‘Rouwen in quarantaine is een hel’

‘Rouwen in quarantaine is een hel’

Bernadet Jansen en haar man ,84 jaar en 86 jaar oud, zijn twee maanden geleden door het corona virus getroffen. Jansen heeft het gevecht tegen Corona gewonnen. Helaas gold dit niet voor haar man, hij overleed aan het virus. Dit gebeurde allemaal toen Jansen nog in quarantaine zat. Hierdoor moest zij helemaal alleen door het rouwproces heen, zonder haar familie of vrienden even te kunnen zien en vasthouden. 

Wat ging er in u om toen u erachter kwam dat u en uw man het corona virus hadden opgelopen? 

‘Ik was bang. Mijn man en ik waren natuurlijk niet meer zo jong en fit en behoorden dan ook tot de risicogroep. Vooral had ik veel angst voor mijn man. Hij had slechte longen en had ook veel operaties achter de rug waardoor hij een extra groot risico zou lopen als hij het virus zou krijgen. Toen we de test deden en we te horen kregen dat wij beide corona hadden was dit natuurlijk heel erg schrikken en wekte dat angst op. Ik was ook gewoon heel verbaast. Mijn man en ik waren namelijk super voorzichtig. Wij gingen niet naar bijeenkomsten, we kregen zelfs geen bezoek en naar buiten gaan deden wij ook amper. Zelfs de boodschappen lieten wij bezorgen. Alles om te voorkomen dat wij getroffen zouden worden door het virus, juist omdat wij wisten dat we in de risicogroep vielen. We konden ook niet begrijpen hoe we het virus überhaupt hebben opgelopen. Dat is soms heel frustrerend.’

Uw man ging snel achteruit en het leek erop dat hij ging overlijden. Wat gebeurde er allemaal?  Heeft u afscheid genomen? 

‘Omdat wij in de risicogroep vielen kwam bijna dagelijks onze huisarts over de vloer om ons goed in de gaten te houden. Ik zelf had wel last van het virus, maar vergeleken met mijn man was het bij mij allemaal niet zo heftig. Mijn man verslechterde snel en zou naar het ziekenhuis moeten. Mijn man wilde alleen niet naar de IC. Als hij zou sterven aan het corona virus was het maar zo. Hij heeft dan ook een non-reanimatieverklaring getekend. Toen de artsen aangaven dat er een grote kans in zou zitten dat hij het niet ging redden brak mijn hart. Onze drie kinderen mochten één voor één afscheid nemen in een beschermend pak met handschoenen aan. De klein kinderen hebben nog even gebeld om te zeggen dat ze van hem hielden. Uiteindelijk is hij in bijzijn van één van mijn dochters overleden.’

Hoe verliep uw rouwproces? U zat natuurlijk nog een tijdje in quarantaine, hoe heeft u dit ervaren? 

‘Dit was enorm zwaar. Ik had inderdaad zelf nog corona en moest nog vijf dagen in quarantaine voordat ik mijn familie zou kunnen vasthouden. Je wilt op dat soort momenten niet alleen zijn. Je moet elkaar steunen. Ik had hen nodig en zij mij. Je kunt wel stellen dat rouwen in je eentje tijdens quarantaine een hel is. Er moest daarnaast heel veel geregeld worden net als bij iedere andere persoon als die overlijdt, bijvoorbeeld een begrafenis. Het is allemaal zo verdrietig en juist op dat soort momenten heb je mensen nodig. Rouwen is gewoon onwijs lastig in je eentje. Ik heb heel veel gebeld met familie en vrienden. Het maakte mij eigenlijk nog verdrietiger om mijn kinderen en kleinkinderen te horen huilen en niemand te kunnen vastpakken. Soms heeft een mens gewoon een knuffel nodig!’

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *