Image and Media Technology op het HKU presenteert eindexpositie “Thanks Machine”

Image and Media Technology op het HKU presenteert eindexpositie “Thanks Machine”

Afgelopen week vond de “Thanks Machine” plaats bij de stichting 16X, de eindexpositie van de studenten Image and Media Technology op het HKU. Op de expositie zie je een verzameling van werk, waarbij er niet specifiek gefocust is op één soort medium.  

Het is een regenachtige dag op het gehuurde werkterrein van de stichting 16X, waar de laatste dag van de eindexpositie “Thanks Machine” plaatsvindt. Desondanks heerst er een gezellige en losbandige sfeer tussen de IMT studenten. Er worden biertjes weggetikt, gedanst, maar natuurlijk vooral gepresenteerd. Veel studenten reageren enthousiast wanneer er kennis, familie of vrienden langskomen om het werk te bewonderen.

Vanuit de ingang loop je gelijk tegen de receptie aan, hier vind je een overzicht van alle eindprojecten met daarbij een korte uitleg. Achter de receptie loop je al snel tegen het eerste eindproject aan. In de trailer staat één koptelefoon en een cirkelvormige visuele installatie, waar op het ritme van de muziek licht in wordt geprojecteerd. “Ik maak gebruik van een LED-projector, waar mee er op een vierentwintigtal spiegeltjes licht wordt geprojecteerd. Deze staan zo gekanteld dat er een tunneleffect gecreëerd wordt.” Vertelt Bent van den Berg, de student die het eindproject heeft gemaakt, trots. “Vroeger ben ik schaatser geweest, in wedstrijden streed ik toen tegen de klok. Ik heb ervaren dat beweging leidend is voor je perceptie van tijd. Dit spel met de tijd heb ik opnieuw gevonden op de HKU en heeft me weer geïnspireerd voor dit eindproject.”

“Ik vind de mix van alles heel vet, het werk is allemaal totaal verschillend, waardoor je ook alle aspecten van de opleiding terug ziet komen”, zegt Maaike Carree, een studente die deze week ook eindelijk haar eindproject kan laten zien. Haar eindproject bestaat uit een film, geschoten in een miniatuurwereld. Samen met een medestudent heeft Carree in vier maanden de set helemaal zelf gebouwd. “We maakten het natuurlijk zelf ook in een lockdown, dus we konden niet altijd naar de winkels om alles te halen, ik heb bijvoorbeeld stiekem bij de coffee company roerstaafjes gejat, om weer iets te kunnen maken.” Voor haar werk liet ze zich inspireren door de isolatie die de lockdown met zich meebrengt. “Het is ook een soort les voor ons, dat het ook iets goeds mee kan brengen.”

In een van de ateliers, bereikbaar door een smal paadje, bevindt zich een donkere kamer met groot beeldscherm en een grote klont schimmel, waar meerdere paddenstoelen uit groeien. In de kamer hangt een donkere maar toch kalmerende ambiance. Wanneer de paddenstoelen worden aangeraakt, klinkt er een geluid en wordt er op het scherm visuele feedback geprojecteerd. “We wilden door middel van schimmels een project maken over de relatie tussen mens en natuur,” zegt Jonne, die het eindproject samen met medestudent Lidewei Reitsma heeft gemaakt. “We willen de connectie tussen mens en natuur laten zien en hier een gesprek over openen,” zegt Reitsma. “De reacties zijn tot nu toe heel positief. Ik vind het vooral heel tof om te zien dat mensen in de installatie doorkrijgen dat de schimmel ook echt een levend organisme is. Mensen zien iets waar ze normaal niet bij stilstaan, het is mooi om die reactie te zien.”

“Ik ben echt trots dat we dit samen hebben kunnen neerzetten,” zegt Verheij, “door Corona kreeg je natuurlijk niet alles mee, maar toen alles op het terrein stond en ik er doorheen liep, was ik een beetje verbaasd. Het is als geheel een hele toffe expositie geworden.” Rond vijf uur loopt het terrein langzaamaan leeg, maar er hangt nog steeds een gezellige sfeer, de muziek wordt harder gezet en er klinken luide kreten van een spel tafelvoetbal.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *