Verslag: Wergwerpmondkapjes geliefd bij enkelingen op station Ede-Wageningen

Verslag: Wergwerpmondkapjes geliefd bij enkelingen op station Ede-Wageningen

Ingang van station Ede-Wageningen vanaf de noordzijde. Foto: Layla el Marzouki

EDE – Enkele reizigers op het perron, een bijna verlaten stationshal en lege treinen. Het station Ede-Wageningen ligt er maar rustig bij op vrijdagochtend 12 juni en de reizigers lijken nauwelijks tot geen haast te hebben. De enkelingen die zich op het station bevinden, hebben hun mondkapje bij de hand en ervaren reizen met het openbaar vervoer nu anders dan normaal gesproken.

De wegwerpmondkapjes zijn populair onder de reizigers. Slechts een aantal mensen draagt een mondkapje met een patroon of opvallende kleur. Verder loopt er ook een aantal reizigers met een zwart mondkapje rond.

De ene persoon draagt zijn of haar mondkapje al zodra diegene het perron oploopt, de ander zet ‘m pas op zodra hij of zij de trein instapt, zoals de 20-jarige Naomi van Rossum. Zij is onderweg naar haar schoonouders in Rotterdam. Van Rossum reist vandaag voor de derde keer met het openbaar vervoer sinds de verplichting van het mondkapje. Ze heeft gemengde gevoelens over de maatregel: “Aan de ene kant vind ik het absurd dat we wel een mondkapje moeten dragen in het openbaar vervoer, maar bijvoorbeeld niet in winkels of andere plekken waar het druk kan zijn. Aan de andere kant is het natuurlijk wel belangrijk om de ouderen zo te beschermen.”

Even verderop staan meneer (62) en mevrouw Akker (62). Zij hebben hun mondkapjes al opgedaan en staan te popelen om naar Amsterdam te gaan, omdat zij eindelijk weer mogen oppassen op hun kleinkinderen. “Dit is de eerste keer dat wij, sinds de verplichting van het mondkapje, weer met het openbaar vervoer reizen,” vertelt meneer Akker. “Het is even afwachten hoe de reis zal verlopen en hoe wij het zullen ervaren om met een mondkapje te reizen,” voegt mevrouw Akker eraan toe.

Aan de overkant komt de sprinter uit Arnhem aan op perron 1b. Er stappen ongeveer zeven mensen uit, onder wie twee conducteurs. De mannen reizen al zo’n 29 jaar door heel Nederland en vinden het ongewoon om dagelijks door de lege treincoupés te lopen. “Eerlijk gezegd mis ik de reizigers wel,” vertelt de ene conducteur al lachend. De rust in het openbaar vervoer brengt herinneringen op bij de conducteurs. “Het is alsof we onze jeugd herbeleven. Vroeger waren er ook amper mensen te bekennen in de treinen en moesten wij maar weinig mensen controleren. Het enige moment waarop de treinen toen volstroomden, was tijdens de spits, maar zelfs dat is nu niet het geval,” aldus de andere conducteur.

Jos Sytsma (35) is ook op het station. Hij klapt zijn fiets in om hem vervolgens mee te nemen in de trein naar Utrecht. “Ik reis drie tot vijf keer per week met de trein naar mijn werk,” vertelt Sytsma. Voor 1 juni heeft Sytsma ook nog veel gereisd met het openbaar vervoer. “Het is niet zo dat de situatie in het openbaar vervoer veel veranderd is sinds 1 juni. Wat mij betreft, is een mondkapje daarom niet noodzakelijk.”

Op het busstation zit buschauffeur Henk Deijns (60) in het zonnetje te genieten van zijn pauze. “Ik vind mijn werk nog steeds ontzettend leuk, ondanks de huidige situatie,” vertelt Deijns met een brede lach op zijn gezicht. Deijns staat er versteld van dat bijna alle reizigers gehoor geven aan de maatregelen. “Ik vind het goed dat reizigers nu verplicht worden om een mondkapje te dragen. Soms is het gewoon onmogelijk om anderhalve meter afstand te houden en dan biedt een mondkapje toch wel enige bescherming.”

Over de auteur

Layla el Marzouki

Layla el Marzouki is redacteur voor YouNews 4. Zij is geïnteresseerd in cultuur, kunst en het buitenland.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *