Zelf je betaalbare woning ontwikkelen: “Vanzelf komt het niet”

Zelf je betaalbare woning ontwikkelen: “Vanzelf komt het niet”

Snellerpoort van boven. Beeld: gemeente Woerden

Tekst: Stijn Zwaan

WOERDEN – Thomas van Wuijtswinkel (28) was het zat met de onbetaalbare woningmarkt. Samen met leeftijdsgenoten wil hij nu zelf woningen gaan ontwikkelen. De geboren en getogen Woerdenaar ziet andere jongvolwassenen verdwijnen uit de stad omdat wonen te duur wordt. Met zijn plan om dertig betaalbare kavels te realiseren voor starters met een prijs van zo’n twee tot drie ton, hoopt Thomas met CPO Jong Woerden een steentje bij te dragen aan de woningnood en mensen vooral te laten wonen en leven waar ze dat willen.

“We zitten nu heel erg in de beginfase. De afgelopen tijd hebben we eerst vooral gekeken naar locaties. Toen kwamen we al gauw uit bij Snellerpoort. Daar zullen allemaal nieuwe woningen komen. Ook wij willen daar zelf woonruimtes gaan ontwikkelen. Doordat we dat zelf doen is het juist betaalbaar. Het bestuur van de vereniging is nu voornamelijk actief bezig met het uitzetten van lijnen en gesprekken te voeren.

Normaalgesproken kan je een nieuwbouwhuis kopen van de ontwikkelaar met een bepaalde vaste prijs. Je kan ook op Funda een huis gaan zoeken. Hier moet je dan dik op overbieden. Als je een nieuwbouwhuis koopt betaal je bijvoorbeeld vier ton. Daar zitten dan een hele hoop verschillende kostenonderdelen in. De projectontwikkelaar heeft veel verschillende kostenposten: alles kost geld, van de uren die de personeelsleden werken tot aan de auto’s die er gereden worden op kosten van de zaak. Dit zijn allemaal kosten die dus weer terugkomen in de koopprijs. En projectontwikkelaars hebben altijd winst als oogmerk.

Als wij dit hele proces volledig zelf doen en dus op de plek gaan zitten van de ontwikkelaar, dan kunnen wij al die overbodige kosten van normaal laten wegvallen. In de traditionele rekenmodellen wordt er bijna altijd een winstmarge van tien procent beoogd. Maar wij zijn zélf onze kopers. Winst hoeven we nu dus niet te maken. En alle uren die we er instoppen hoeven we ook niet te betalen, dat doen we gewoon in onze vrije tijd. Dus eigenlijk betalen we alleen de grondprijs en de bouwkosten.

Wat betreft deze kosten, zorgen al onze leden voor hun eigen financiering. Iedereen gaat zelf naar de bank. Hoe ze dit bekostigen moeten ze zelf uitzoeken en inzichtelijk maken voor henzelf. Er komt natuurlijk een moment dat er serieuze kosten gemaakt gaan worden. We zijn nu met dertig leden. Dat vonden we een mooi getal om mee te beginnen. Elk lid is dus in feiten één huishouden. We zijn echt heel divers: we hebben jonge stelletjes of stelletjes met kinderen, maar ook mensen die alleen willen gaan wonen. De leeftijd ligt zo tussen de 22 en 34 jaar. Er zitten bij ons allemaal slimmeriken aan tafel, we weten wat we doen. We hebben bijvoorbeeld ict’ers, een architect maar bijvoorbeeld ook een fysiotherapeut en mensen uit de bouw. Ikzelf doe vastgoedbeheer. Ik weet dus het nodige van de wereld af en heb wat ervaring. Om het waar te maken zijn we nu in gesprek met de gemeente om grond te kopen voor ons plan.

Het college vond het vooral een interessant idee, maar heeft het nog niet meegenomen in de huidige plannen. Ze zeiden eigenlijk: ‘Ga maar lekker ergens anders kijken. Er wordt al zo veel gebouwd, er komt vanzelf wel een plekje voor jullie vrij.’ Dit was erg frustrerend. Ik denk dat het college op dit moment meer een ander beeld heeft bij Snellerpoort. Als wij daar nu aankloppen met ons plan wijken ze daar niet zomaar voor. Bij de raad zijn ze juist wel heel enthousiast en willen ze ons initiatief ondersteunen.

Ik zie in ieder geval alleen maar voordelen van ons idee. Dat moet de gemeente ook zo zien. Je wil toch ook dat je inwoners blijven en niet weggaan? We lopen hier met z’n allen tegenaan. Ik snap ook dat ze niet gelijk ja kunnen zeggen, maar we kunnen gewoon samen in gesprek gaan en het samen uitzoeken. Dan kom je toch tot een oplossing? Zelf ontwikkelen is juist positief. Dit wat wij doen kan ook niet iedereen, mensen moet er zelf zin in hebben en de noodzaak ervan inzien. Anders ben je een van velen in de rij, en alleen de hoogste bieder wint.”

Over de auteur

Stijn Zwaan

Mijn naam is Stijn Zwaan, 21 jaar oud en student aan de School voor Journalistiek in Utrecht. Met enthousiasme en postiviteit breng ik het allerliefst echte verhalen naar boven en geef ik mijn eigen kleur aan het journalistieke veld. Van begin tot eind ben ik op zoek naar de waarheid zowel objectief als subjectief en maak ik de cirkel rond.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *