Pieter Brouwers over verhuizing naar Spanje: ‘ik heb grenzeloos vertrouwen en optimisme dat het leuker wordt.’

Pieter Brouwers over verhuizing naar Spanje: ‘ik heb grenzeloos vertrouwen en optimisme dat het leuker wordt.’

Begin juli 2020 zijn Kate en Pieter verhuisd naar het zonnige Spanje. Pieter kreeg een baan aangeboden en sindsdien hebben ze de knoop doorgehakt om ervoor te gaan en nu wonen ze in een dorpje genaamd Gilet, dichtbij Valencia, hier is het allemaal anders dan verwacht tijdens de pandemie. In dit interview hebben we het onder andere over hun verhuizing en wat ze er tot op heden van vinden.

Wat zijn de voordelen van het verhuizen?

Kate: Het betere weer dan in vergelijking met Nederland, de mooie natuur en niet dat het niet midden in de stad is maar toch heel dichtbij Valencia.

Pieter: Ja, en het financiële voordeel is aanwezig. In Nederland is vaak alles veel duurder en hier is het veel goedkoper. We zitten ook heel dicht bij de zee, binnen 10 a 15 minuten zijn we bij het strand.

Wat zijn de nadelen van het verhuizen? Nu in corona tijden.

Pieter: Geen ten opzichte van Nederland.

Kate: Hier komt er niemand meer op bezoek. Hier mogen nog wel meer mensen over de vloer komen dan in Nederland maar wij kennen nog geen mensen. Ook moeilijk om contact te leggen met andere vanwege corona. En dat is best een nadeel dat ik hier net woont. Ook moet ik de hele dag overal met een mondkapje op lopen. Dat schept ook een afstand tussen de mensen merk ik.

En zou je om deze reden soms terug willen?

Pieter: Nee. Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn move. Ik mis wel zuurkool, dat dan weer wel.

Kate: Nou, ik soms wel. Door het corona-virus is het niet allemaal zo uitgepakt als dat ik dacht dat het uit zou pakken. Voor mij is het wel een grote verandering geweest. Pieters werk gaat goed, dat wel. Maar van het sociale verkeer dacht ik dat dat wel op gang zou komen.

Hoe zorg je er dan voor, als je zoiets denkt en dit in je achterhoofd hebt, dat je er het beste van maakt?

Pieter: Voor mij is het simpelweg meer het vertrouwen in de toekomst. Dat ik weet dat het leuker wordt hier en dat ik het ook leuker ga krijgen hier.

Kate: Een systeem bouwen in mijn leven dat ervoor zorgt dat je een ritme krijgt. Dat ik wel dingen onderneemt. Dat ik vooral naar buiten gaat, niet binnen blijf zitten, ik ga wandelen, de fiets pak of ga paardrijden en meer mijn hobby’s uitdiep.

Wat merk je aan het feit dat je moeilijk contact kan leggen met mensen nu. Hoe krijg je dat dan mee?

Kate: Dat is de angst door corona dat mensen eigenlijk gewoon een afstand houden, en zeker als ik dan ook nog buitenlander bent, waardoor ze niet direct weten of je wel of niet de taal spreekt. Hierdoor houden ze afstand, meer dan met de mensen uit het dorp zelf.

Verschilt dat ook per dorp waar je komt?

Kate: Ik denk van wel, ik denk dat wij in een bergdorp wonen waar we de oorspronkelijke bevolking gewoon altijd op elkaar is aangewezen en dan elkaar helpt en ook absoluut geen buitenlanders nodig heeft om iets voor hun te betekenen, want dat is door de familie zelf al ingevuld.

Heb je dat je nu in tijden van corona meer bezig bent met plannen die je nog wil doen na corona?

Kate: O ja, ik ben nu bezig met het organiseren van een soort  Ibiza beurs. Dat zal plaatsvinden hier thuis in de tuin en dan rond april. Ik zou dan mijn spulletjes die ik als hobby maak willen verkopen. Bovendien wil ik snel kunnen gaan werken.

En jij Pieter?

Pieter: Ik kom er niet echt aan toe om die echt in daden om te zetten. Ik zit echt te wachten op betere dagen. Dat heb ik nodig.

Merk je dat dat optimisme soms weg slinkt?

Pieter: Nee, maar ik heb weleens een off-day. Over het algemeen ben ik wel optimistisch te houden. Min en meer door het platgeslagen zijn kan het mij nu gewoon niet zo schelen. Ik heb weliswaar grenzeloos vertrouwen en optimisme, het zal wel komen

Kate: Nee, de situatie zonder corona hebben we natuurlijk nog helemaal niet meegemaakt. We weten dus eigenlijk helemaal niet hoe het is om hier te zijn zonder corona. Het is in Nederland niet leuk en het is hier niet leuk.

En mis je hier vrienden, familie?

Kate: Ja, Ik mis dat ik heel even gewoon kan zeggen dat ik gewoon even naar een dochter of een zoon zou kunnen gaan. Ik mis het feit dat ik niet even bij een vriendin een kopje koffie kan drinken. Ik probeer het contact houden in Nederland door gewoon af en toe een rondje te bellen naar iedereen. Ik wil dan gewoon weten hoe het is met iedereen. Dat vind ik heel belangrijk anders zou het misschien gaan verwateren.

En jij Pieter?

Pieter: Mijn familie heb ik meer contact mee dan ik ooit gehad heb maar natuurlijk mis ik ze. Ook mis ik soms de gezelligheid van mijn vrienden.

En ongeacht van dat corona er nu is, heb je wel ergens gedacht van ‘wow’ hiervoor ben ik wel naar Spanje vertrokken. Dit heb ik niet in Nederland! Als je naar iets keek dat je het besef had dat dit je echt vrolijk heeft gemaakt.

Pieter: Ik had nooit verwacht dat ik het zo leuk zou vinden om naar het strand te gaan. Überhaupt leuk om hier de auto in te stappen en ergens naar toe te gaan, om alles op die manier te leren kennen.

Kate: Ik ben heel blij om soms weg te gaan en paard te kunnen rijden door de bergen. Dat maakt mij heel blij. Dat is iets wat ik mij heel goed realiseer dat ik dat in Nederland niet had. Het was niet zo prachtig en puur. Ook het mooie weer, dat vind ik heel belangrijk.

Kortom, het is nog een beetje passen en meten voor de twee maar het vertrouwen voor betere tijden is er wel nog steeds. De keuze om te gaan hebben ze geen spijt van, ze hopen alleen wel dat de betere tijden komen. Ik weet zeker dat die tijden gaan komen.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *