Misofonie, een hersenaandoening waarbij bepaalde geluiden zorgen voor heftige emoties. Denk hierbij aan smakken, slikken, maar bijvoorbeeld ook het klikken van een pen.

Vele mensen irriteren zich aan zulke geluiden, maar er is toch echt een verschil met iemand met Misofonie.  Voor mensen met deze aandoening is het dan ook erg irritant om te horen: ‘Oh, maar ik houd ook niet van smakken’, want bij hen gaat het echt wel een stuk verder. Deze mensen hebben er echt een haat voor en kunnen uitbarsten in intense woede of walging door de geluiden.

Uit hersenonderzoek van het AMC blijkt dat de automatische geluidsfiltering bij mensen met Misofonie minder goed verloopt. Het AMC is het enige instituut in de wereld dat hiervoor onderzoek én behandelingen doet. De aandoening is namelijk nog niet zo heel lang bekend. Door middel van trial and error hebben zij als eerste een behandeling ontwikkeld voor Misofonie. ’’Mensen met dwang behandel je meestal met exposuretherapie, je stelt hierbij mensen bloot aan het gene wat ze eng of niet fijn vinden. Echter helpt deze therapie niet bij mensen met Misofonie; ze worden juist alleen maar bozer wanneer je ze blootstelt aan de geluiden.’’ vertelt klinisch psycholoog Marthe van der Pol.

De aandoening belemmert vaak sociale levens. Van der Pol: ‘’Mensen met Misofonie vermijden geregeld sociale situaties. Ze eten niet samen, werken alleen, gaan niet meer naar de bioscoop en er zijn ook gevallen waarbij relaties kapot gaan.’’ Misofonie neemt dus levens in beslag.

Dit weet de 21-jarige Zoë Scarlett maar al te goed. Zij eet door haar aandoening al vanaf haar 8e niet meer aan tafel bij haar ouders. Ook haar sociale leven is erdoor belemmerd. “Ik ben veel vrienden kwijtgeraakt en er is een moment geweest waarin de hele klas tegen mij was.”  Toen Zoë 16 was heeft ze de behandeling bij het AMC geprobeerd, maar dit werkte voor haar niet. Toch gaat het, vergeleken met 3 jaar geleden, al heel wat beter met Zoë. ‘’Ik heb de afgelopen jaren veel dingen geprobeerd om ervan af te komen, maar het werkte allemaal niet. Ik heb daarom besloten om zelf mijn mind set te veranderen. Uiteindelijk ben ik de enige die mezelf kan helpen’’.

Af en toe schaamt Zoë zich nog wel eens voor haar Misofonie. Ze kiest er daarom voor om het niet iedereen te vertellen. ‘’Mensen hoeven geen rekening met mij te houden, maar het gewoon accepteren.”