Samen wandelen door weer en wind

Samen wandelen door weer en wind

Het is een regenachtige donderdagochtend, het Marktplein voor het Culemborgse stadhuis ligt vol met plassen. De stad is zo goed als leeg, behalve een groepje dames, met wandelschoenen aan en paraplu’s boven hun hoofd, dat zich voor de Hema heeft verzameld. Het is een groepje Culemborgse ‘winterwandelaars’ die al vanaf december drie keer per week samen aan de wandel zijn om eenzaamheid tegen te gaan. Het is zo’n succes dat ze deze lente ook doorgaan.

De dames staan over een kaart gebogen om de wandelroute te kiezen die ze vandaag gaan lopen. Ze schuilen onder het afdakje van de Hema. Meestal gaan ze voor een route van vijf kilometer, toch oppert iemand om het kort te houden in verband met het slechte weer. Oprichter van de wandelgroep, Helma van Rodenburg, doet een voorstel: “Laten we door de Uiterwaarden lopen, we hebben allemaal schoenen aan die vies mogen worden dus dat lijkt me geen probleem.” Alle dames stemmen in en komen in beweging, ze lopen richting de dijk terwijl de miezerregen op hun gezichten spat, naast het geluid van de regen en het geklets van de dames is het stil in de stad. Het slechte weer lijkt de wandelaars niet te hinderen, ze zijn wel ergere weersomstandigheden gewend. Het groepje begon namelijk met wandelen begin afgelopen winter, zelfs met alle sneeuw. Slecht weer weerhoudt hen niet.

Oprichtster van het wandelgroepje is Helma van Rodenburg, “Ik heb in november 2020 corona gehad. Ik ben toen erg ziek geweest en heb een tijd lang alleen maar in mijn bed gelegen. Toen ik me weer beter voelde, merkte ik dat mijn conditie sterk was afgenomen. Hier baalde ik erg van want ik was altijd een erg sportief persoon. Ik vond het moeilijk om weer te beginnen met actief zijn, ik had geen motivatie. Toen heb ik besloten om een oproepje te doen op Facebook met de vraag of er mensen waren die het leuk vonden om wekelijks met mij te wandelen.” Van Rodenburg kreeg gelijk reacties van andere dames die dit wel zagen zitten. Sindsdien zijn ze wekelijks aan het wandelen in omgeving Culemborg. “We hebben een whatsappgroep waarin iedereen laat weten of ze kunnen komen of niet. Meestal wandelen we zo’n drie keer per week, de ene keer lopen er dan meer mensen mee dan de andere keer”, vertelt Van Rodenburg.

Ondertussen is het groepje aangekomen bij de dijk, de wind is hier harder en de dames trekken hun capuchons nog maar een keer goed aan.  Er is in de wijde omtrek geen enkele andere wandelaar te bekennen, er schieten alleen wat vogels door de lucht, balancerend op de harde wind. “De meeste mensen zullen ons wel gek vinden”, zegt wandelaarster Sanne van Oost, “Op zich begrijp ik het ook wel als mensen zo over ons denken, want waarom zou je nou voor je plezier in de kou en regen gaan wandelen? Ik merk zelf dat het me veel energie geeft en dat ik de rest van de dag veel beter kan werken. Ik ben mee gaan wandelen omdat ik me erg eenzaam voelde, toen ik het berichtje van Helma zag was ik gelijk enthousiast. Dit was voor mij de perfecte manier om weer wat meer sociaal contact te hebben. Ik woon alleen en zie door de lockdown bijna niemand meer, dit wandelgroepje heeft mijn mentale gezondheid heel erg geholpen.”

Gestaag lopen de dames door, met de wind in de rug terug naar het centrum. Ze hebben rode blosjes op hun wangen en zien er, ondanks dat ze helemaal natgeregend zijn, energiek en voldaan uit. “Ik heb heel erg lekker gewandeld en kan m’n dag nu echt goed gaan beginnen. Ik kijk nu wel stiekem uit naar mijn warme huisje en een kopje koffie”, zegt Van Oost. De groep spreekt af om zaterdag weer te gaan wandelen en zegt elkaar dan opgetogen gedag. Ieder vertrekt naar huis en het Culemborgse marktplein blijft verlaten achter.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *