“De Happy Hours op Madero Ocean Club Curaçao konden niet goed blijven gaan”

“De Happy Hours op Madero Ocean Club Curaçao konden niet goed blijven gaan”

Gistermiddag was het weer zover, de Happy Hour bij Madero Ocean club. Tussen vijf en zes zijn alle drankjes 1 + 1 gratis. Hier komen veel studenten en jonge vakantiegangers op af. Dit is natuurlijk allemaal heel gezellig, maar gaat dit wel in combinatie met de coronamaatregelen die hier in Curaçao gelden.

Het is drie uur, de eerste jongeren stromen al binnen bij Madero. Na een dagje stage of strand hebben alle jongeren hun mooiste kleding weer uit de kast getrokken om even lekker te feesten. Iets wat voor de rest van de wereld eigenlijk geheel onwerkelijk klinkt op dit moment. Iedereen probeert er op tijd bij te zijn, want Madero heeft een bandjes systeem. Heb jij een groen bandje blijf je aan de groene kant en heb je een rood bandje blijf je aan de rode kant en zijn de bandjes op kom je niet meer binnen. Dit allemaal om de drukte een beetje in toom te houden vanwege de corona regels.

Mensen om me heen bestellen hun eerste drankjes. Het is erg warm en iedereen heeft dorst en zin om te dansen. Als je goed kijkt zie je sommige vakantiegangers verbaast uit hun ogen kijken, deze zijn hier voor de eerste keer dat kan niet anders. Ze zijn verbaasd over het feit dat er bij elke minuut meer en meer mensen binnen komen, is dat wel verantwoord zoveel mensen bij elkaar? Deze gedachtes zullen ongetwijfeld door verschillende hoofden spoken. Het wordt drukker bij de bar, bijna vijf uur. Er ontstaat een rij en de onbezorgde studenten beginnen zorgeloos hun drankjes te bestellen. Er staat een groep meiden vol in de zon, ze hebben allemaal hun handen vol met verschillende mixdrankjes. Er komen wat jongens bij staan, ze worden begroet alsof corona verleden tijd is, er wordt geknuffeld alsof ze elkaar al jaren niet gezien hebben.

Het is zes uur geweest, de Happy Hour is voorbij en zon gaat langzaam onder. De drukte is flink toegenomen, als je goed kijkt zie je dat sommige jongeren stiekem bandjes wisselen en onder de hekken doorkruipen om naar de andere kant te komen. Dit is natuurlijk alles behalve de bedoeling, een enkeling wordt aangesproken door een bewaker en moet terug naar zijn eigen kant. Naarmate iedereen enigszins aangeschoten is gaat de muziek voor de eerste keer uit. Iedereen kijkt elkaar geschrokken aan en je hoort sommige schreeuwen dat de muziek weer aan moet. De DJ probeert duidelijk te maken dat iedereen moet gaan zitten, er is controle. De overheid komt kijken of Madero zich wel aan de regels houdt. Met tegenzin gaan alle jongeren zitten op de strandbedjes en op verschillende barkrukken, ze moeten wel. Ze weten anders zelf ook wel dat het feestje voorbij is als ze dit niet doen. Na een kleine pauze van tien minuutjes komt de muziek weer zachtjes op gang en er wordt weer gefeest alsof er niets gebeurd is, welke politie?

Nog geen uur later gaat de muziek weer uit, maar deze keer blijft het verdacht lang stil. Iedereen kijkt verbaasd om zich heen, “is het afgelopen?” hoor je verschillende studenten aan elkaar vragen. Niemand gaat zitten en iedereen loopt door elkaar heen. “Iedereen naar huis!”, hoor je de DJ roepen. Het is nog zo vroeg, hoe kan het nu al afgelopen zijn? We lopen met onze groep naar boven en proberen een afterparty te regelen. Het is nog zo vroeg, niemand wil nu al naar huis. Aangekomen op afterparty spreek ik een barman aan van Madero, hij mocht eerder naar huis. Hij vertelt me dat Madero weer een boete heeft ontvangen en dat ze voor 3 dagen dicht moeten. Ik zie iedereen teleurgesteld omkijken. “De Happy Hours konden niet goed blijven gaan, het werd echt te druk afgelopen weken”, zegt de barman. Iedereen knikt in en begrijpt wat hij bedoelt, als dit maar niet te lang duurt.

Donderdag 4 maart 2021 16:25

Geschreven door: Michelle Bor

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *