Ramadan in coronatijd: “Het gaf mij juist meer rust om te vasten in deze periode”

Ramadan in coronatijd: “Het gaf mij juist meer rust om te vasten in deze periode”

Foto ter illustratie: Pexabay

De ramadan, de tijd van vasten, is weer geweest en het was de tweede keer in de coronatijd. Toch heeft Hilal Akyuz (46) uit Veenendaal de ramadan anders ervaren dan het jaar ervoor.

“Ik vond het heel rustig en relaxed om de ramadan te doen in deze tijd. Je had nu minder mensen die wat van je verwachtte, er waren gewoon minder verplichtingen. Dat komt ook omdat we nu de ramadan hadden in een tijd dat we later mochten eten. Elk jaar schuift dat tien dagen op. En dit jaar was dat dus vrij laat en aten wij rond 21:00 in de avond. Daardoor is het ook vrij laat om nog mensen uit te nodigen om te komen eten. Er zijn ook wel eens tijden geweest dat we al om 17:00 moesten eten. Dan heb je natuurlijk meer de gelegenheid om mensen uit te nodigen want dat is nog een normale tijd. Dit jaar was dat niet zo, ook omdat het niet mogelijk was om een groep mensen uit te nodigen vanwege corona, maar ik vond dat eigenlijk toch best prettig.”

Hoe ervaarde je het om nu alleen met het gezin te zijn?

“Wij eten altijd samen dus iedereen zit aan tafel, ook met de ramadan dus. Of de kinderen nou moeten werken of niet, we aten samen. Wel had mijn zoon af en toe dat hij snel moest eten omdat hij moest werken, maar dat hoort er natuurlijk ook wel bij. Gelukkig kreeg hij op zijn werk ook de gelegenheid om dan alsnog pauze te nemen en het vasten te verbreken.”

Maakte het de ramadan nog zwaarder, dat je nu geen verplichtingen en uitjes had?

“Nee, ik kan niet zeggen dat het door de corona zwaarder was. Wat nu ook wel fijn was, was dat als je de hele dag gewerkt had en je rond 18:00 uur thuiskomt, dat je dan nog ruim drie uur had om allemaal lekker eten te maken voor als we weer mochten eten.”

Merkte je aan je kinderen dat ze er meer moeite mee hadden dit jaar, vanwege corona?

“Mijn kinderen hadden er gelukkig niet zo’n moeite mee en deden gewoon hun eigen ding, en aten in de avond dan samen met ons mee. Het enige nadeel dat we ervaarden was dat de nachten kort waren. We konden pas laat eten, maar moesten dan om 04:15 alweer op om te ontbijten, dat was soms wel wat zwaarder qua energie. Het scheelde dat iedereen bij ons meedeed, dat maakte het makkelijker voor elkaar als gezin. We hebben dit jaar ook voor het eerst gehad dat er twee vriendinnetjes kwamen logeren van mijn jongste dochter en die hebben toen ook meegedaan. Wat superleuk was om een keer te doen, en het viel ze heel erg mee.”

Welke beperkingen waren er dit jaar door corona?

“Nou, normaal gesproken met het Suikerfeest zijn we met de hele familie en gaan we altijd naar mijn ouders toe. Je kan het vergelijken met Kerst, dat je dan met de hele familie samen bent en lekker eet. Nu kon dat niet, en hebben we het opgesplitst. Eerst gingen wij met het gezin naar mijn ouders toe. En dan werd zo de hele familie verdeeld over de dagdelen. Dus we hebben elkaar wel gezien, maar niet allemaal tegelijk. Het was daardoor ook wel emotioneel, want we waren wel echt voorzichtig met mijn ouders. Die hielden we echt op afstand en dat is soms wel moeilijk. Vorig jaar was dat minder, want toen zaten we net in het begin van al het virus en waren er nog niet die strenge regels. Ook waren de moskeeën dit jaar maar heel beperkt open. Normaal gesproken zouden de mannen elke avond naar de moskee gaan, maar dat ging dit jaar ook niet.”

Vond je dat jammer? Dat je niet allemaal samen kon zitten?

“Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk een stuk relaxter vond. Want normaal gesproken kom je samen en zie je elkaar allemaal, maar dan spreek je elkaar niet echt. Je bent dan namelijk zo druk bezig met al het eten klaar maken, dat je wel samen bent, maar toch ook weer niet omdat je dus niet praat. Tegenwoordig heb je natuurlijk internetverbinding en dat maakt het dan wel makkelijker. We hebben gewoon veel gebeld via FaceTime en stuurden elkaar foto’s van het eten dat we gemaakt hadden. Zo ben je toch een soort van samen, omdat je weet wat er bij de ander afspeelt op dat moment.”

Hoe kijk je terug op deze ramadan?

“Toen het einde van de ramadan kwam werd ik toch wel een beetje emotioneel. Het had wel wat, dat je zo samen dichtbij elkaar zat als gezin, en dan alleen het gezin had. Je keerde echt naar elkaar toe. Ik beseft me daardoor echt dat ik heel dankbaar ben voor alles. Het was heel klein en gewoon heel mooi dat we dit zo samen als gezin hebben gedaan.”

Over de auteur

Karlijn Wissink

Vind het leuk om nieuwe dingen te zien, ervaren en daar een verhaal over te maken. Zowel op papier, film of foto worden die verhalen vastgelegd. Interesses: samenleving en cultuur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *