Meer honden is meer poep

Meer honden is meer poep

Niemand heeft zin om zijn hond uit te laten, laat staan de poep opruimen. 

Door de huidige coronacrisis -en de beperkingen daarbij nemen meer mensen een hond, want meer mensen zijn eenzaam. Ze zeggen dat een hond voor minder eenzaamheid zorgt. Bij mij thuis heb ik ook een hond, maar die zorgt ook voor veel gehoorproblemen. Als de mensen, die een hond namen tegen de eenzaamheid, dat bedoelde, fair enough. Mijn hond is een teckel, zo’n heel klein hondje, waarmee je liever niet gezien wil worden als volwassen man. 

Aangezien mijn ouders ervoor kozen om een teckel te nemen, vraag ik me af: wat voor een hond zouden die mensen dan nemen tegen eenzaamheid? Nemen ze een kleine keffer, waar niet alleen jij, maar ook de buren last van krijgen. Elke ochtend weer lopen blaffen, steeds vroeger en steeds vaker. Je kunt ook een grotere hond nemen, maar dan moet je wel ruimte hebben. Als je een hond neemt, neem je die meestal als een puppy. Super schattig allemaal, maar het is wel echt veel zorg. We kennen het allemaal, de puppy moet zindelijk worden. Een moeilijk tafereel met veel gezeik. Ik weet nog dat wij vroeger een krant hadden – dat we daarop onze hond moesten zetten, zodat hij plaste, terwijl mijn vader de krant nog aan het lezen was. Nee, zo is het niet helemaal gebeurd. Mijn vader leest de krant helemaal niet. Onze hond werd uiteindelijk zindelijk -en moest uitgelaten worden, zoals elke hond. Althans onze achtertuin is ook een mooie plek.  

Aan het begin is het uitlaten nog een leuk iets, een uitje. Lange afstanden, waarna de hond moe is, maar jij vast nog meer. Natuurlijk, we hebben door de coronacrisis meer tijd, dus we kunnen wandelen. Dat doen we volop, waardoor er ook meer zindelijke honden buiten poepen. Je kunt het haast niet anders voorstellen, dat als jij nu naar buiten loopt, een stukje gaat wandelen, je veel mensen ziet met honden. Maar ruimen zij ‘’het’’ wel op?  

Er zijn genoeg mensen die dan zo’n plastic boterhamzakje aan hun hondenriem hebben, voor ‘’als’’ de politie komt. Een plastic boterhamzakje vastgeknoopt aan de riem. In mijn hele leven dat ik de hond heb uitgelaten, heb ik die drie keer geen politie gezien, maar ‘’als’’ ze komen. Mijn vraag is altijd, als ik zo’n persoon zie met zo’n zakje aan de riem: ‘Gebruik je het ook?’, ‘Wat als de politie komt?’.  

Het is beter als je het wel opruimt, maar niemand heeft daar echt zin in. Ik niet, jij niet, iedereen niet. We willen allemaal aan het begin de hond uitlaten, dat doen we met plezier. Na een tijdje gaat het plezier eraf, dan vindt alleen de hond het leuk en als zelfs die het niet meer leuk vindt, wat doe je dan nog buiten? Stel je voor: jij bent je hond aan het uitlaten, je staat lekker in het gras, stiekem te wachten op dat je hond gaat zitten. We herkennen dit allemaal, we wachten op het zitten van onze hond. Je zou maar een stap naar achter doen en zelf in de kak staan, karma.  

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *