Recordaantal moorden op milieubeschermers in 2020

Recordaantal moorden op milieubeschermers in 2020

In een uitspraak van NOS werd beweerd dat in 2020 wereldwijd minimaal 227 milieuactivisten vermoord zouden zijn. ‘Meer dan ooit’ volgens de publieke omroep. Op basis van cijfers van Global Witness, een internationale niet-gouvernementele organisatie die zich inzet voor conflicten met mens en natuur, is deze claim vastgesteld.

Zijn deze cijfers echt naar een recordaantal gestegen, of is er nu pas aandacht voor? Milieu en klimaat beginnen een steeds grotere rol te spelen in de samenleving. De functie van milieuactivisten wordt hierbij ook steeds relevanter, waardoor daar nu meer aandacht naartoe gaat. Zorgt dat ervoor dat activisten een nieuwe trekpleister zijn voor criminelen, of wordt er sinds kort pas onderzoek gedaan naar de moorden specifiek op milieuactivisten?

Door rapporten van voorgaande jaren erbij te pakken werd duidelijk dat hier wel degelijk lang naar wordt onderzocht. Vanaf 2002 is Global Witness bezig met bezinning creëren voor milieubeschermers. Elk jaar brengen ze hier dan ook een rapport voor uit. Uit de rapporten is duidelijk dat de cijfers enorm zijn gestegen als het om de moorden van milieuactivisten gaat. In 2002 waren vijftig (gemelde) doden, terwijl er in 2012 al sprake was van 142 doden. Uiteraard gaat het hier om doden waarvan duidelijk is dat het om milieuactivisten gaat. Volgens rapport van Global Witness zal het door steeds meer beperkingen op vrije journalistiek en andere burgerlijke vrijheden ook voorkomen dat een moord verkeerd, of niet gemeld wordt. De 227 doden in 2020 is dus een minimum van het werkelijke aantal.

Uit cijfers van het rapport van Global Witness (2021) worden de meeste moorden over het algemeen gepleegd in Zuid-Amerika. Colombia is de leider met 65 moorden in 2020. Ook zijn er bepaalde delen in Azië waar het veel voorkomt, neem hierbij de Filippijnen als voorbeeld. In Afrika komt het ook voor, maar hier wordt zo’n liquidatie vaak niet gemeld.

Niet alleen Global Witness richt zich erop, ook Extinction Rebellion, een grote, activistische beweging, verdiept zich erin. Pippi van Ommen, woordvoerder van Extinction Rebellion, vertelt hoe belangrijk het is dat we hier in Nederland aandacht vragen voor dit onderwerp. De beweging is in meer dan 76 landen actief, wat betekent dat veel groepen van Extinction Rebellion zich direct bezighouden met de moorden op milieuactivisten. ‘Voor veel mensen is dit ook een reden om het zo hard mogelijk uit te spreken, omdat wij hier in Nederland veel minder risico lopen dan op andere plekken in de wereld.’ legt van Ommen uit.

Mensen met veel macht kunnen makkelijk kleine pionnen zoals milieuactivisten uitschakelen. Vaak worden de liquidaties dan ook met geld als achterliggende reden gepleegd. Een stuk grond zal onaangeraakt geen geld opleveren, terwijl uitbreiding van een mijn op dat stuk grond dat wel zou doen. Voor mensen met een bepaalde machtspositie zal moord een van de makkelijkste manieren zijn om aan die grond te komen.

In principe zijn milieubeschermers al een lange tijd actief. Echter zijn de moorden massaal toegenomen de afgelopen jaren. Hoe zou dit komen? Van Ommen legt uit dat steeds meer mensen er nu van op de hoogte zijn hoe gevaarlijk de klimaatverandering voor onze wereld is. Hierdoor durven steeds meer mensen hun stem te laten horen en komt er meer aandacht voor het onderwerp. Deze aandacht kan goed zijn, want op deze manier zien steeds meer mensen in dat er verandering in moet komen. Tevens heeft het een negatieve werking, aangezien criminelen daarop inspelen, wat terug te zien is in de aangrijpende cijfers.

Berta Cáceres is een voorbeeld van een milieu- en mensenrechtenactivist die om het leven is gekomen. De Hondurese activist voerde een strijd tegen een bouwbedrijf en financiers die een hydro-elektrische dam wilden bouwen in de Gualquerque rivier. Deze rivier was essentieel voor de levenswijze van Cáceres en de rest van de inheemse gemeenschap waar ze onderdeel van was. Na lang protesteren heeft Cáceres het bouwbedrijf en de financiers zover gekregen het project stop te zetten. Veel mensen hadden hun leven ervoor moeten opofferen, waaronder één van de leiders van de gemeenschap.

Cáceres heeft de moed nooit opgegeven en is zich blijven inzetten voor mensenrechten en natuur. Onrechtvaardigheid bestond niet voor haar. In 2015 won ze de Goldman Environmental Prize, een prijs die activisten kunnen winnen voor hun moed en leiderschap bij het beschermen van hun mensen en de natuur. Uiteindelijk werd Cáceres op 2 maart 2016 vermoord, waar nog steeds niemand voor is gestraft.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *