Hoe is het om coronatester te zijn?

Hoe is het om coronatester te zijn?

Bron: Pixabay

Lisanne Heijmink (23) begon eind augustus als bemonsteraar in de regio Utrecht. Zij neemt alle coronatesten af op potentiële besmette mensen. Ze doet dit minimaal een keer per week. ‘Ik vind het heel belangrijk dat ik dit werk doe.’ 

 

Hoe ben je aan deze – toch wel bijzondere – baan gekomen? 

‘Ik was eind augustus op zoek naar een baan en toen hoorde ik van iemand die al bemonsteraar was dat het eigenlijk best leuk werk was. Toen ben ik gaan solliciteren en werd ik vrij snel aangenomenIk had al een beetje affiniteit met de zorg aangezien ik biomedische wetenschappen studeer en ik heb ook al wel eens in laboratorium gestaan met mijn studie dus ik heb dit werk eigenlijk altijd wel al leuk gevonden. Ik sta ingeschreven bij een uitzendbureau voor de regio Utrecht en vanuit daar word ik ingezet. Zo sta ik de ene keer in Veenendaal, de andere keer in Amersfoort, maar het meest sta ik in Utrecht omdat ik daar zelf ook woon. 

Hoe is het om mensen te testen? 

Ik vond het in het begin best wel raar om te doen. Je bent toch een soort wattenstaafje achterin iemands neus- en keelgat aan het stoppen. Het is helemaal niet moeilijk om te doen. Er gaat nauwelijks iets verkeerd en je went er vanzelf aan. Je hebt best wel veel mensen die jmoet testen. In een paar weken heb je er zo vijfhonderd gedaan en dan gaat alles vanzelf wel. Ik ben meer bezig met het geruststellen van de mensen door een praatje met ze te maken en simpel uit te leggen wat ik ga doen bij hen, dan dat ik echt de test aan het afnemen ben. Dat geruststellen is bij sommigen echt wel nodig want er zijn mensen die echt bang zijn voor de coronatest omdat ze allemaal verhalen hebben gehoord en gelezen. Dan duurt het wat langer maar uiteindelijk stelt het niet zo veel voor die test. Het zijn maar een paar secondes en het is voor de patiënten onprettiger dan voor mij. 

Ben je bang om het virus zelf op te lopen? 

‘Eigenlijk niet, omdat je een goed medisch mondkapje op hebt, een scherm voor je hebt en een schort en handschoenen aan hebt. Dus je bent driedubbel beschermd. In de teststraat ben ik niet bang om het virus op te lopen. Ik denk dat ik mij onveiliger voel in de binnenstad in Utrecht op een drukke zaterdag dan in de teststraat. De kans is altijd aanwezig maar het komt eigenlijk niet voor dat een medewerker wordt besmet op de werkplek en dat is ook wel heel fijn. Dat vinden degenen die over de teststraat gaan (de managers en mensen die bij het zogeheten infectiepreventie werken) ook wel heel belangrijk hoor, dat het allemaal veilig en zorgvuldig gebeurt. Dus ik ben niet bang om daar het virus op te lopen.  

Voel je je verantwoordelijk om dit werk te doen? 

Ja, ik voel mij wel verantwoordelijk, maar ik wil ook dat dit werk mij helpt. Voordat ik begon met het werken op de teststraat had ik nog geen ervaring opgedaan via een stage in dit vakgebied. Dus ik besloot dat als ik een baan wilde dat het dan gelijk aan zou sluiten op mijn studie én dat ik een steentje bij kon dragen aan de coronacrisis. Daar past dit werk perfect bij. Het moet natuurlijk wel bij je passen om zoiets te doen. Ik kan mij goed voorstellen dat sommige mensen denken van: Nou dat ga ik echt niet doen”, maar ik vind het belangrijk dat ik dit doe en als het op zo’n manier kan dan is dat wel prettig.’ 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *