SPRING: het eerste test-festival in Utrecht is alweer voorbij

SPRING: het eerste test-festival in Utrecht is alweer voorbij

Het Huis, de locatie van de voorstelling Mount Average

UTRECHT – Waar eerst tegenslag na tegenslag de culturele sector kwelde lijken de mogelijkheden nu ineens oneindig. Er zijn nieuwe versoepelingen met uitzicht op nog verdere opening, maar ook testevenementen vinden hun plek in de maatschappij. Zo organiseerde Utrecht afgelopen week al haar eerste festival als testevenement, en ik bezocht één van de acts. 

Na het reserveren van je kaartje komt er een melding omhoog op de site van SPRING, het kunstfestival in Utrecht. Je moet je laten testen voor toegang, de melding vertelt je een afspraak te maken. Op woensdagavond, tussen regenbuien door, eerst naar de testlocatie voor überhaupt de route naar de voorstelling wordt opgezocht. Voor de test moet je niet naar het normale testfestijn achter Jaarbeurs. De testen voor toegang-locatie zit aan de andere kant van Jaarbeurs, en bestaat uit niks meer dan een kraam en enkele pionnen. Zelftests zoals je die in de supermarkt vind worden uit hun verpakking recht je neus in gestoken, terwijl nog geen meter naast je hetzelfde gebeurd bij een ander. 

Binnen 10 minuten ben je langs de drie posities in de als-frietkraam-uitziende testlocatie en 10 minuten later is de uitslag er. Een negatieve test, positief gevoel, op naar dat evenement. Er was veel keuze, van lichtinstallaties tot interactieve dansvoorstellingen, maar mij sprak de titel ‘Mount Average’ zo aan dat ik niet eens las wat het was of verder keek. Aangekomen bij Het Huis, een ontwikkelingplek voor (podium)kunsten, stopt de regen eindelijk. Net te laat. De test was niet voor niets, want hij wordt uitvoerig gescand door de vrouw achter de balie. We vergaten beiden bijna dat het kaartje voor de act zelf ook nog gescand moest worden, en lachten om de onhandigheid van dit nieuwe normaal. 

Alsof ineens alles weer zou mogen in dit nieuwe normaal lijkt het heel even dat er een silent disco op het programma staat. Er liggen namelijk koptelefoons op een tafel uitgespreid, en we krijgen er allemaal één op met daaraan vast een klein apparaatje dat je aan je broek vast kan maken. Geen popmuziek maar obscure geluiden begeleid door zacht psychotisch gelach beginnen uit de koptelefoon voort te komen. Een verre stem geeft instructies. “Follow the light” hoor je door de geluiden heen, en wij lopen als een kudde schaapjes achter lampen aan die ons door een paar kamers lijden. Het lijken opslagruimtes, of van die hokken die elk huis heeft waar een heel gezin haar troep achterlaat. Een rommelschuur. De laatste kamer verrast, er zit een man achter een tafel vol met een soort vloeibare, grijze klei. Zelf zit hij ook onder het spul, vooral zijn hele hoofd en gezicht. Hij begint langzaam en onheilspellende te praten, en ineens is dat de hele sfeer. Onheilspellend. Hij verteld over hoe alles vloeibaar is, over de wereld en de samenleving en stelt vragen. Na een filosofisch gesprek met het duistere wezen vertelt een stem door de koptelefoon dat je naar de volgende kamer mag. Dan is er nog een kamer, en nog één en nog één. Samen vertellen ze het verhaal van onze maatschappij in de vorm van een fabriek. Aan de hand van kunst. Klei, gesproken tekst, muziek, theater, alles is er en werkt samen in harmonie. Achterover geslagen wordt je aan het einde van de interactieve voorstelling nonchalant de deur gewezen door de vrouw die je constant al psychotisch hoorde lachen. 

Op de terugweg vertelt m’n zus hoe blij ze was weer eens iets nieuws te kunnen ervaren, iets wat ze zelf nooit had uitgekozen. Ik realiseerde me hoe waardevol kunst zijn kan en bedankte in stilte de frietkraam die deze avond mogelijk kon maken. Zowel voor mijn zus die eens iets nieuws voorgeschoteld kreeg, als voor mezelf. Een student die toe is aan verse invloeden. En het blijst was ik nog voor de mensen die ons die regenachtige woensdagavond hun verhaal konden vertellen en laten zien.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *