Werken op een woongroep in coronatijden niet altijd even makkelijk: ‘Ik vind het intensief’

Werken op een woongroep in coronatijden niet altijd even makkelijk: ‘Ik vind het intensief’

Afbeelding ter illustratie.

De coronacrisis heeft impact op iedereen. Zeker voor mensen met een verstandelijke beperking die in een instelling wonen. Voor deze mensen is het dagelijks leven dankzij dit virus alleen maar lastiger geworden. Er zijn gelukkig mensen die voor hen klaarstaan. Sylvia van Zanten (49) uit Leidsche Rijn is een van hen, ze werkt als begeleider bij een woongroep voor verstandelijk beperkten. ‘Het doet wat met ze, het beperkt hun vrijheid.’   

 Hoe is het om in zo’n woonvoorziening te werken ten tijde van corona? 

‘Ik vind het wel intensief. Er is een groot beroep gedaan op de medewerkers. We hebben meer werk, maar het werk heeft ook een andere invulling gekregen. Dit kwam omdat we tijdens de eerste lockdown mensen thuis hebben moeten opvangen, want normaal gesproken gaan ze overdag naar werk of dagbesteding. Naast de gewone groepsdiensten gingen er ook mensen extra dagbestedingstaken doen. Als medewerker moet je veel energie hebben om op het werk de goede sfeer erin te houden. Iedereen doet heel erg zijn best, maar pakt het op een andere manier aan. Zo krijg je meningsverschillen. Ook heb je constant nieuwe maatregelen, en het duurt een tijdje voordat deze concreet worden voor de woonvoorziening.’ 

 Proberen jullie de bewoners actief te houden? Zo ja, hoe? 

‘Ja, we hebben het werk van bewoners zoveel mogelijk naar binnen gehaald. Toen het aanbod van werk minder werd, hebben we een plan bedacht om met minimale middelen leuke eigen producten te maken. Deze willen we na de coronacrisis op een markt verkopen om geld op te halen voor een uitje met de bewoners. Weer een andere groep had thema-middagen. Zo zie je dat de invulling verschilt per groep.’ 

 Hoe vinden de bewoners het? 

‘Het doet wat met zehet beperkt hun vrijheid. Een groot deel heeft de dagbesteding erg fijn gevonden, maar het gemis van dierbaren was moeilijk. Gelukkig mogen ze nu wel in hun appartement bezoek ontvangen. Wat moeilijk was, is dat de versoepelingen van onze woongroep niet gelijkliepen met de versoepelingen van de overheid. Dat leidde tot spanningen onder de bewoners. Sommigen gingen ook tegen ons in, en gingen bijvoorbeeld toch iets doen wat niet volgens de regels was.’ 

 Hoe is de moraal onder het personeel? Is het bijvoorbeeld lastig voor jou om je werk op een fijne manier uit te kunnen blijven voeren? 

De moraal is goed. We zijn een heel fijn team. Er is weer ademruimte voor het personeel gekomen, en ik vind het heel goed dat er nu in bepaalde groepen een corona-vragenuurtje is. Bewoners kunnen dan vragen stellen aan personeel en er wordt bijvoorbeeld geoefend met het dragen van mondkapjes. Ik vond de combinatie privé en werk tijdens de eerste lockdown niet zo zwaar, maar dat kwam ook omdat mijn kinderen het goed zelfstandig oppakten.’ 

 Wat is het fijnste en vervelendste moment op je werk wat je tot nu toe mee hebt gemaakt tijdens de coronacrisis? 

‘Wat ik heel fijn vond, is dat wij als personeel van de bewoners een bedankje kregen voor het opzetten van dagbesteding. Dat deed me zo goed, ook dat het uit henzelf kwam. Zo bijzonder. Een van de ergste dingen daarentegen vond ik toen een familielid van een bewoner ziek was. Ze mochten geen fysiek contact hebben en moesten op afstand blijven. Erg dat zulke belangrijke momenten zo geforceerd voelen.’ 

 Hoe kijk je naar de toekomst? 

‘Ik denk dat we deze situatie nog in heel 2021 zullen hebben. De organisatie waaronder onze woongroep valt heeft besloten om de dagbesteding zoveel mogelijk open te houden, desnoods met een andere invulling. Dat vind ik een fijn idee. Ik hoop dat we in deze situatie structuur kunnen behouden, en dat de bewoners ondanks de beperkingen telkens een mooie dag kunnen hebben.’ 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *