Het afgelopen decennium kon niemand er omheen: memes. We versturen filmpjes, plaatjes en citaten in plaats van daadwerkelijke tekst, en wanneer we een plaatje van een specifieke oude, lachende, pijn verhullende man sturen verwachten we dat de ontvanger gelijk weet waar we op doelen. Een duidelijke definitie van memes is er niet helemaal, en waar de grens ligt weet ook vrijwel niemand. Wat we wel zeker weten? Een uitleg over memes vind je in onderstaande explainer video.

Memes zouden voorzichtig als een nieuwe universele taal kunnen worden gezien. Maar hoe valt te verklaren dat we de afgelopen tien jaar zo veel waarde zijn gaan hechten aan de meme? Gijs Hofman, beheerder van het instagramaccount medeherder op Instagram heeft daar zo zijn theorieën voor. ”Onze generatie heeft heel veel dingen om mee om te moeten gaan. Het milieu gaat kapot, de economie is naar de shit, en wij mogen alles opruimen. En mensen hebben daar heel veel last van. En ik denk dat wij als generatie gezamenlijk besloten hebben dat wij hier niet om gaan janken maar er gewoon om kunnen lachen en kunnen genieten, en ik denk dat memes een sort expressie zijn van misschien wel de angst die wijzelf voelen voor de toekomt. En het is een makkelijkere oplossing om deze gevoelens in een grappig filmpje te gooien dan om een essay  van twintig pagina’s te schrijven.”

Een fenomeen dat de theorie van Gijs ondersteunt zijn de derde wereldoglog-memes die opduiken sinds president Trump de Iraanse generaal Soleimani heeft geëxecuteerd. De spanningen tussen Iran en de VS lopen op en de term ‘nucleaire oorlog’ wordt door menig mens in de mond genomen. Twitter, Facebook en Instagram staan sindsdien vol met humoristische memes met als thema de potentieel naderende oorlog.