‘Niemand wist wat ons te wachten stond’

‘Niemand wist wat ons te wachten stond’

Al bijna 30 jaar is Marianne Zaal (51) doktersassistente in Lunetten. Samen met haar collega’s ondersteunt ze de huisartsen waar dat kan. Van het maken van uitstrijkjes tot het opvangen van patiënten en van bloeddrukmetingen tot eigen spreekuren. Met de coronacrisis kwamen daar een hoop nieuwe zorgen en taken bij. Opeens was die altijd rustige patiënt niet meer zo rustig en duurde het voor de andere patiënt net iets te lang voor hij zijn medicijnen kon komen ophalen. Hoe is het ten tijde van corona bij een huisartsenpraktijk in de frontlinie? 

Wat voor impact heeft corona op jullie huisartsenpraktijk? 

‘Dat is bijna niet te beschrijven. Toen de eerste golf uitbrak hebben we alle zeilen moeten bijzetten om de patiënten te helpen. Normaal gesproken zijn de dagen al heel druk en zitten de agenda’s van de huisartsen overvol, maar wat nu gebeurde dat had echt niemand verwacht. De ene na de andere besmetting kwam binnen en wij hadden de ernst van het virus, net als heel Nederland in het begin, ook niet goed door. Er raakte collega’s besmet die daardoor niet meer mochten werken en de bezetting in huisartsenpraktijken is al heel laag. Het opvangen van de gaten die ontstonden was een hele klus. De huisartsen vingen de patiënten op en de assistenten regelden alles daaromheen. Omdat ook de reguliere zorg langzaam werd afgebouwd kwamen mensen voor bepaalde prikken of medicijnen soms later aan de beurt. Dit wil je voorkomen, maar corona maakte van de situatie een crisissituatie die in het begin niet of nauwelijks te overzien was’.  

Wat wordt eraan gedaan om zo veel mogelijk besmettingen buiten de deur te houden? 

‘Bij ons in de praktijk hebben we een heel groot stoplicht. Deze zetten wij op groen als er mensen naar binnen kunnen komen en op rood als ze moeten blijven wachten. Wij hebben drie mensen die in de wachtkamer kunnen wachten terwijl er wel plek is voor 25 mensen, maar we willen de besmettingen buiten de deur houdendus iedereen die wacht moet dat buiten doen. Tegenwoordig zijn natuurlijk mondkapjes ‘verplicht’. Het overgrote merendeel houdt zich hier heel netjes aan, maar met name ouderen vinden het soms moeilijk om hun mondkapje mee te nemen of op te zetten. Dat moeten we vaak nog aan ze vragen’.  

Hoe reageren patiënten op jullie tijdens deze crisis? 

‘Niemand wist wat ons te wachten stond met corona. Wij hebben keurig de protocollen gevolgd, maar dat bleek soms ook niet voldoende. Patiënten vonden dat in het begin heel moeilijk. Ze wisten niet wat hen te wachten stond en waren op sommige punten onvoldoende geïnformeerd. Dit vonden wij natuurlijk heel erg vervelend, maar hier konden we zelf ook niet heel veel aan doen. Mensen werden snel geïrriteerd en dat uitte zich, gelukkig niet naar mij, maar wel richting collega’s in verbale agressie. Dat is niet bevorderlijk voor de rol van dokter als je je patiënten zo goed mogelijk probeert te helpen door deze zware tijd. Tegenwoordig snappen heel veel patiënten wat we doen en is de situatie in de huisartsenpraktijk stabiel. We krijgen veel complimenten en aardige berichtjes dus wat dat betreft zijn we weer op de goede weg’.  

Hoe werd de eerste coronagolf thuis beleefd? 

‘In het begin was het wel even hectisch. Mijn man en ik zijn beide hulpverleners waarbij het moeilijk is om thuis te werken. Wij moesten gewoon doorwerken als we geen klachten hadden. Doordat er besmette collega’s uitvielen moest ik vaker gaan werken in de week. In het begin heel pittig, maar ik ben er niet vies van en mensen helpen is een van de redenen dat ik in de zorg ben gaan werken. Mijn kinderen moesten werken aan school en in de supermarkt aan de slag. Iedereen was dus druk bezig waardoor je elkaar ’s avonds helemaal uitgeput pas tegenkomt. Het was wat dat betreft een maandje bikkelen, maar ik ben er trots op hoe we het thuis hebben gedaan. Tegenwoordig werk ik weer de dagen die ik vroeger ook werkte en is alles qua werkdagen en tijden weer helemaal normaal. Of ik nog zo’n hectische maand wil als in maart? Misschien in een nachtmerrie. 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *