Het is ongewoon warm op Antarctica

Het is ongewoon warm op Antarctica

Pexels: Pixabay

Er is al tijden iets aan de hand op Antarctica. Maar dat merken we niet, omdat daar eigenlijk niemand woont. Daar zijn echter wel wetenschappers en die wetenschappers meten alles wat daar gebeurt en dat doen ze eigenlijk pas vrij recent. De afgelopen tijd worden er extreem hoge temperaturen gemeten. Er zijn grote ijskappen die daar al honderdduizenden jaren liggen. Er ligt in Antarctica een ijspakket van 4 kilometer dik, waar in de laatste paar honderdduizend jaar alleen maar is bijgekomen. En op het moment dat de temperatuur hoger wordt, gaat dat ijs op een gegeven moment afsmelten. Er zijn recent verschillende effecten zichtbaar op Antarctica. Zo gaat het ijs zich terugtrekken. Daardoor wordt de uitbreiding van het ijs steeds minder. Het ijs wordt ook steeds dunner, zeker aan de randen, en als er water onderkomt, komen er allerlei effecten die ongewenst zijn voor de rest van de wereld.

Een effect is bijvoorbeeld het losscheuren van grote ijsvlakken die vroeger vastlagen en nu loskomen. Voor de bewoners van Antarctica, Pinguïns, kan dat een groot probleem worden. Een paar jaar geleden is er een hele ijsschots met pinguïns zoekgeraakt.

‘’Het afsmelten van het ijs heeft grote gevolgen, want de hoeveelheid ijs die daar ligt, komt overeen met een zeespiegelstijging van tientallen meters’’, zegt Wim Hoek, geoloog en docent-onderzoeker aan de Universiteit Utrecht. ‘’En in een land als Nederland kunnen wij ons ontzettend druk maken over zeespiegelstijging, omdat we daarvan niet zo veel kunnen hebben. We hebben het Parijs akkoord getekend, dat betekent dat anderhalve graad opwarming globaal mag leiden tot enkele tientallen centimeters en dat kunnen we aan, maar als het ijs van Antarctica gaat afsmelten, dan hebben wij het al heel snel over meters en als uiteindelijk al het ijs op Antarctica afgesmolten is, dan kunnen wij spreken van tientallen meters zeespiegelstijging en dat kunnen wij in Nederland niet behappen’’.

Vroeger zijn ook temperatuurstijgingen opgetreden, maar die bleven altijd binnen een bepaalde marge. Nu gaat die temperatuurstijging over die marge heen en vervolgens weet niemand wat er dan gaat gebeuren.

‘’Ik ben gewend om verder terug te kijken en ik durf rustig te zeggen dat het de eerste keer is in honderdduizend jaar dat dit gebeurt’’, vertelt Wim Hoek. ‘’En dan komen we op het scenario waarbij de zeespiegel nog veel verder kan stijgen. We weten van Nederland dat de zeespiegel ongeveer 120 jaar geleden onder natuurlijke condities een paar meter hoger stond dan nu. Toen stond de zee, zeg maar, in het bekken van de Gelderse vallei bij Amersfoort en daar klotste de zee tegen Amersfoort aan en dat is de situatie die onder natuurlijke omstandigheden ontstond. Dat was een hele rustige temperatuurstijging, maar nu gaat de temperatuurstijging zo hard dat het gewoon dreigt echt uit de hand te gaan lopen. We zien het zo snel gaan dat we niet eens weten waar het naar toe gaat. Dat systeem kan zich nog versterken, want als de zeespiegel stijgt dan heeft dat niet alleen in Nederland gevolgen maar ook op Antarctica want dat ijs wat daar ligt, gaat dan drijven en kan nog veel makkelijker gaan losbreken’’.

Geoloog, Wim Hoek vindt het als geoloog jammer dat jammer dat dit probleem niet serieus genomen wordt. ‘’Het is niet zo te zien! Op het moment dat je iets direct ziet, dan denk je: dat is erg! Een ramp die optreedt, zoals een bosbrand, dat zijn goede signalen. Dat klinkt vreemd, maar ik ben er blij mee als zulke grote rampen als bosbranden gebeuren op een plek en een tijd waar het helemaal niet wordt verwacht. Of grote stormen die boel platleggen. Omdat dat dan pas echt goed opvalt. Maar hier hebben wij eigenlijk heel weinig last. Als ik naar de kust ga, zie ik de zeespiegel niet stijgen. Dus dit gaat niet snel genoeg, zeg maar, om alarm bellen te doen afgaan bij de mensen en dat is misschien het probleem, terwijl we dus wel op de meetschaal kunnen meten dat het heel snel gaat. Veel sneller dan we het ooit gemeten hebben. Wij wetenschappers roepen wel, maar dan kom je in een situatie zoals in de ‘’Don’t look up’’.

Het is diep triest dat het Parijs akkoord niet wordt bereikt want het is alleen bij woorden gebleven. Uiteindelijk gebeurt er weinig en de opwarming gaat gewoon door. Die anderhalve graad die is afgesproken, die wordt zo niet gehaald.

Wim Hoek blijft wel hoopvol dat er toch iets kan worden gedaan, maar dat moet nu gebeuren. Anders kom je echt in zo’n scenario van ‘’Don’t look up’’. Die film is een must voor iedereen die in de politiek zit en voor mensen die aan het roer zitten.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.