Kapitein vissersboot fileert Netflix-documentaire over de visserij: ‘’Wij worden neergezet als criminelen’’

Kapitein vissersboot fileert Netflix-documentaire over de visserij: ‘’Wij worden neergezet als criminelen’’

Foto gemaakt door: Joes Wubbenhorst

De Netflix documentaire Seaspiracy heeft de laatste paar weken voor veel ophef gezorgd. Na het kijken van de documentaire hebben vele mensen een negatieve mening over de visserij, die in Seaspiracy wordt neergezet als de grote vijand van de wereld en een van de grootste problemen waar de wereld nu mee te maken heeft. Sjaak van der Swan is kapitein visser op een vissersboot in de Europese wateren en zag Seaspiracy ook Met veertig jaar ervaring in het vak. Volgens van der Swan schetsen de documentairemakers een totaal verkeerd beeld van de visserij. 

Seaspiracy is een documentaire op Netflix die een andere kant wil laten zien van de visserij. De documentaire gaat zeer kritisch in op het vangen van walvissen en dolfijnen in Azië, de slavernij die er heerst in het oosten van de wereld, maar vooral wat voor schade de visserij creëert op het wereldklimaat. Na alle commotie die ontstaan was nadat de documentaire veel in het nieuws kwam besloot Van der Swan ook de documentaire te kijken. De kapitein zijn eerste innerlijke reactie op de documentaire was vooral ontzettende ergernis; ‘’Het probleem met dit soort documentaires is dat je altijd je eigen waarheid kan creëren wat het beste past in jouw eigen agenda, terwijl dat in de praktijk vaak veel ingewikkelder in elkaar zit. Het grootste probleem dat ik met Seaspiracy heb, is dat er gigantisch met beeld gemanipuleerd wordt. Er worden verbanden gelegd die totaal niet kloppen. Je ziet in de documentaire een kleine vissersboot met een net erachter waar elf vliegtuigen in kunnen. Dat beeld klopt niet? Dat houdt die boot nooit, en wij moeten nu geloven dat elke kleine vissersboot zo’n groot net erachter heeft die de zeebodem plat legt. Mijn schip heeft wel zo’n groot net, maar wij vissen niet over de bodem. Visnetten die zo groot zijn vissen niet op vissen die op de bodem liggen, dus het feit dat Seaspiracy dat wel constateert is gewoon niet waar.” 

‘’Waar ik mij vooral aan ergerde was dat er beredeneerd werd dat de helft van al het plastic in de zee uit visnetten bestaat. Als dat het geval was dan zouden alle stranden in de hele wereld toch vol liggen met visnetten? Als één van onze netten breekt, wat nauwelijks gebeurt trouwens, dan halen wij het hele net weer aan boord. Wat hebben wij er nou aan om het visnet in de zee te dumpen? Kleine vissersboten hebben wel een kans dat hun net breekt, maar dat komt vooral omdat er keien op de bodem liggen die specifiek door Greenpeace in het water zijn gegooid om de netten te breken. Zij zeggen dat zij die keien weer in de zee dumpen omdat die keien daar behoren, maar onze netten scheuren daar juist sneller van. Zij veroorzaken dus dat probleem zelf. Het meeste plastic wat nu in de zee zit is microplastic, en dat komt vooral door de shampoo, deodorant, tandpasta en scheerschuim wat wij allemaal gebruiken. Daar zit ook allemaal plastic in, en dat wordt afgevoerd naar de zee. Dat is het grootste plasticprobleem, niet de visnetten.’’ 

Van der Swan gaat verder in op de verkeerde termen die gebruikt worden in Seaspiracy, met name hoe de documentaire praat over bijvangst; ‘’Ten eerste heeft die term een heel andere betekenis in de visserij. Wij spreken van bijvangst als er dode vissen tussen zitten die niet gebruikt kunnen worden voor consumptie. Dus bijvoorbeeld dode haringen en makrelen. Dat is maar één procent. Zij spreken van bijvangst met haaien, dolfijnen, zeehonden, de grote predatoren. In de documentaire wordt er vastgelegd dat wij haast altijd dat soort dieren in onze netten hebben. Daar is niets van waar. Je ontkomt er niet aan dat er heel soms een haai in het net zit, maar de netten zijn specifiek zo gemaakt dat haaien en dolfijnen eruit kunnen zwemmen.’’  

De bijvangst op een vissersboot zoals bij Sjaak zijn dus vissen die niet gebruikt kunnen worden voor consumptie. Hij beredeneert verder dat de dode vissen nu gebruikt worden voor dierlijke consumptie, maar dat was eerst ook anders; ‘’De één procent bijvangst die wij hadden, gooiden wij vroeger terug de zee in. Die dode vissen waren rijke voedingsstoffen voor de zee en vogels, maar wij mogen dat niet meer terug de zee in dumpen. Dat wordt nu ook gebruikt als voer voor kweekvissen. Dat is erg jammer, maar daar krijgen wij boetes voor als wij dat nu doen.’’   

De conclusie van Seaspiracy was dat de wereld moet stoppen met de consumptie van vis. ‘’Dat zou niets oplossen”, zegt Van der Swan.; ‘’Weten zij wel hoeveel mensen er werkzaam zijn in de visserij? Je zal al die banen per direct moeten schrappen en al die mensen zullen op straat eindigen. En in mijn ogen verplaats je ook het probleem, want dan komt er weer een andere industrie die even schadelijk is en voor problemen zorgt. Het komt allemaal op hetzelfde neer, wij zijn gewoon met te veel mensen. Ik ben van mening dat overbevolking voor gigantisch veel schade zorgt, zowel op land als in de zee. De aarde warmt ook op dat ontken ik niet, en dat heeft cruciale gevolgen op de zee, maar dat is niet alleen de visserij. Dat zijn wij allemaal. Ik ben er heilig van overtuigd dat de zee prima zonder de mensheid kan, maar de mensheid kan niet meer zonder de zee.’’  

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *