Gelukkige gezichten in het Wilhelminapark

Gelukkige gezichten in het Wilhelminapark

Volle parken, lachende mensen en een lekker zonnetje. Mensen trokken er al eerder op uit om deze gezelligheid op te zoeken. Deze week was het weer raak, de zon begon te schijnen en velen trokken naar het park. Handhaving moest deze week nogmaals een paar keer optreden om de gezelschappen toch in het gareel te houden. 

 ‘Hey Bas, gooi die muziek eens wat omhoog!’ Op het grasveld in het Wilhelminapark in Utrecht zit een groep jongens die zichzelf meer dan prima vermaakt. Om hen heen staan een paar groene kratten gevuld met Heineken en ondertussen zet Bas de muziek harder. Er worden een stokkaarten bij gepakt en de jongens beginnen rustig een potje te spelen. Voor heel even lijkt het gewoon een normale zonnige dag waarin wij als typische Nederlanders meteen de eerste zonnestralen moeten pakken.

Het begint ondertussen lekker druk te worden in het park, groepjes mensen verzamelen zich met kleedjes, hapjes en drankjes. Normaal gesproken zouden we dit ‘lekker druk’ noemen, in dit geval is het niet zo gunstig. Na een tijdje komen dan ook de eerste handhavers langs om te checken of de afstand gehandhaafd wordt. Hier en daar ontstaat geroezemoes en sommigen gaan snel wat verder van elkaar zitten. De handhaving verzoekt de groep jongens om wat meer afstand van elkaar te nemen en drukt hen op het hart om de gemaakte troep later op te ruimen. De jongens reageren kalm en snappen het verzoek, ze distantiëren zich meteen.

Het valt op dat het park toch voornamelijk vol zit met veel studenten en jongeren die na het studeren gewoon even eruit willen. ‘Het is toch ook logisch dat wij niet de hele dag binnen kunnen blijven en kunnen teren op iedere dag maar een eindje wandelen, de koek is een beetje op’, aldus studente Florence Cornelissen, die met een groepje meiden lekker in het park zit en een slok van haar Desperados neemt. Het onderwerp brengt bij de meiden weer wat gespreksstof naar boven. Ze hebben het inmiddels namelijk over het gemis van de festivals, ‘Gewoon weer naar een festival kunnen, jeetje ik zou er een moord voor doen. Lekker midden in de menigte dansen en even alle sores eromheen vergeten,’ vertelt Roos, een vriendin van Florence.

Al met al hoeft de handhaving geen gigantische ingrepen te doen dit keer en weten mensen al voldoende wanneer ze het park in komen fietsen, aan begrip is geen gebrek. ‘Sorry jongens, we moeten jullie toch echt verzoeken wat meer afstand te nemen van elkaar, voor ieder zijn eigen veiligheid,’ aldus de handhaver. De handhaving vertelt dat er na vorige week meer handhavers op de parken gezet zijn en ze dus meer rond moeten fietsen om de parken in de gaten te houden. ‘Het is begrijpelijk dat studenten behoefte hebben aan vrijheid en ontspanning alleen is het onze taak om in deze tijd voor veiligheid te zorgen,’ aldus de handhaver. De handhaving loopt met de fiets aan de hand het park door om er ook voor te zorgen dat het afval overal goed wordt opgeruimd, er staan volgens hun niet voor niets namelijk overal prullenbakken.

Even later wordt de muziek van de groep meiden wat omhoog gegooid, ze staan zelfs op en beginnen te dansen. In koor zingen ze ‘all I neeed, is your loveee tonight!’ De meiden beginnen te lachen, wellicht hebben ze dan toch dat geliefde festivalgevoel heel even te pakken gehad.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *