze show, van de toen nog jonge Henny Huisman, traden kandidaten op als imitators van de grootste zangers van die tijd. Zo ook als Frank Sinatra, Douglas won in dat programma de finale en vanaf dat moment maakte zijn carrière een vliegende start:,,Dat was ongelooflijk. Ik had toen twee jaar lang iedere maand veertig hows. Mensen vonden en vinden nog steeds dat er nog nooit iemand zo dicht bij die stem van Frank is gekomen als ik. Er keken toen acht miljoen mensen naar die show. En voor je acht miljoen verjaardagen hebt gehad ben je wel even bezig. Er zijn een hele boel mensen aan deze kant van het water. Maar ik ben zelf nog niet iemand tegengekomen die op deze manier zingt. Tenminste dat is wat de mensen zeggen.’’

CROONER

Want de stem van Sinatra was bijzonder, hij was de crooner van zijn tijd:,,Het zingend vertellen dus’’, vertelt Douglas.,,Je hoeft niet eens Engels te spreken, maar je begrijpt het gewoon. Sinatra is denk ik de beste crooner ever!’’ Naast het zingend vertellen trad Sinatra ook regelmatig op met een Big Band, een muzikaal ensemble wat vooral geassocieerd wordt met jazz:,,Dat is fantastisch! Je wordt echt gedragen op de muziek met een goed orkest. Je kan het ook even stilleggen en je kan met de muzikanten spelen. Ik treed ook regelmatig in het buitenland op en dan is het geweldig om met een Big Band te spelen.’’

Samen met Elvis Presley en The Beatles behoort Sinatra tot de absolute top van de twintigste eeuw. Hij trad dan ook regelmatig op Nederland:,,Ik heb een paar keer de kans gehad om Sinatra te ontmoeten. In 1989 bijvoorbeeld daar trad hij op in Amsterdam en een van mijn beste vrienden René Oudshoorn was en is fotograaf bij de Telegraaf. En hij belde mij op dat Frank Sinatra eraan kwam en dat ik zo snel mogelijk daarheen moest komen want niemand wist dat hij daar was. Maar ik durfde niet, ik durfde niet. Ik wist niet wat ik moest zeggen, maar had ik het maar gedaan. Want hij heeft een halfuur sigaretten staan uittrappen daar. Hij was te groots voor mij.’’

,,Ik heb echt een muzikale band met die man. Toen hij overleed heb ik iedere avond voor één jaar lang een kaarsje voor hem gebrand. Hij was het vaderfiguur dat ik zelf nooit heb gehad. Mijn vader was dat namelijk zelf nooit echt vaderlijk. Maar de muziek van Sinatra heb ik als het ware geadopteerd. Als Sinatra het podium opkwam en al zei hij niks, die man kreeg gewoon een uur lang applaus. Dat hebben sommige grote sterren en dat is fantastisch, ik kan daar nooit genoeg van krijgen.’’

FRANKIE, FRANKIE!

Nog steeds treedt Douglas op als artiest, maar heeft ondertussen ook zijn eigen managementbureau voor jonge opkomende talenten. Op de 81e verjaardag van Frank trad hij op in New York:,,Ik heb ooit het nummer Thank you Frank geschreven. Ik heb dat toen opgestuurd naar Nancy Sinatra (de dochter van Frank) en ik dacht dat ik daar nooit meer iets van zou horen. Totdat ik op een dag in mijn kantoor een fax binnenkreeg, met een leuk berichtje van haar erbij. En zo gebeurde het ook voor zijn 81e verjaardag, ik werd gebeld door zijn management of ik op wilde treden in New York. Ik heb daar uiteindelijk één uur op het podium gestaan waar mensen me toeriepen met: ‘Frankie, Frankie!’. Het was schandalig, maar ik heb het gedaan. Uiteindelijk bleek het ook live-uitgezonden te zijn op televisie en hebben er ruim 100 miljoen mensen naar gekeken. Gelukkig heb ik dat niet geweten, anders had ik dat nooit gedurfd.’’

Sinatra werd 83 en overleed in 1998, Douglas liep toen op Schiphol:,,Ik haalde toen mijn tante op. Zij liep met een stokje, want ze had een hersenbloeding gehad. De deur ging open van de aankomsthal en zodra mijn tante met dat stokje de deur uitkwam lopen, belde Barrie Stevens mij op. Die zei in paniek: ‘Peter, peter! Frank is dood’. Toen had ik 84 gesprekken gemist, ik heb mijn tante maar op een bankje gezet. Ik had drie televisieploegen in mijn huis en s ’avonds vijf optredens, het was gekkenhuis. Een maand daarna stond ik in de dinnershow van Frank Wentink en durfde ik het podium niet meer op. Later sprak ik daarover met mijn psycholoog en die vertelde mij omdat Sinatra, de man die ik vanaf mijn zevende geadoreerd heb, stierf. Ik was geamputeerd, toch ik heb mezelf weer bij elkaar geraapt. Maar dat deed wel veel met me. ‘’Ik heb meer met Sinatra gehad dan met alle vrouwen in mijn leven.’’

Peter Douglas kwam ook langs in onze talkshow, bekijk hier het volledige fragment:

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.