Coronacrisis: Teloorgang van de GGZ?

Coronacrisis: Teloorgang van de GGZ?

De GGZ is in Nederland al geruime tijd een zorgenkindje. We worden bijvoorbeeld al heel lang heel eng geconfronteerd met alsmaar groeiende cijfers rondom depressies, suïcide, huislijk geweld, verslavingsproblematiek en verwarde mensen op straat. Tegelijkertijd hebben we structureel te maken met tekorten; te weinig expertise, te weinig personeel en natuurlijk altijd te weinig geld. De economische crisis van 2008 heeft zowel de diverse problematieken verscherpt als ook nog weer verdergaande bezuinigingen gebracht. Het enige lichtpuntje lijkt dat wij onszelf nog steeds het nog steeds het gelukkigste volk ter wereld vinden. Dat wordt in verband gebracht met dat wij veel persoonlijke vrijheid ervaren.

Sinds februari wordt ons land geconfronteerd met het levensgevaarlijke coronavirus. We herinneren ons de indringende beelden van de ic’s en vooral de snel stijgende cijfers. Cijfers van de doden die er vielen en de alarmerende prognoses die voortdurend werden afgegeven.

De regering heeft verregaande maatregelen afgekondigd die de problematiek van eenzaamheid, depressie, huislijk geweld, perspectiefloosheid en suïcidaliteit volgens experts hebben versterkt. Deze signalering heeft aanzet gegeven tot een brandbrief die is ondertekend door veel betrokkenen bij de GGZ. Ook de economische neergang en verwachte stroom aan faillisementen en bedrijfssluitingen zullen volgens de prognoses van het de overheid nog jaren van economische problematiek met zich meebrengen, zeg maar gerust dat we een crisis tegemoet gaan.

Neuropsycholoog Daniel Damen zegt hierover: “Wat is de bedoeling van een samenleving? Een samenleving moet volgens mij trachten om het welzijn en de gezondheid van zijn bevolking te behartigen. Hoe dat je dat optimaal moet doen weet niemand, maar we weten we een aantal dingen. Eén van die dingen is dat als iedereen heel droevig is, en niemand heeft werk en niemand heeft een partner, dan is er iets wat in je samenleving waarschijnlijk niet optimaal loopt. Dan mist er wat.

We kunnen verwachten dat het welzijn in de samenleving in zo’n situatie niet zal verbeteren. Niet in de laatste plaats omdat ‘onze manier van leven’, met veel cultuur, evenementen, een bloeiend uitgaansleven en uitbundige sociale omgang ook onderhevig is geraakt aan aan aanhoudende beperkingen en gestrenge handhaving.  Vanuit de GGZ wordt ernstig gewaarschuwd voor de directe negatieve gevolgen van de maatregelen op het welzijn en de geestelijke volksgezondheid. De voorspellingen rondom de economische gevolgen ervan konden wel eens dramatische uitwerking hebben op juist de GGZ. 

We staan mogelijk aan de vooravond van de instorting van onze hele GGZ zoals wij die nu kennen. De Minister van Volksgezondheid zal het niet gemakkelijk krijgen zijn corona beleid door te blijven voeren en tegelijkertijd de GGZ op peil te houden, laat staan te verbeteren. We lijken er in de toekomst wijs aan te doen onszelf niet langer uit te roepen tot het gelukkigste land ter wereld. “Het gaat fout volgens het boekje, als iemand het opzettelijk zou willen doen had hij het niet beter kunnen aanpakken”, zegt Professor Michaéla Schippers, hoogleraar Behavior en Performance Management aan de Erasmus Universiteit Rotterdam in een interview bij Café Weltschmerz.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *