”Ik zag geen mens”

”Ik zag geen mens”

Er is veel eenzaamheid onder de Nederlandse bevolking. Volgens cijfers uit 2019 van Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) voelt 1 op de 10 ouderen boven de 75 jaar zich sterk eenzaam. Door de coronacrisis is dit alleen maar toegenomen. Jan Valkier (92) uit Goes heeft de corona periode als erg eenzaam ervaren. 

‘’Het was verschrikkelijk. Ik zag geen mens. De verpleegster kwam twee keer per dag langs om mij te helpen met de uiterlijke verzorging. Eigenlijk is de televisie en de radio mijn beste vriend geweest het afgelopen jaar, anders was het nog stiller geweest in huis. Een koffie of borrel drinken bij mijn vaste kroeg zat er niet in. Om boodschappen gaan was echt een uitje en dan zag je tenminste nog iemand. Voorheen snapte ik nooit wat eenzaamheid precies was, dat overkomt mij niet dacht ik. Ouder worden is mooi maar het heeft ook flinke nadelen, je ziet gewoon steeds meer mensen om je heen wegvallen. Uiteindelijk moet je er zelf wat van maken, dat probeer ik ook, maar als het hele land op slot gaat wordt dat toch vrij lastig. Iedere persconferentie hoopte ik weer dat er versoepelingen aankwamen, zodat ik weer beetje onder de mensen kon komen. In mijn leven heb ik altijd vriendelijke mensen om mij heen gehad. Toen mijn vrouw kwam te overlijden kreeg ik veel steun van vrienden. Lekker naar het voetbal gaan kijken of gezellig samenzijn. De corona periode heeft dit meer dan een jaar weggenomen. Voor een vaccinatie stond ik vooraan in de rij. Toen eenmaal het vaccin er was mochten mensen boven de 90 al vrij snel gevaccineerd worden. Het was een prettig gevoel dat ik nu veilig was voor het coronavirus, eigenlijk was ik er nooit bang voor maar op deze leeftijd moet je natuurlijk wel een beetje oppassen. Ik word natuurlijk een dagje ouder en feesten in de discotheek zal niet meer zo soepel gaan. Voor de jongere generatie is het vooral moeilijk, dit is juist de leeftijd van ontwikkelen en ontdekken. Dit doet mij vooral denken aan de periode na de Tweede Wereldoorlog. Iedereen was heel erg blij maar er was toch ook verdriet. Veel mensen waren dierbare verloren en kwamen ook uit een soort isolement. Nu is het natuurlijk geen oorlog geweest maar het gevoel van eenzaamheid en dan vooral bij jongeren zal wel overheersen. Waar ik het meest naar uitkijk is een tribune vol voetbalsupporters bij onze plaatselijke voetbalvereniging. Het gevoel van saamhorigheid en plezier. Na de wedstrijd weer gezellig een biertje drinken met iedereen. De afgelopen periode heb ik vooral gemerkt dat de kleine gebaren van mensen mij heel dierbaar zijn geworden. Even een kaartje opsturen of een telefoontje doen. Twee keer heb ik zelfs een bloemetje gekregen. Het gevoel dat mensen nog aan je denken is prettig. Je doet er nog toe. Het gevoel van eenzaamheid gun je niemand en vooral niet op jonge leeftijd. Fysiek gezond blijven is belangrijk maar misschien is mentaal gezond blijven wel belangrijker, vooral na een periode met weinig sociaal contact.’’

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *