Column Massatoerisme

Column Massatoerisme

Een vol Damrak voordat het coronavirus toesloeg.

In de coronatijd is de discussie over het massatoerisme in Amsterdam weer opgekomen. Bewoners willen het liefst minder jaarlijkse bezoekers in de stad. Maar dat kan niet zomaar: door de coronacrisis vond ik dat het pijnlijk duidelijk werd hoe afhankelijk de stad is van toerisme.

Een maand geleden liep ik door het centrum van de stad en ik genoot. Ik genoot van de Dam waar alleen maar duiven op te bekennen waren, ik genoot van de Kalverstraat waar je gewoon even een stukje kon gaan hardlopen en ik genoot van een stil Leidseplein. Deze plekken worden normaal gesproken door veel bewoners gemeden door de drukte. Maar je merkt dat ook in de coronatijd bewoners terughoudender zijn met het bezoeken van deze plekken. Ze zijn het niet meer gewend.

Dit is dus nu het centrum van Amsterdam zonder toeristen. Normaal zijn deze plekken bezaaid met mensen, en nu is het stil. In de binnenstad is het het rustigst. Deze buurt is de laatste jaren steeds meer een plek voor toeristen geworden, een attractie. Jammer genoeg zijn er niet veel Amsterdammers meer te vinden in deze buurt, door de straten die overspoeld zijn met smartshops en souvenirs. Dat de binnenstad een toeristenattractie is geworden, komt duidelijk naar boven in deze tijd. Amsterdammers zijn niet meer gewend om naar het centrum te gaan, en ik ook niet. Ik ga toch liever naar een cafeetje op de Javastraat in Oost, dan naar eentje op de Dam.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *