“Ik werd gepest, uitgelachen, in elkaar geslagen voor het feit dat ik anders was”

“Ik werd gepest, uitgelachen, in elkaar geslagen voor het feit dat ik anders was”

Dat homoseksualiteit meestal niet geaccepteerd wordt binnen de islam is bekend, maar het kan ook anders. De Moslimse Rachid (30 jaar), heeft zowel een Marokkaanse als een Molukse achtergrond. Hij was zich al snel bewust van zijn geaardheid en blijkbaar zijn omgeving ook.

 “Sinds ik me het kan heugen val ik al op mannen. Als ik mijn moeder en zussen moet geloven, was ik eigenlijk als peuter al druk in de weer met barbies, hakken en dansen. Vanaf mijn 8e levensjaar was ik me echt bewust van mijn geaardheid en toen begon de rollercoaster.

Iedereen wist ik dat ik homo was. Ik wist het zelf ook, alleen gaf ik er nooit aan toe. Ik was tijdens mijn puberteit ontzettend zoekende. Ik werd gepest, uitgelachen, in elkaar geslagen voor het feit dat ik anders was. Het officieel uit de kast komen heb ik bij mijn broertje gedaan. Hij heeft mij uiteindelijk uit de kast geduwd bij mijn familieleden. Dit klinkt heel erg gemeen, maar hij heeft het met een goede reden gedaan. Hij wilde dat mijn familie me zag voor wie ik was en voor wie ik ben, zonder dat ik me hoef te schamen voor waar ik voor sta.

Ik was in eerste instantie angstig voor de reacties en eventuele consequenties. Voor de reacties van mijn dierbaren, omdat ik om mij heen verhalen hoorde van jongeren die werden verstoten door hun eigen ouders/familie. Reacties vanuit de Marokkaanse gemeenschap en haar zwijg- en schaamtecultuur. Zouden er mensen zijn die mijn ouders hierop aan zouden spreken? Achteraf bleek dat mijn angst ongegrond was. Mijn ouders waren uiteindelijk wel blij voor me dat ik eindelijk mezelf durfde te zijn en we raakten meer in gesprek en groeiden hierdoor meer naar elkaar toe.

Mijn vader was er in eerste instantie niet blij mee, maar ik kon het hem dat niet kwalijk nemen. Hij had hier ook geen handleiding voor meegekregen vanuit zijn eigen Molukse referentiekaders. Ik voelde me na jaren weer gehoord maar bovenal geliefd. Reacties vanuit de gemeenschap zijn ook gekomen, alleen zijn mijn ouders sterren in het afwimpelen van onbelangrijke mensen en meningen.”

Het uit de kast komen werd goed opgevat door Rachid zijn familie. Het merendeel van zijn vrienden en vriendinnen accepteerde dit ook maar er zaten ook rotte appels tussen: “Een handvol mensen heeft mij laten vallen, maar achteraf gezien kon ik die geen vriend of vriendin noemen.”

“Ik mag er zijn en ik mag zijn wie ik wil zijn”

Homoseksualiteit is een zonde

 “Ik word over het algemeen niet geaccepteerd door moslims. Is dat van belang? Nee. Het enige wat van belang is hetgeen wat onze Schepper van mij vindt. Hij is de enige die over mij kan oordelen. Wanneer het moment (Dag des Oordeels) daar is; sta ik voor Hem en worden al mijn goede- en slechte daden gewogen. Accepteer ik mijzelf? Ja absoluut. Voer ik een interne strijd met betrekking tot mijn geloof en mijn geaardheid? Ja absoluut. Vanuit menselijk perspectief mag ik mijn flamboyante ik zijn; vanuit Islamitisch perspectief vraag ik dagelijks om vergeving en om de genade van Allah. Realistisch gezien weet ik dat ik fout bezig ben. Een zonde is een zonde; dit gaat van het eten van varkensvlees tot aan seksuele handelingen met hetzelfde geslacht.”

Doordat homoseksualiteit een zonde is, is het daarom vanuit de islam niet mogelijk om te trouwen. De rode draad vanuit de Abrahamitische theologie is dat het huwelijk alleen is tussen man en vrouw. Persoonlijk gelooft Rachid niet in het huwelijk, hij ziet hier niks heiligs in. Als het tussen twee personen goed zit, dan zit het goed.

Stichting Pink Marrakech

“In 2019 heb ik samen met Nassiri Belaraj de Pink Marrakech Boot georganiseerd. Naast mijn reguliere baan in de luchtvaart, ben ik bij deze stichting werkzaam als bestuurssecretaris. Ik heb nu drie keer meegevaren op een Marokkaanse boot tijdens Pride Amsterdam. We hebben natuurlijk ook veel tegengas gekregen door mensen die ons als een schande zagen voor de Marokkanen. Ik denk dat vuur met vuur bestreden moet worden in zulke gevallen. Hoe harder zij schreeuwen, hoe harder ik terug zou schreeuwen. Wij hebben lang genoeg verstoppertje gespeeld. Door de jaren heen zie ik steeds meer LHBTQI+-ers (Lesbiennes, Homo’s en Bisexuelen, Transgenders, a-sexuele, Questioning, Intersexueel) met een bi-culturele achtergrond opstaan. Steeds meer mensen met een islamitische achtergrond die naar de voorgrond komen en degene een hart onder de riem willen steken die zelf niet naar de voorgrond durven te treden. Ik ben blij dat er steeds meer mensen opstaan. Het is nodig.”

“Wij hebben lang genoeg verstoppertje gespeeld”

De toekomst voor de LHBTQI+ gemeenschap

 Rachid hoopt in de toekomst dat er meer acceptatie en begrip voor elkaar is. Daarnaast hoopt hij ook dat er meer eenheid komt binnen de bi-culturele LHBTQI+ gemeenschap. We hebben elkaar hard nodig in deze harde wereld waar we in leven.

Tip: durf je niet uit de kast te komen?

“Ga in gesprek en krop alsjeblieft niets op. Zoek lotgenoten op. Zoek mensen op bij wie je jezelf kan zijn. Omring je door mensen die het beste met je voor hebben. Doe het onder je eigen voorwaarden en wanneer jij er klaar voor bent. Weet dat je helemaal niets of niemand iets verplicht bent. Je bent ook altijd welkom bij de stichting.”

Over de auteur

Zoë Oerlemans

Hi! Ik ben Zoë Oerlemans, 21 jaar oud en ik kom uit Purmerend. Al vele jaren ligt mijn passie in de journalistiek, daarom heb ik ervoor gekozen om nog verder te leren in dit vak.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *