Darius in zijn studentenwoning.
Nederlandse studenten vinden met moeite een kamer in de grote steden terwijl buitenlandse studenten met krabben en bijten niet eens in aanmerking komen. Heftige concurrentie, tientallen scams op het web en woningadvertenties met ‘No Internationals’. Die laatste groep speurt onder andere Facebook of Kamernet af in de veronderstelling dat het allemaal wel meevalt. Daar gaan de meesten de mist in, waaronder Darius Kamali.
Darius Kamali (24) komt uit Duitsland en heeft een Iraanse achtergrond. Hij studeert momenteel de master psychologie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). Hij woont In Amsterdam-Noord en heeft voorheen in Maastricht gewoond voor een bacheloropleiding aan de Universiteit van Maastricht.
Waarom wilde je in Nederland studeren?
‘Ik deed voorheen mijn bachelor in Nederland aan de Universiteit van Maastricht. Toen verhuisde ik terug naar Berlijn en twee jaar later besloot ik dat ik een Master wilde doen. Ik koos voor Amsterdam, omdat ik altijd al daar wilde wonen. Het is een mooie stad met een goede universiteit en het studieprogramma Training and Development sprak mij erg aan. Dat is een speciale track waar je praktische vaardigheden leert. Ik was me enigszins bewust van de woningsituatie in Amsterdam, maar had een algemeen beeld hiervan. Ik zoek het wel uit, dacht ik.’
Is er een woningprobleem in Duitsland?
‘In Berlijn is het niet bepaald makkelijk om een kamer te vinden, zou ik zeggen. Ook in de andere grote steden bestaat dit probleem tot op zekere hoogte. Het is wel zo dat Berlijn en München de kroon spannen. Maar in vergelijking tot Amsterdam, is het weer een stuk makkelijker met vinden.’
Wat heb je allemaal gedaan om een kamer te vinden in Amsterdam?
‘Eerst begon ik mijn zoektocht op Kamernet. Op die site heb ik tientallen mensen een motivatiebericht gestuurd dat ik een beetje heb aangepast aan elke verhuurder. Dit met de reden om te voldoen aan de eisen die zij stellen en wat zij verwachten in een huurder. Ik heb meer dan honderd berichten verstuurd, maar ik kreeg bijna geen antwoord. En als ik antwoord kreeg, stond daarin: “het spijt me. We hebben al meer dan vijfhonderd andere die zich voor deze kamer hebben aangemeld.” Ik heb op andere websites gekeken zoals Woonnet waar je afhankelijk bent van een wachtlijst. Gezien ik pas onlangs me daarvoor heb aangemeld, kwam ik niet in aanmerking.’
Hoe vond je de kamer die je nu hebt?
‘Ik gooide een lijntje uit bij mijn vrienden, maar ook dat mislukte. Daarom vroeg ik aan mijn vriend uit Almere of ik bij hem kon verblijven. Gelukkig vond hij dat prima en mocht ik zolang blijven, totdat ik iets anders had gevonden. Intussen had ik al contact met de huurbaas van de kamer waarin ik nu woon met dank aan mijn achterneef. Dus via-via.’
En de kamer in Maastricht? Was dat makkelijker om te vinden?
‘Dat was inderdaad een stuk makkelijk. Ik had geluk. Toentertijd vond ik die kamer via Facebook en in Maastricht waren er amper oplichters in 2017. Het ging om een studentenkameraanbod met een tijdelijk contract. Uiteindelijk mocht ik daar op lange termijn verblijven. Ik had een kamer van 20 vierkante meter waar ik alle ruimte had. Nu heb ik een kamer van 6 vierkante meter.’
Hielp de universiteit met het zoeken van een woning?
‘Ik heb me aangemeld voor een kamer bij de universiteit. Zij kiest dan willekeurig een kamer uit en minder dan de helft maakt kans. Ik had geen geluk. Ergens begin augustus kreeg ik een mailtje van de UvA. Er stond in dat het beter is om niet naar Nederland te komen als je nog geen woning hebt voor 15 augustus. Dat hield mij niet tegen. Ik ging er al vanuit dat het lastig was om iets te vinden in Amsterdam. Het zal wel lukken een gegeven moment, ik maak wel vrienden die mij tips zullen geven, het komt goed, dacht ik. En het is me uiteindelijk ook gelukt. Ik geef toe dat de situatie erger was dan ik had verwacht. Ik heb mijn budget opzettelijk flexibel gehouden, maar dat loste het niet op.’
Hoe is het om in deze kamer in Amsterdam te wonen?
‘Het is een stuk lastiger en kleiner dan mijn woning in Maastricht. Daar was alles dichtbij, ik had mensen om me heen en ik kon doen wat ik wilde. Nu mijn kamer kleiner is heb ik meer moeite om me te concentreren tijdens het studeren. Mijn stoel is klein en er past niet zoveel op mijn bureau. Ik studeer meestal in de bibliotheek of op school en nu zeker met deze omstandigheden.’
Welke obstakels kwam je tegen tijdens deze woningzoektocht?
‘Ik kreeg dus bijna geen antwoord op kamers. Er was genoeg aanbod maar er waren te weinig mensen die je een positief antwoord gaven. Ook waren de prijzen in het centrum onbetaalbaar. 800 euro per maand voor een kamer vond ik te veel. Daarna heb ik een paar private makelaars benaderd. Ik heb niet veel energie daarin gestoken. Deels omdat zij veel kosten doorrekenen voor extra services. Ik ben zelfs bijna gescamd.’
Wat gebeurde er toen op dat moment?
‘Er was iemand die over een appartement sprak dat op een site stond soortgelijk aan Kamernet en het was geregeld via Airbnb. Ik had diegene een mailtje gestuurd. Zij of hij had me iets teruggestuurd met informatie. Op een gegeven moment wisselden we onze nummers uit. Die persoon stuurde me een bericht met: “Er is een veilige methode om dit te regelen via Airbnb. Zoek het appartement op de Airbnb-site en boek het voor een maand. Na de eerste maand kunnen we een ander contract maken.”’
Hoe wist je dat dit een scam was?
‘Airbnb is prima door het garantiebeleid. Ik zocht op de site, maar kon de woning niet vinden en stuurde dat. Daarop had diegene mij een link gestuurd. De link bracht mij naar een site die bijna sprekend leek op de echte. Gelukkig zag ik al aan de link dat het om een andere site ging. Daarnaast zaten er foutjes hier en daar op de site toen ik keek. Dit was helaas niet de enige keer dat iemand me probeerde erin te luizen. Iemand anders wilde bijvoorbeeld dat ik eerst het geld overmaakte waarop hij de sleutel zou sturen via de post. Dit soort scams gebeuren veel in en rondom Amsterdam.’
Sommige Nederlanders zijn minder blij dat er steeds meer internationale studenten hiernaartoe komen. Hoe voel jij je daarbij?
‘Ik denk dat er zeker mensen zijn die geen voorstander zijn van de internationalisering. Ik word er echter minder mee geconfronteerd in de studentenwereld. Het gaat vooral om Nederlanders buiten de randstad, zeker als ze weten dat ik uit Duitsland komt. Ik merk dat sommigen van hen niet dol zijn op Duitsers. Bovendien ben ik ook een ander soort buitenlander door mijn huidskleur en mijn Iraanse uiterlijk. Maar ik heb hier geen problemen mee. Ook in Duitsland zitten er wel mensen tussen die buitenlanders niet accepteren. Overal gebeurt dit. Gelukkig zijn er ook nog genoeg tolerante mensen. Ik zal niet zeggen dat ik er moeite mee heb, maar ik ben me bewust van de situatie.’
Waaruit blijkt dit?
‘Er zijn bijvoorbeeld genoeg berichten over kamers die in het Nederlands geschreven zijn en waarin staan “No internationals”. Dit is een beetje hetzelfde idee net als kamers alleen bedoeld voor meiden. Het beperkt je kansen. Ik begrijp dat iemand liever “girls only” wil of alleen mensen van dezelfde cultuur. Die mensen voelen zich wellicht er comfortabeler bij om thuis Nederlands te praten. Dat hoeft niet per definitie racistisch te zijn als het om die reden gaat.’