Recensie Whose vote counts?

Recensie Whose vote counts?

De Amerikaanse verkiezingen komen er weer aan en het is weer volop in het nieuws. Op de televisie kunnen de mensen debatten volgen waarop je de democratische en de republikeinse presidentskandidaten tegen elkaar tekeer ziet gaan. Zelfs Netflix en Vox hebben aandacht aan de verkiezing geschonken, alleen hebben zij naar iets anders gekeken dan naar wie van de presidentskandidaten volgens hen het beste is. 

Vox en Netflix hebben namelijk de driedelige documentaireserie ‘whose vote counts’ gemaakt. Hierin proberen ze uit te leggen hoe de stemmen tijdens de Amerikaanse verkiezingen worden geteld en nog specifieker welke stemmen het meeste tellen. In deze dappere documentaireserie leggen ze de iets minder democratische kant bloot van het Amerikaanse politieke systeem. Ze behandelen onderwerpen als gerrymandering, onderdrukking van kiezers en waarom de verkiezingscampagnes zo duur zijn geworden. 

Mensen die bekend zijn met de gebruikelijke content op het Youtube kanaal van Vox, zullen zich kunnen afvragen of dit wel een organisatie is die in staat is om deze serie zo objectief mogelijk te maken. Normaal gesproken maakt Vox op Youtube namelijk redelijk linkse vaak prodemocratische producties, waarin ze kritisch zijn tegenover veel ideeën van de republikeinen. In deze productie hebben ze echter bewezen in staat te zijn van het maken van een redelijk objectieve productie. Ze hebben voor dit project zowel democraten als republikeinen aan het woord gelaten, dit resulteerde in een serie waarvan te zien was dat er goed onderzoek was gedaan en je het gevoel krijgt dat je ook echt beide kanten van het verhaal kan aanhoren. Dit is een duidelijke stap in de goede richting voor de geloofwaardigheid van hun merk. 

In deze documentaire nemen ze je direct mee in de onderwerpen die ze aan het behandelen zijn. Dit kan ervoor zorgen dat mensen die nog niet veel weten over het politieke landschap in Amerika misschien overweldigt raken met alle nieuwe informatie die in een zeer rap tempo wordt gepresenteerd. Alle drie de afleveringen duren 25 minuten en ik ben van mening dat ze te weinig tijd nemen om de onderwerpen te behandelen. Hierdoor kunnen de aflevering af en toe te ingewikkeld worden. Ik zal deze serie ook niet aanraden aan iemand die nog weinig weet over de Amerikaanse politiek. 

De serie weet op een heel goede manier over te brengen dat de Amerikaanse verkiezingen helemaal niet heel eerlijk zijn. Ze hebben hiervoor relevante onderwerpen gekozen om te behandelen, een heel goed voorbeeld is gerrymandering. Dit is het tekenen van kiesdistricten op basis van wat een partij het beste uitkomt. Zonder hier kennis over te hebben kan de kijker nooit helemaal begrijpen hoe het komt dat er in de senaat en het huis van afgevaardigden een partij kan worden oververtegenwoordigd. 

In conclusie is de serie voor de gemiddelde politieke junkie een aanrader. Het feit is alleen dat niet iedereen heel veel afweet van de politiek en nog specifieker van de Amerikaanse politiek. Voor mensen die hier niet heel veel van afweten kan de serie te complex zijn om te volgen en dus ook minder leuk. Verder behandelen ze de belangrijkste onderwerpen op een goede en objectieve manier. Zowel de republikeinen als de democraten worden in deze productie vertegenwoordigd. Het is Vox gelukt om duidelijk te maken dat Amerika hervormingen nodig heeft om hun verkiezingen democratischer te kunnen maken. Hiervoor verdient Vox alle lof. 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *