Woorden wandelen met Wordbites  

Woorden wandelen met Wordbites  

Buiten regent het pijpenstelen, maar binnen in beeldhouwatelier Manenburg zitten mensen klaar voor de Woordenwandeling van Wordbites. Woordmuzikant Hugo de Haas van Dorsser, artiestennaam Wordbites, werkt samen met singer-songwriter Terence Roelofsen.  Ze nemen hun publiek uit wandelen door Utrecht en spelen nummers bij verschillende stops. De avond van 17 juni vullen zij met hun gebundelde kunsten en silent poetry disco

Sommigen staan in paren en sommige krukjes staan alleen te wachten tot iemand op ze gaat zitten. Op de stoelen en krukjes liggen koptelefoons waardoor een wachtmuziekje is te horen. Vooraan zijn Wordbites en Terence nog even alles klaar aan het zetten. Zodra iedereen er is beginnen zij met hun performance. Een mengvorm van muziek en spoken word ontmoet de oren van het anderhalvemeter publiek. Door de koptelefoons voelt het als een priveperformance, alsof hij alleen voor jou bestemd is. ‘Wat fijn om na drie maanden weer hier voor jullie te zijn’, verwelkomt Wordbites.

“Hoe ik mijn stem, en mijn stem mij, kan vinden
me leerde zeggen dat zwijgen
niet dan, niet áls, nee het graf zélf
spiegelt van wake-up call naar wake-up respons
me leerde zeggen dat
zwijgrecht, zilver, spreekrecht, goud.”

Fragment uit wordbite #321

Een aantal silent poetrynummers later gaan de artiesten met het publiek naar buiten. Voorzichtig voelen ze of de regen nog steeds als watervallen naar beneden komt. Ondertussen tokkelt Terence op zijn gitaar en spreekt Wordbites nog wat woorden op het ritme. Blijkbaar doet het gitaarspel de lucht opklaren, want na een paar minuten kan de wooordenwandeling beginnen. De eerste stop is in park Manenburg. ‘Wat is iets wat je wel doet, maar niet kan?’, vraagt Wordbites aan z’n publiek. ‘Piano spelen’, wordt er geroepen. ‘Commitment maken’, zegt Terence. ‘Wat voor advies zou je aan hem kunnen geven?’, vraagt Wordbites aan een vrouw in het publiek. ‘Geef je over, laat het los’, adviseert zij. Nog meer poëtische antwoorden vliegen door het rond. Even later begint Wordbites weer met het voordragen van een nieuw spoken word.

Na een tijdje is het tijd om verder te wandelen, maar bijna aangekomen bij de tweede stop vindt er een obstakel plaats. De BOA’s hebben de politie ingelicht, want ze willen niet dat er een verplaatsende voorstelling rondloopt. Zij zijn bang dat er dan meer mensen op af komen en dat de afstand niet meer gehouden wordt. Iedereen moet meteen terug naar binnen. Terence Roelofsen vond het erg jammer dat het zo heeft moeten gaan. ‘Het was erg spannend. De politie zocht naar een man met een gitaar, dus ik liep snel terug naar het atelier.’ Ook Wordbites moest even schrikken. ‘Het was een bijzonder moment waar ik eerst niet helemaal tevreden mee was. Maar toen we terug waren, was ik blij dat we wel nog leuk konden afsluiten met de silent poetry disco.  Ondanks de anderhalve meter afstand was er toch sprake van intimiteit tussen ons en het publiek. Ook door samen deze ervaring hebben meegemaakt, eindigde de avond met een sfeer van saamhorigheid.’

“daar waar we in volle openheid vergeten
otonome stereotorenkamerbewoners, horizonaanbidders, 
ontketende omhelzers,  
laten we hier beginnen
bij het eindeloze”

Fragment uit wordbite #793

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *