Hectische week voor kerst bij slagerij Verweij

Hectische week voor kerst bij slagerij Verweij

Foto: Jan Verweij

Tekst: Bram Immerzeel

Eindredactie: Sylvan de Berg

HARMELEN – De kerstdagen zijn weer aangebroken. Het grootste deel van Nederland vult de tafel met lekkernijen die horen bij een kerstmaaltijd. Een drukke periode voor de slagers in Nederland, zo ook voor slagerij Verweij in Harmelen. Hoe verloopt de week voor kerst nu in een slagerij, zeker nu door de coronamaatregelen restaurants de deuren niet mogen openen? Een kijkje achter de schermen waar Bram Immerzeel, verslaggever van Woerden Rondom, de hele week mee mag lopen in de slagerij.   

Op maandag 20 december is vanaf moment één het verschil te zien in vergelijking met een “normale” maandag. Bij aankomst om acht uur ‘s ochtends lopen er al twaalf werknemers te rennen en te vliegen door de slagerij. Dat terwijl er normaal gesproken zo’n drie á vier mensen werken. Ook voorin de winkel, waar de klanten binnenkomen, is het al een stuk drukker dan normaal. “Zou ik mijn bestelling door kunnen geven voor vrijdag”, klinkt het voorin de winkel waar een klant zijn bestelling doorgeeft. Ondanks dat de kerst er aan begint te komen hangt er een ontspannen en gezellige sfeer onder de werknemers. Er wordt veel gelachen en een hoop gekletst over van alles en nog wat. “Het was geen beste wedstrijd, maar drie punten zijn drie punten”, zegt Ajacied Pascal Benschop, werknemer van de slagerij, die nog aan het nagenieten is van de gewonnen klassieker die zondag gespeeld werd. Los van het opsplitsen van de koffiepauzes onder het personeel zijn er niet heel veel verschillen ten opzichte van een normale werkdag. Om zes uur ‘s avonds gaat het personeel naar huis, de gebruikelijke eindtijd op de dagen van maandag tot vrijdag.

Ontspannen sfeer

Op dinsdag 21 december begint de dag al vroeg voor Pascal en Jolanda, beide werknemers van de slager. “Om zes uur ging de wekker al”, zegt Pascal. “Ik had er voor de zekerheid maar gelijk vier gezet”, zegt Jolanda Severs lachend. Ze werden een uur eerder verwacht dan gebruikelijk om alles alvast klaar te zetten om de werkdag goed te laten verlopen. “We kunnen niet teveel tijd verliezen”, zegt Jan Verweij, de baas van de slagerij. “Alles loopt wel een stuk beter dan vorig jaar, het loopt allemaal behoorlijk volgens planning.” Er heerst nog steeds een ontspannen en gezellige sfeer en stress is ver te zoeken. Ook op dinsdag kan het personeel op het gebruikelijke tijdstip naar huis. Een goed begin van de drukste week van het jaar.

Kerstdrukte begint

Op woensdag komt de onvoorspelbaarheid en wisselvalligheid van kerst naar voren. “Het is niet te voorspellen”, is een zin die vaak te horen is. Zeker nu kerst steeds dichterbij komt, wordt het steeds lastiger in te schatten hoe goed het personeel op schema ligt. Ondanks dat lijkt het er lange tijd op dat ook woensdag een redelijk normale dag wordt als je kijkt naar de eindtijd. Om vier uur ‘s middags laat de baas weten aan drie werknemers dat ze om zes uur ‘s avonds klaar zijn en dus gewoon thuis kunnen eten. Dit zou betekenen dat er met een groepje van vijf á zes werknemers iets langer doorwerken. Toch wisselen de plannen van de baas die om vijf voor zes aan Milan van Eck en Bram Immerzeel vraagt of ze toch nog zouden kunnen blijven werken. “Als er ook maar iets tegenzit moet je snel doorschakelen, dit maakt het dan ook zo lastig om in te schatten hoe het gaat lopen want je kan overal vertraging oplopen”, zegt Jan.

Met zo’n zeven á acht personen wordt er snel een lasagne opgegeten waarna het werk weer opgepakt wordt. De werkdag duurt uiteindelijk tot half elf in de avond. Ondanks de latere eindtijd wordt er na afloop door de heren gewoon een biertje gedronken. “Die hebben we nu juist verdiend”, klinkt het uit de tweede koelcel waar het bier te vinden is. Niet iedereen doet overigens mee met het rondje, de baas weigert het biertje en is ook in geen mogelijkheid over te halen. “Ik ken mezelf en dan kan je mij zo oprapen”, klinkt het lachend. “Dan zie ik jullie morgen zeven uur weer en Pascal, als jij half zes kan komen zou fijn zijn”, zegt Jan als de biertjes opgedronken zijn. Het personeel wordt een uur eerder verwacht dan de andere dagen.

D-day

Op donderdag is D-day aangebroken, de laatste dag voor de bestellingen worden opgehaald. De dag waar de één het hele jaar naar uitkijkt, terwijl de ander er het hele jaar voor vreest. De langste werkdag die dus een uur eerder begint dan normaal. “Ik hoop dat we tien uur klaar zijn”, zegt Jan die er behoorlijk optimistisch in staat. Iets wat hij tijdens de eerste koffiepauze nog maar eens herhaalt: “Om vijf uur wil ik alles spic en span hebben zodat we daarna alle bestelling voor tien uur hebben ingepakt.” Iets waar Pascal wat minder optimistisch instaat. Lachend komt hij de kantine inlopen en slaat hij Jan op zijn schouder en zegt: “Deze man gelooft in sprookjes.” Ondanks de drukte en de toenemende stress blijft de sfeer gezellig en wordt er veel gelachen, ook als de werkdag wat langer duurt. Iets wat typerend is voor deze hele week. Uiteindelijk blijkt het dat Pascal gelijk heeft en dat tien uur ‘s avonds klaar zijn wel heel optimistisch is ingeschat. In plaats van “vijf uur spic en span” blijkt het om tien uur ‘s avonds spic en span te zijn, waarna het grote inpakken kan beginnen.

Het moment waar de hele week zo hard voor is gewerkt. Alle versboxen, smulstenen en andere maaltijden mogen worden ingepakt in dozen. Elke doos is één bestelling. De groep wordt in vieren opgedeeld. De gebroeders Benschop mogen alle kratten optillen voor de tweede groep die op basis van de bestelling producten in een mandje doet, waarna het mandje mag worden doorgegeven aan de derde groep. Die moeten de bestellingen in dozen doen en er een bon op plakken. De dozen worden in elkaar gevouwen door de laatste groep. De ruimte wordt goed gebruikt en alle producten worden in de ruimte achter uitgestald en gesorteerd. Zo liggen alle zakjes vleeswaren, de bakjes salade en andere productsoorten bij elkaar. Op alle producten staat een nummertje die hoort bij één van de 404 bestellingen. Op basis van de nummertjes kunnen de producten gemakkelijk verzameld worden. Een megaklus die vanaf half elf ‘s avonds van start gaat. Om vier uur ‘s nachts is uiteindelijk de laatste bestelling ingepakt.

Een zucht van verlichting klinkt door de slagerij. De kleine oogjes en de handen op de pijnlijke rug is een typerend beeld van het personeel. Tijdens het biertje na afloop worden de werktijden voor de laatste dag verdeeld. Een paar werknemers moeten om acht uur ‘s ochtends beginnen, terwijl het grootste deel om twaalf uur ‘s middags mag verschijnen. “Dat wordt een kort nachtje”, zegt Pascal die op zijn scherm “drie uur tot uw wekker afgaat” ziet verschijnen.

Finish

Vrijdag is de dag dat de klanten de bestellingen op komen halen. Een bijkom-dag zo blijkt, want het enige wat moet gebeuren is het opzoeken van de bestellingen in de twee koelcellen. “Mag ook wel, het is ook een keer mooi geweest”, zegt Milan die de zoveelste bestelling uit de koelcel tilt. “Een leuke week, maar één keer per jaar is wel voldoende”, volgens Pascal. Een hectische, unieke, stressvolle maar bovenal zeer bijzondere week om mee te maken.

Over de auteur

Bram Immerzeel

Ik ben Bram Immerzeel en ben student journalistiek aan de Hoge school in Utrecht. Als zeventienjarige Harmelaar publiceer ik het nieuws in en rond Woerden op de website Woerden Rondom.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.