Geloof in coronatijd

Geloof in coronatijd

Door de komst van het coronavirus komen mensen niet meer in groepen bij elkaar. Dat geldt ook voor diensten in een kerk, moskee of synagoge. Toch is deze tijd voor sommige mensen een moment om zich weer te verdiepen in het geloof. Robin Kuijpers (21), student in Leiden, is hier een van. Door de coronacrisis, en de vrije tijd die daarmee gepaard gaat, heeft ze haar geloof in god weer opgepakt. “Het geeft me echt houvast.”

Ben je gelovig opgevoed?

“Ja, ik ben gelovig opgevoed. Mijn ouders zijn allebei protestantse christenen. In het dorp waar ik ben opgegroeid was geloof erg belangrijk. Ik ging, tot ik tiener was en zelf kon beslissen, altijd op zondag naar de kerk. We baden ook altijd voor het eten. Voor mij was dat heel normaal.”

Ben je dat altijd blijven doen?

“Nee, eigenlijk niet. Mijn ouders lieten mij zelf beslissen of ik mee wou naar de kerk. Op een gegeven moment, rond mijn twaalfde, werd ik wat ouder en wou ik niet meer mee. Ik had toen andere prioriteiten en vond andere dingen belangrijker. Mijn ouders vonden dat niet erg. Ik had zelf die keuze gemaakt. Mijn broer ging op een gegeven moment ook niet meer elke zondag mee, maar er was natuurlijk wel een uitzondering voor Pasen en Kerstmis. Ik moet zeggen dat ik toen überhaupt niet heel gelovig was ingesteld. De meeste mensen op mijn middelbare school waren niet gelovig, dus het was ook niet iets waar ik het veel over had met vrienden. Ik dacht wel dat er wat was, en geloofde toen ook wel in god, maar ik deed er niks mee.”

Hoe zit dat nu?

“Tot voor kort heb ik me niet met mijn geloof beziggehouden. Tot het coronavirus toesloeg. Ik was net begonnen aan mijn tweede jaar aan de Universiteit van Leiden, en had net een nieuwe baan. Met school is alles goed gekomen, ik heb mijn jaar gehaald, maar ik baalde enorm van dat leuke baantje dat niet meer doorging. Ik zat daardoor ook heel veel thuis, en ik ben me op een gegeven moment weer helemaal gaan verdiepen in het geloof. Ik ben weer stukken van de Bijbel gaan lezen die ik nog van vroeger herkende, en ik vond het zulke mooie verhalen. Op een gegeven moment ging ik ook bidden. Dat deed ik voor de slachtoffers van het coronavirus en alle mensen die het in deze tijd zwaar hebben.”

Helpt het geloof voor jou?

“Ja, het geloof helpt mij wel. Vooral in deze tijd. Ik ben heel blij dat ik het weer heb opgepakt. Ik kan houvast erin vinden, het stelt me gerust. Ik heb laatst ook een online kerkdienst gevolgd, en ik vond dat heel mooi. Ik vind het echt jammer dat er geen kerkdiensten zijn waar je ‘in het echt’ heen kan. Ik hoop dat dat snel weer kan. Je voelt een verbondenheid die in deze tijd echt nodig is. Ik denk dat geloof daarbij heel erg kan helpen.”

Ga je dit volhouden? Ook als je weer drukker bent?

“Ja, ik denk het wel. Ik merk dat het mij rustiger maakt. Ik heb echt een houvast en dat heb je ook in minder onzekere tijden nodig. Mijn ouders vinden het natuurlijk ook heel leuk. Ik ga nog steeds niet elke dag bidden voor het eten, maar het feit dat ik me meer bezighoud met mijn geloof is al heel fijn. Ik hoop snel een keer weer naar een kerk te kunnen gaan met mijn ouders. Heel gek eigenlijk dat uit zoiets stoms als de coronacrisis zoiets moois is gekomen.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *