Angst maakt ziek

Angst maakt ziek

Nederland was verbaasd toen het nieuws naar buiten kwam dat demissionair minister-president Mark Rutte zich nog nooit had laten testen op corona, zelfs niet preventief. En dat na zoveel maanden aan persconferenties en bezoeken aan het Catshuis.

Net als Mark Rutte had ik ook nog nooit een teststaafje in mijn neus gehad. Dat wilde ik graag zou houden want ik had ergens vernomen dat het testen op corona geen aangenaam gevoel met zich meebrengt. Ik praat inderdaad in de verleden tijd, want na dertien maanden brak ook bij mij de dag aan waar ik zo lang bang voor was.

Dertien maanden was het mij gelukt om corona buiten de deur te houden, en niet omdat mij niet wilde laten testen maar gewoon omdat ik met niemand in aanraking was gekomen. In tegenstelling tot een jaar geleden voelt het nu bijna ongemakkelijk om te zeggen dat ik mij nog nooit heb hoeven laten testen op corona. Het is ook niet alsof ik al die maanden volledig geïsoleerd leefde, helemaal niet zelfs. Maar Corona was bij ons thuis de ‘grote onbekende’ die ons toch niet zou raken, iets wat veel Nederlanders denken overigens. Tot dat ik werd opgebeld door de GGD, dat ik uit het bron en contactonderzoek naar voren was gekomen. Dus ging ik die dag daarna braaf naar de teststraat, niets bijzonders meer voor de meeste mensen.

‘is dit de eerste keer?’ vraagt de medewerker aan mij bij de teststraat.

‘Ja, gelukkig wel’

‘Dat horen we niet vaak meer deze dagen, maar het komt goed hoor’

En het kwam goed, uiteraard. Aan het testen zelf was niks aan maar het wachten op de uitslag is veel erger. Ik heb mezelf nog nooit zo vaak ziek gedacht als die dag, omdat ik mijzelf preventief moest laten testen had ik ook geen grote klachten. Maar toen ik eenmaal de testafspraak had gemaakt, ben ik naar mijn idee meteen ziek geworden. Ik ging letten op elk keer dat het slikken niet automatisch ging, ik rook vaker aan spullen om te kijken of ik mijn reuk nog had en ook kreeg ik het warm en koud. Er ontstond een soort nocebo effect, de tegenhanger van het positieve verwachtingseffect. Het nocebo effect staat bekend om de term ‘Angst maakt ziek’. Door mijn grote angst voor de uitslag van de test, ging ik er al vanuit dat ik besmet was doordat ik bijvoorbeeld één keer moest hoesten.

Door mijn positieve eerste testervaring is mijn mening is over de toekomstige testsamenleving dan ook volledig omgedraaid. Eerst was ik wat huiverig over de coronatesten, zo had ik eens een onderzoek van Nos op 3 gelezen waarin stond dat de regels van labs over het gebruik van anonieme monsters uit lichaamsmateriaal niet ‘waterdicht’ zijn. Verder kwam uit dat onderzoek naar voren dat het niet bekend is of een commerciële partij mijn DNA kan verkopen. Daar kreeg ik destijds de rillingen van. Ook was ik niet laaiend enthousiast over de plannen om iemand pas toegang te verlenen bij het vertonen van een negatieve coronatest. Ik was zelfs een beetje verontwaardigd, want ‘hallo’ het was mij al een jaar gelukt geen coronaklachten te krijgen. Maar nu ik eenmaal mezelf heb laten testen en dit meeviel kan ik niet wachten op onze zogenaamde testsamenleving. Als iemand mij hier vorige week over vroeg had ik nooit zo positief over de coronatest gesproken, maar kom maar op met die snel testen want ik wil naar school!

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *