Dag van de verpleging: ‘’Het mooiste aan mijn werk vind ik het zien hoe mensen opbloeien.’’

Dag van de verpleging: ‘’Het mooiste aan mijn werk vind ik het zien hoe mensen opbloeien.’’

WOERDEN – Marilène (21) is leerling verpleegkundige en werkt bij het zorgpension in Woerden. WoerdenRondom ging met haar in gesprek in verband met de dag van de verpleging, waaraan nationaal aandacht wordt besteed. In het onderstaande interview vertelt zij wat meer over haar vak als verpleegkundige in een zorgpension.

‘’Mijn passie voor het vak heeft er altijd wel ingezeten. Ik wilde eigenlijk met baby’s werken totdat ik mijn stages had gelopen. Hierna ben ik in de ouderenzorg gebleven. Mijn moeder is ook verpleegkundige dus eigenlijk zit het een beetje in mijn bloed. Een van de mooie dingen aan mijn werk vind ik de dankbaarheid van mensen. Dit geldt niet voor iedereen maar dat is juist ook weer de uitdaging die je eruit haalt.’’

‘’Het zorgpension staat in het teken van tijdelijk herstel. Mensen komen hier dus bijvoorbeeld met een gebroken arm of been, of nieuwe knie waardoor ze dan tijdelijk even niet meer thuis kunnen wonen en hier verblijven om hier vervolgens weer conditie op te bouwen of te herstellen zodat de daarna weer gezond naar huis kunnen. Het merendeel is gericht op ouderenzorg, af en toe hebben we wel wat jongere mensen erbij zitten maar de meeste mensen zijn zeventig plus.’’

‘’Je haalt ook gewoon heel veel voldoening uit dit werk. Het blijft natuurlijk wel gewoon werk maar ik zou niets anders willen. Je doet het echt met je hart. Het lastigere deel van mijn werk is denk ik wel de drukte. Het kan hierdoor soms heel hectisch zijn en dan moet je juist functioneren. De drukte kan komen doordat je ingedeeld staat met onbekende krachten of wanneer er veel mensen tegelijkertijd zorg nodig hebben. Het is dan af en toe lastig om het goed te coördineren.’’

‘’De dagen beginnen met de overdracht. Dan vertelt de nachtdienst hoe de nacht is verlopen en of er nog bijzonderheden waren. Daarna starten we de zorg op. Vaak eerst de medicatie. Daarna helpen we de mensen met wassen en aankleden, wat zij dan nodig hebben. Het is tijdelijke zorg dus de een heeft alleen nog hulp nodig met het aantrekken van de sokken en schoenen maar de ander moet je compleet helpen met aankleden, douchen en de rest. Hierdoor kan het ’s ochtends best wel hectisch zijn. Iedereen moet dan tegelijk geholpen worden.’’

‘’Wanneer iedereen dan een beetje is aangekleed gaan we vaak zelf even aan de koffie. Daarna beginnen we met de rest van het werk, zoals artsen bellen of het aannemen van een nieuwe opname. De nieuwe opnames komen om elf uur. Dus dan heb je ook meteen een opnamegesprek. Rond twaalf uur gaan wij meestal het eten delen bij de mensen. Ze eten allemaal wel gezamenlijk op de huiskamer dus dan moeten we ook iedereen optrommelen van: ’’nou jongens we gaan eten’’. Als dit allemaal klaar is gaan we zelf nog even gauw eten en de laatste dingen afwerken of rapporteren. Rond drie uur komt de avonddienst en dragen we de dienst rond kwart over drie weer over.’’

‘’Het leuke hieraan is ook weer dat het iedere dag anders is. Het mooiste aan mijn werk vind ik het zien van hoe mensen opbloeien. Aangezien zij hier maar kort verblijven en opknappen is iemand zien groeien de grootste voldoening die je eruit haalt. Soms komen mensen hier binnen en dan kunnen ze nog geen uur rechtop zitten. Als ze dan bijvoorbeeld lopend weer deur uitgaan is het mooiste wat er is.’’

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *