{"id":1024,"date":"2026-10-15T10:53:47","date_gmt":"2026-10-15T08:53:47","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/upd8\/?p=1024"},"modified":"2026-10-15T10:53:47","modified_gmt":"2026-10-15T08:53:47","slug":"cybercriminaliteit-hoe-belanden-mensen-erin-en-hoe-voorkom-je-het","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/upd8\/1024\/cybercriminaliteit-hoe-belanden-mensen-erin-en-hoe-voorkom-je-het\/","title":{"rendered":"Cybercriminaliteit: hoe belanden mensen erin en hoe voorkom je het?"},"content":{"rendered":"

De politie is op 8 oktober een internationale campagne gestart om te voorkomen dat jongeren cybercriminaliteit plegen. De campagne is in zestien landen te zien. Ook blijkt uit nieuwe cijfers van de Nationaal Co\u00f6rdinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) dat 67 procent van de Nederlanders zich zorgen maakt over het online ronselen van jongeren door de georganiseerde criminaliteit. Maar waarom komen mensen eigenlijk in de cybercriminaliteit terecht?<\/strong><\/p>\n

De politie verspreidt de campagne via YouTube, Instagram en Snapchat. Met video’s wil de politie jongeren duidelijk maken dat bijvoorbeeld een DDoS-aanval, waarbij een website wordt platgelegd, strafbaar is en gevolgen heeft. De campagne richt zich dus niet op slachtoffers, maar juist op jongeren die mogelijk zelf cybercriminaliteit gaan plegen.<\/p>\n

Uit de Risico- en Crisisbarometer van de NCTV, gepubliceerd op 12 oktober, blijkt dat veel Nederlanders zich zorgen maken over de gevaren van internet. Zo maakt 67 procent zich zorgen over het online ronselen van jongeren door de georganiseerde criminaliteit. Daarnaast noemt 51 procent cyberdreigingen als een van de grootste zorgen voor de nationale veiligheid. Online ronselen en cybercriminaliteit zijn niet hetzelfde, maar beide cijfers laten zien dat online veiligheid veel mensen bezighoudt.<\/p>\n

Volgens Jan Steenbrink, docent-onderzoeker aan de Hogeschool Utrecht en werkzaam bij de politie, zijn er verschillende redenen waarom mensen cybercriminaliteit gaan plegen. Daarbij spelen onder andere geld, anonimiteit en groepsdruk een rol.<\/p>\n

Een van de redenen waarom mensen de criminaliteit ingaan, is geld. Via sociale media kunnen jongeren worden benaderd om tegen betaling kleine criminele klusjes uit te voeren. Bijvoorbeeld door hun bankrekening beschikbaar te stellen of spullen op te halen voor criminelen.<\/p>\n

Volgens Steenbrink worden zulke opdrachten vaak aantrekkelijk gemaakt. “En dat wordt dan in de markt gezet als, nou, even snel een klusje, snel geld verdienen en klaar.”<\/p>\n

Toch is geld niet altijd de belangrijkste reden. Sommige jongeren beginnen met hacken omdat ze het leuk vinden om uit te zoeken hoe computersystemen werken. Wat begint als nieuwsgierigheid, kan uiteindelijk uitlopen op strafbaar gedrag.<\/p>\n

Ook de anonimiteit van het internet speelt volgens Steenbrink een belangrijke rol. Bij cybercriminaliteit zien daders hun slachtoffers vaak niet. Daardoor merken ze niet altijd direct wat de gevolgen van hun acties zijn.<\/p>\n

“En de ellende die je veroorzaakt, dat zie je niet. Je ziet niet je slachtoffers in de ogen, om het zo maar te zeggen”, vertelt Steenbrink.<\/p>\n

Daarnaast kunnen mensen via internet iemand aan de andere kant van de wereld aanvallen. De afstand kan ervoor zorgen dat cybercriminaliteit minder persoonlijk voelt. Dat betekent alleen niet dat daders niet opgespoord kunnen worden.<\/p>\n

Naast geld en anonimiteit kan ook groepsdruk een reden zijn om steeds verder te gaan. Vooral jongeren die beginnen met hacken als hobby, kunnen de behoefte krijgen om indruk te maken op anderen.<\/p>\n

“En dan om binnen zo’n groep, om je dan te bewijzen, ga je steeds verder om meer aanzien te krijgen”, zegt Steenbrink.<\/p>\n

Die groepsdruk speelt zich vaak online af. Jongeren kunnen elkaar uitdagen om moeilijkere systemen binnen te dringen. Hierdoor kan iets wat eerst onschuldig lijkt, uiteindelijk strafbaar worden.<\/p>\n

Maar hoe kun je voorkomen dat jongeren verder de cybercriminaliteit ingaan? Volgens Steenbrink is het belangrijk om niet alleen te kijken naar wat jongeren verkeerd doen, maar ook naar wat ze met hun digitale vaardigheden kunnen bereiken.<\/p>\n

Een voorbeeld is Hack_Right, een traject voor jongeren die een cyberdelict hebben gepleegd. Zij worden begeleid om hun kennis op een positieve manier te gebruiken.<\/p>\n

“En die zeggen ze dan van, weet je, je kan ook je vaardigheden inzetten om de wereld beter te maken”, vertelt Steenbrink.<\/p>\n

Zo kunnen jongeren leren dat ze hun technische kennis ook kunnen gebruiken om bedrijven en organisaties juist beter te beveiligen.<\/p>\n

Volgens Steenbrink bestaat er geen eenvoudige oplossing om cybercriminaliteit helemaal te voorkomen. “Het meest effectief weet ik natuurlijk niet. Want als er een magische oplossing voor was, dan hadden we dat wel gedaan.”<\/p>\n

Niet iedereen komt om dezelfde reden in de cybercriminaliteit terecht. Daarom is het volgens hem belangrijk om jongeren bewust te maken van de gevolgen, maar ook te laten zien dat hun digitale vaardigheden op een goede manier gebruikt kunnen worden.<\/p>\n

De politie is een internationale campagne gestart om jongeren ervan te weerhouden cybercriminaliteit te plegen. Maar heeft zo’n campagne echt effect, of blijft het vooral bij waarschuwen? Deskundigen Anke van Gorp en Rosanne Pouw vertellen wat er nodig is om gedrag daadwerkelijk te veranderen.<\/strong><\/p>\n