Dierenbaasjes toch weer teleurgesteld na oud en nieuw, ‘Alsof je 100 moet rijden maar er staan geen flitsers’

Dierenbaasjes toch weer teleurgesteld na oud en nieuw, ‘Alsof je 100 moet rijden maar er staan geen flitsers’

Honden in Nieuwjaars sferen

Alhoewel er een landelijk vuurwerkverbod gold, had je toch niet het gevoel dat je in de nacht van 31 december op 1 januari alleen de knallen van het carbidschieten hoorde. Voor veel dierenbaasjes voelde het als een doorn in het oog. Zij zaten immers met hun huisdieren in de rats door al dat vuurwerk. Maar hoe werd voor de jaarwisseling gekeken naar het vuurwerkverbod door dierenbaasjes uit Rotterdam-Schiebroek? en hoe zien zij de toekomst in?

Optimisme

Het is een regenachtige ochtend in Rotterdam-Schiebroek, een man loopt met zijn twee Hongaarse Herdershonden de deur. Voordat meneer zijn paraplu heeft kunnen uitklappen beginnen zijn twee honden al keihard te blaffen waarna hij, met een wat strengere toon, zijn honden in toom probeert te houden. Nadat de honden weer gekalmeerd zijn vervolgd de man op deze regenachtige 28 december zijn dagelijkse route richting het hondenuitlaat parkje, twee blokken verder op.

De man heet Roger Kokos, hij zei: ‘noem me voor het gemak Kokos’. Kokos is voorzitter van de Hongaarse herdershondenverenging. Ook Kokos was optimistisch over het vuurwerkverbod en had er vertrouwen in dat alles rustig zou verlopen. Na ongeveer honderd meter lopen staat er een bushokje, Kokos vertelt daarbij: ‘we staan hier toevallig naast een bushokje, ik durf jou te vertellen dat als er geen vuurwerkverbod is, het bushokje na 1 Januari geen glas meer heeft, geen ruiten er meer inzitten en de prullenbak die der naast ligt, is dan ook uit elkaar geknald’.

Bevriende hondenbaasjes

Ook zijn bevriende hondenbaasjes zijn blij met het landelijk vuurwerkverbod, slechts een enkeling was negatief over het vuurwerkverbod. De reden van het pessimisme is dat er vorig jaar ook een landelijk verbod gold, maar die is toen niet door iedereen nageleefd. Kokos denkt dat dit komt omdat het tijd nodig heeft en dat er jaarlijks progressie zult gaan zijn. ‘Rome is ook niet in één dag gebouwd’ voegt hij nog snel toe.

De Hongaarse herdershonden van Kokos

Dag des oordeels

Het was de warmste oud en nieuw ooit gemeten volgens het KNMI. Ook zal het tijdens de jaarwisseling droog en windstil zijn, ideaal vuurwerkweer dus. Veel vuurwerkliefhebbers kregen het dan ook warm bij het feit dat de voorspellingen zo goed waren. De dierenbaasjes uit Schiebroek daarentegen, zullen toch wel de rillingen hebben gekregen van deze weersvoorspelling.

Aangezien veel Nederlanders toch massaal kerstinkopen deden in België en Duitsland (daar mag nog wel vuurwerk verkocht worden), dachten veel Nederlanders dan ook even een tussenstop te maken bij een bouwmarkt of supermarkt om vuurwerk in te slaan. Of Kokos ooit het weer moet gaan voorspellen is maar de vraag, zijn voorspelling kwam namelijk niet uit, de jaarwisseling was namelijk knallend. Schiebroek kon zijn naam tijdens de jaarwisseling even veranderen in ‘Schietbroek’.

Teleurstelling

Ook voor Kokos en zijn honden was het een rumoerige jaarwisseling. Kokos, die op nieuwjaarsdag vertrok naar Hongarije en daarom alleen telefonisch bereikbaar was vertelt ‘aan de lijn’: dat voornamelijk zijn witte hond erg bang was op oudejaarsdag, de zwarte hond was eigenlijk zoals verwacht niet zo bang voor het vuurwerk.

De boa’s hadden op oudejaarsdag naar buiten gebracht dat zij niet actief zullen handhaven op het verbod. Kokos begreep daarom wel dat er zoveel vuurwerk de lucht in is gegaan, hij zei daarbij: ‘Alsof je 100 moet rijden maar er staan geen flitsers’. Toch klonk Kokos best begripvol tegenover het besluit van de boa-vakbond om niet actief te handhaven op het afsteken van vuurwerk. Hij legt de schuld bij de overheid die volgens hem meer had kunnen doen tegen de massa’s illegaal geïmporteerde vuurwerk.

Ook het bushokje waar Kokos het over had op die regenachtige 28 december is gesneuveld (tegen zijn verwachting in). ‘Alle bushokjes tot aan het zwembad De Wilgering, dat zich op twee Kilometer van mijn huis bevindt hebben het niet overleefd’. Al met al was oud en nieuw als van ouds, knallend voor de mens maar beangstigend voor de dieren(vrienden), maar dat is ook niks nieuws.

Adil El Marnissi, SVJmedia.

[embed]https://soundcloud.com/user-39953330/kokos-mixdown/s-hjvIvOZgDgq?si=29be0e30393e4c3eada053c705b9542a&utm_source=clipboard&utm_medium=text&utm_campaign=social_sharing[/embed]

Over de auteur

Adil El Marnissi

ik heet Adil en ben 19 jaar. Ik studeer aan de hogeschool van Utrecht. Ik ben van mezelf erg nieuwsgierig en leergierig. Daarom zal ik altijd zoeken naar de waarheid. ongeacht de moeilijkheidsgraad.

5 Comments

  1. Matthijs

    Ik heb zelf ook een kat en kan me vinden in dit artikel

    Antwoord
  2. Tim Spork

    Prachtig stuk! Leuk om te zien dat de plaatselijke burger ook echt mee wordt genomen in het interview!!

    Antwoord
  3. Ilker

    Goed stuk! Erg interessant.

    Antwoord
  4. Rusel

    Heel interessant en een pakkend stuk!!

    Antwoord
  5. KArim

    Tof artikel Adje!

    Antwoord

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *